Als alleen staande moeder een baby'tje groot brengen is niet altijd even simpel.

algemeen

Het is zeer meer moeilijk om je kindje alleen op te voeden als moeder. Je moet met één inkomen rond komen, voor verschillende dingen; eten, kleertjes, de onthaalmoeder, verzorging, de huur, water, elektriciteit. Ik vind dat ze ons meer zouden moeten helpen, je kan je inschrijven bij zonnige kempen, maar dan duurt het 5jaar voor ze een appartmentje vrij hebben voor je. En je wil zoveel mogelijk van je kindje genieten, en je wil het alles geven dat het nodig heeft. Maar je moet constant werken om alles te kunnen blijven betalen, leuk is dat zeker niet.

voeding

in het ziekenhuis begin je met kleine papflesjes te geven, elke 30ml een schepje moeder. Vanaf 4maanden haar eerste petatjes dat is natuurlijk even wennen, het is een worteltje onder de petatjes enzo telkens een andere groente, zo kan je kindje verschillende smaken ontdekken. Vanaf 5maanden kan je al beginnen met fruitpapjes weer een hele andere smaak. Begin met een halve appel en een halve banaan en 2koekjes, maar als ze niet genoeg hebben geef je ze beetje meer. Vanaf de 6maanden mag je onder de petatjes al een beetje vis of vlees doen, stukje kabeljauw en kalkoen, telkens nieuwe smaken

kleding

In het ziekenhuis had je kindje nog maar maatje 50-56. Eindelijk is ze geboren, ja kan ze eindelijk kleedjes aandoen of stoere outfitjes maar nu eet ze al fruitpapjes en heeft je kindje al ineens maatje 62. En al haar kleedjes worden te klein. En ze heeft ze bijna nog niet aan gehad. Je kan ze altijd bijhouden als herinnering of voor een volgende kindje. Nu eet ze petatjes, en je moet ze steeds grotere kleertjes aan doen, al een 68 of misschien al 74. Je ziet ze worden heel snel groot, dus geniet er maar heel veel van.

Kind & gezin

Eerste 3maanden elke maand een afspraak bij kind en gezin. Steeds benieuwd hoeveel weegt men kindje, hoe groot is het al. En elke keer ben je super fier, ook al is ze maar 200gr bijgekomen. Haar eerste spuitje is natuurlijk voor allebij niet leuk.Je zit er zelf met tranen in je ogen omdat je je kindje niet graag ziet wenen en je kan niets doen, buiten ze achteraf proberen te troosten. Daarna maar snel naar huis om ze eten te geven en in het bedje te stoppen.

Na die 3 maanden moet je pas om de 3maanden gaan en dan verschiet je ervan hoeveel ze steeds bijkomt en hoe groot ze geworden is, en hoeveel vooruitgang dat ze maakt met frazelen, spelen, lachen, luisteren. ze merkt de kleine details, en kan na 6-9 maand zelf rechtzitten en spelen. We zullen altijd fier zijn op onze zoon of dochter, of ze nu beetje achterstaan tegenover de rest of niet. het is en blijft jou kindje.

hopelijk hebben jullie ervan genoten, ik heb dit geschreven op basis van mn eige leven.

kelly