Samen met mijn kinderen verzonnen we wat verhaaltjes. Ik ging er zelf ook even mee aan de slag. Het zijn uiteindelijk niet allemaal verhaaltjes geworden die je aan kinderen kan voorlezen. Hoewel mijn kinderen ze mooi vonden.

Beertje Bollo

Beertje Bollo loopt door het bos, hij ziet een mooi stukje met groen mos.
Hij kijkt eers in het rond, en vlijt zich neer op de grond.
Wat is het hier heerlijk stil, weet je wat ik wil
Ik wil hier heel vaak komen, ik wil hier heel graag wonen.
Bollo doet zijn oogjes even to, voelt zich beste een beetje moe.
Langzaam komt hij weer tot rust, voelt hij hoe de slaapfee hem kust.
Verder zakt hij weg in zijn mooie dromen, ziet ze echt even uitkomen.
Daar op die stille mooie plek in het bos, komen al zijn dromen los.
Met veel gemak, maakt hij van takken en bladeren een dak.
Regen zal hem niet meer deren, nu moet hij de kou nog weren.
Van zand en water maakt hij klei, en bouwt er ook nog muren bij.
Een gat erin als raam, Bollo zien zijn huisje staan.
Veel rotzooi ligt los in het bos, hij brengt het allemaal naar het mos.
Hij zoekt naar bruikbare spullen, waarmee hij zijn huisje kan vullen.
Hij kan het meeste wel gebruiken, maakt tenslotte nog twee luiken.
Het bos meteen weer schoon gemaakt, hij heef t veel dieren in hun hart geraakt.
Bollo doet zijn ogen weer open, ziet dieren om hem heen hopen.
Hopend dat Bollo zijn room waar wil maken, dat ze niet meer verstrikt in rotzooi raken.
Samen bouwen ze het huis en Bollo voelt zich er al snel thuis.
Een middelpunt in het bos voor alle dieren, waar ze elke dag samen het schone bos kunnen vieren.

 

Knabbel het konijn

Knabbel het konijn vindt het bos niet meer fijn.
Er liggen zoveel mensen dingen en hij hoort ze de hele dag maar zingen.
Knabbel denkt aan vroeger terug, sluit zijn ogen heel erg vlug.
Hij denkt aan de heerlijke bossen geur, maar de echte wereld stelt hem teleur.
Hij ruikt dampen en gassen die niet in het bos passen.
Zijn oren toeteren van het lawaai, vroeger was het hier zo heerlijk saai.
Hij doet zijn ogen maar weer open en zet het hard op een lopen
Op zoek naar puur natuur, zal een lange tocht worden denkt hij zuur

 

Hennie het hert

Hennie het hert voelt zich verslagen, wil zich niet langer laten plagen.
Ze jagen hart achter haar aan, soms, heel soms kan ze even blijven staan.
Ze rent de hele dag nu al, weet niet wanneer de jacht stoppen zal.
Ze wil niet meer ze is moe, ze loopt naar één van de jagers toe.
Ze kijkt hem uitdagend in de ogen, de jager denkt ik word bedrogen.
Niets is minder waar, Hennie het hert is klaar.
Ze zegt schiet mij maar af, de jager loopt weg, hij is te laf.
 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.