Vreemden graag buiten de cirkel; intimi mogen in de cirkel...

Kom niet in mijn (denkbeeldige) cirkel! Maakt egotripperij mensen blij? 

 

Een artikel over de verschillende “soorten” treinreizigers en hun gedrag in de trein.

Ik reis dagelijks met de trein, en vraag mij best wel eens dingen af, over het gedrag van ons mensenkinderen. Er zijn een aantal opvallende gedragingen in de trein.

 

Op zoek naar een plekje

Allereerst is het de opstelling die ieder in eerste aanleg aanneemt. De bankjes die de treinreis vooruit gaan beleven zijn het eerst bezet. Veelal één stoel welteverstaan. Soms komt het zelfs een beetje futuristisch over. Overal bankjes van vier; en overal één hoofd per zitje.
Dat willen we allemaal; ons eigen hokje; ons eigen terrein. Ik ook, dus kuier je zo'n trein door op zoek naar zo'n gewild plekje.

 

 

We hebben onze plaats gevonden en gaan zitten.

De trein stroomt vol en de minder populaire plaatsen laten zich ook bezetten. Er klinkt her en der een kort: “mag ik hier zitten” wat vervolgd wordt door geritsel van de standaard tas die de plaats ernaast nog bezet hield.
's morgens zijn de krantjes van de Metro, Spits en Pers populair. Een ieder probeert zo geconcentreerd mogelijk in zijn eigen wereld van het nieuws te verzinken. Hier en daar wordt een mobiel of Ipad ter hand genomen. Toch lijkt de populariteit om 7 uur niet zo groot als aan het eind van de middag.

 

De reis in onze eigen wereld vangt aan.

Waarom willen we eigenlijk apart zitten?

Veel mensen dragen voortdurend een denkbeeldige cirkel met zich mee.
Alles buiten een meter zijn vreemden, en wat dichterbij komt zijn vrienden, bekenden of familieleden.
Dan heb je in de trein een probleem, want er komen mensen binnen jouw intieme cirkel.

Dit ervaren wij lang niet altijd als aangenaam. Daarom wordt er volop genegeerd. Geïnteresseerd turen mensen naar het voorbij glijdende landschap, wat ze dagelijks zien. Een ander heeft een interessant punt op het plafond gedetecteerd. Weer een ander zit zijn nagelriemen terug te duwen. Aandachtig wordt her en der koppen gesneld in krantjes.

Soms lijkt er zelfs een tune in het ritme van het knisperen van die kranten te ontdekken.

Toch zoeken wij mensen dus overduidelijk een eigen territorium om ons heen en wel het liefst zo groot mogelijk. Een onverenigbare wens in het volle openbaar vervoer in de spits.

 

Een extra barrière

Veelal zitten de mensen die apart zitten het liefst aan de kant van het gangpad.

Hiermee geven ze overduidelijk aan dat het gebied tot het raam ook tot hun territorium behoort.

Er zijn personen die liever blijven staan dan om een plaats te vragen aan die betreffende passagier.
De zitter heeft de drempel hoger gemaakt.

 

Wat willen we van die trein?

Allereerst willen we betrouwbaarheid. Allemaal hebben we in deze drukke tijden last van tijdgebrek, dus zo'n treinreis moet soepel en vooral op tijd verlopen. Wij kopen een treinkaartje en gaan een overeenkomst aan  en willen volgens afspraak, op tijd van A naar B reizen.

We wensen daarnaast ook snelheid. We willen zo snel mogelijk op die plaats van bestemming zijn.  Om daar te geraken willen we zo kort mogelijk hoeven te wachten, zo min mogelijk overstappen, dan wel dat deze goed op elkaar aansluiten.

We zien ook graag een vorm van rust in die trein. Wat de één leuk vindt, hoeft de ander niets te vinden.

We willen veiligheid tijdens de reis. We willen niet lastiggevallen worden en eigenlijk ook geen  lastige storende mensen tegenkomen, als het even kan.
Ook reizen we graag in een schone trein, daar dit mede het gevoel van veiligheid vergroot.

Klantvriendelijkheid achten wij vanzelfsprekend. Wij verwachten van NS medewerkers of medewerkers van andere spoorwegmaatschappijen dat zij probleem oplossend kunnen werken, en dat zij mensen op een nette manier te woord staan.

Ook wensen wij zekerheid; we willen weten waar we aan toe zij. Als die trein stilstaat willen we weten waarom.

Toch vinden wij allemaal andere dingen belangrijk. Daarom zijn er verschillende typen reizigers te onderscheiden:

 

De positieve levensverrijker

Deze blije reiziger ziet het maken van een treinreis als iets neutraals, namelijk als een middel om zijn doel te bereiken. Het verblijf op een station ervaren ze niet als negatief. Dit zijn de types die altijd fluitend de trein ingaan. Zij willen dingen beleven en ervaren en achten dit van een groter belang dan negatieve ervaringen als vertragingen, slechte aansluitingen ed.
Zij willen positief omgaan met de negatieve aspecten die ook gepaard gaan met het treinreizen.
“Het maakt niet uit want je komt er toch wel” Enne er is altijd iets leuks te zien!
Zij lachen zich dus gaarne door de dingen heen, op een reis, welke hun het oriënt express gevoel geeft.
De levensverrijker heeft een huwelijk als in goede en slechte tijden, voor de verandering....
Terug met die NS, waar weer gelachen wordt, is een wens van dit type. De NS als hoeksteen van de samenleving..

 

Het individuele doel van de reiziger van standing

Deze individualist maakt een treinreis voor een individueel doel. Zij gebruiken de treinreis om zichzelf te kunnen profileren.

 
Je kunt hierbij dan denken aan Mr. Schultz die in een Sprinter stapt. De reis gaat van Maastricht tot Amsterdam, dus is ze tevens gewapend met een plaszak, voor de broodnodige behoefte van deze statuszoeker. Haar individuele doel? Het promoten van de plaszak.

Deze forens voelt zich boven de massa verheven en wenst niet als een nummer behandeld te worden. Ze vinden het prettig om opgemerkt te worden door andere mensen.

Met veel uiterlijk vertoon trachten ze rustig en kalm over te komen. De trots en het zelfbewustzijn spat er vanaf.
Ze zijn vooral gericht op zichzelf.

 

 

Nirvanareizen in retraite

Ook deze reiziger maakt zijn reis voor een persoonlijk doel. Dit type probeert tijdens de reis op een  bijna gedwongen manier een ontspannen aura om zich heen te scheppen.
Zij ervaren de treinreis als een ultiem moment om zich even volledig te kunnen terugtrekken. Zij hoeven nergens op te letten. Zij staren en dagdromen lekker naar buiten en genieten van dit rustpunt op de dag. Maar ook kunnen zij relaxed bezig zijn met een voorbereiding voor hun werk, of om een artikel voor te bereiden voor Xead. Zij vinden dan even dat fijne moment om weg te kunnen dromen in dat boek, of om even lekker weg te zwijmelen op de muziek van hun MP3 speler.
Wel wil dit soort reiziger gaarne met rust gelaten worden; een innige wens is een stille trein.
Deze yogi zoekt met zorg zijn plaats uit en schatten hun aanstaande buurman en buurvrouw eerst in. Zij willen niet afgeleid worden door ticks van anderen, irritant geschuifel met voeten; snotterende of proestende mensen. Als je hun wensen zou visualiseren, zou je één grote stiltecoupé zien, met daarin één reiziger naar het Nirvana. Hierbij achten ze comfort als een logische metgezel.

Deze reiziger zit te chillen met zijn billen!

 

De functionele plangeest

Dagelijks kom ik ook zo'n type tegen. Iedere dag weet hij geheel vooraan in de rij voor de deur van de trein terecht te komen. Zijn haviksogen beloeren de snelheid van de trein welke het station binnen rijdt. Zorgvuldig meet hij flitsend snel uit, waar de deuropening komen zal. Soms rekent hij net iets mis, maar weet dan toch altijd werkelijk sprintend zijn doel te bereiken: “Vooraan in de rij.”
het reizen voor de functionalist is een noodzakelijk kwaad. Het is helaas onvermijdelijk. De afhankelijkheid van de NS ervaren ze als irritant. Een korte wachtpauze voor Amsterdam CS doet dit type zuchten en steunen. Wat een narigheid weer! Weer niet volgens schema!
Snelheid en efficiency is hun grootste drijfveer. De NS dient geolied , gestroomlijnd en aerodynamisch te zijn. Deze man zal ik niet in de AH-ToGo tegenkomen.

 

Zoekers naar zekerheid

Ook zij zien het reizen met de trein als een broodnodig kwaad.

Het moet wel! 

Hoe sneller hoe beter is hun credo.
Dit type is ondanks hun drijfveer juist meer onzeker in de omgang tijdens de reis. 

Ze zijn veelal onwennig met de procedures van het reisproces.

Hoe van A naar B; waar overstappen en naar welk perron, en het zal toch wel de juiste zijn welke men op de website opgeeft? Graag checken zij dit nog even op hun mobiele telefoon.

Deze groep voelt zich dan ook onveilig op stations. Zij hebben angst om de controle te verliezen en zich te moeten overgeven aan de grillen van de NS.

Vierkante wielen zal hun hartslag doen stijgen; ook zij verwachten een goede en duidelijke informatievoorziening. Op het station voelt dit type zich verloren tussen de mensenmassa.

 

Tante Annie en Ome Harry zoeken een babbel

Ze zijn er altijd wel. Mensen die een gesprek met je willen aanknopen. Ondanks dat ik mij het meest thuis voel onder de retraite yogi's, heb ik dit ook gaarne. De meest leuke verhalen, soms ook trieste, komen op die manier op je pad. Als iemand een gesprek met mij aangaat zal ik dan ook altijd een gewillig luisterend oor zijn. De mens is zo interessant!
Deze gezellige reiziger ziet de treinreis als een sociaal gebeuren. Zij doen hier met gemak sociale contacten op en behoren zomaar tot de stellen die ontstaan zijn op een dagelijkse treinreis.
Zij zien zichzelf graag geaccepteerd door hun omgeving, en worden graag sympathiek bejegend.
Vaak hebben ze er een neusje voor, naast wie ze op hun gemak, een lekkere babbel kunnen maken.
Zet je boom op in de trein! Zij zien de treinreis als een onderdeel van hun uitje, alsof het een culinair voorgerecht betreft.

“Oh, zijn we er al” zullen zij verzuchten bij aankomst op hun bestemming. Ze zullen dan vervolgens ook nog even gaarne op het station een bakkie gaan doen, waar ze ongetwijfeld een soortgenoot zullen tegenkomen.

Je kunt natuurlijk ook op deze manier op zoek naar een babbel:

 

Ik hou van makkelijk

Zij stappen de trein in om hun doel te bereiken. Vaak kiezen zij bewust voor de trein vanuit het oogpunt van gemak. Sneller en direct op hun bestemming. Geen files. Er hoeft even niet nagedacht te worden. Ook zijn dit de mensen die de tomtom van de duif missen en overal faliekant verdwalen.
Immer precies de verkeerde weg kiezen. De NS brengt je waar je wilt zijn. Best wel een tevreden type dus. Ze verwachten een zorgeloos reisproces en zullen zich niet snel druk maken; dat kost moeite immers. Zij willen alles wat het reisproces vereenvoudigt. De OV-Chip was voor deze mensen een zegen; zij willen het weten als er vertraging is.
Planners zijn het niet. Bij hen is het gemak en de eenvoud het meest belangrijk.

 

De creatieve observerende reizigers

In deze rol verval ik ook wel eens. Het is heerlijk om de mensen om je heen in de trein te observeren. Ieder zoekt zijn eigen afleiding. De mobiel, Ipad, blackberry en wat al niet meer bestaat wordt lustig gebruikt. Ieder zijn focus op zijn eigen ding.

De krant, een boek, de koran, de bijbel. Een fijn stripverhaal. De lucht van snacks dringen zich op aan je reukvermogen. Hier een bak koffie en daar een blikje bier. Een jonge meid met een red bulletje. Een snelle hap hier en daar alvorens straks ergens fris aan de start, van wat dan ook, te gaan. Die vrouw met haar broodtrommeltje met overduidelijk biologisch brood en idem bestanddelen. De moeder die haar kind rustig houdt en de moeder die het kind op geheel antroposofische wijze laat gaan.

De slapende of gapende reiziger. Moslima's die stiekem aan het sms-en zijn en roerselen hunner hart onderling delen. Jonge jongens die elkaar trachten te overbluffen. Stoer zijn op alle mogelijke manieren. Dat stel, net bij de IKEA vandaan; bepakt en bezakt nemen ze hun uitzet mee naar hun nieuwe honk. Die tekenaar, die steeds van die geweldige strips zit te maken; die blije toerist die met zijn gitaar zijn muzikale kwaliteiten wil delen; die dame die iedere morgen achterover gehangen in die laatste stoel van de laatste coupé zit. Die schilder, rechts, die nog een laatste dutje doet. Die jongedame die zich iedere morgen van Haarlem tot Sloterdijk opmaakt. De voordringer, die altijd haast heeft en die zijn snelste route naar de uitgang alweer bepaalt. Ook op die manier kun je je reis uitermate goed verpozen. Bij een vertraging heb je het genoegen te zien hoe al die verschillende mensen reageren. Na 5 minuten stilstaan grijpen de eersten naar de telefoon, kort daarop gevolgd door velen, om het thuisfront of werkfront op de hoogte te brengen van de vertraging. Het is heerlijk om op die momenten in het type die observeert weg te zinken.

Dit waren een aantal soorten reizigers. Er zijn er veel meer: de zwartreiziger; de standaard irritante reiziger; de dronken reiziger, de jonkies die zo stoned als een bal de weg kwijt zijn, de overlast-veroorzaker; de DJ, die draait in de coupé.... zo veel soorten en zo veel smaken..

Ik ben wel benieuwd of lezers zich herkennen of meer typen kennen? Wat voor een soort reiziger ben jij?

 

Mist u inspiratie? Neem de trein en observeer......

 

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.