In mijn herinnering is Katwijk gewoon Ouwehand! En Ouwehand is VIS! En daar ben ik gek op. Wij mochten de vis er halen, voor het weer gedistribueerd werd in het noorden van het land. Steeds weer een feest!

Werken op de vrachtwagen

Wanneer je op een vrachtwagen werkt, dan is dat geen werk van "negen tot vijf", maar dan kun je weleens 's nachts aan het werk moeten. Werk dat overdag niet kan, omdat je een tussenstation bent voor andere mensen, die jouw vracht weer moeten uitventen naar bedrijven. Dat werk kwam weleens langs op mijn Uitzendbureau. En dan moest je daar de juiste chauffeurs voor weten te leveren. Ook met aandacht voor de wagen waarmee ze op pad moesten, want niet iedereen kan met een triangel overweg. Een triangel, is een vrachtwagen, met een extra aanhanger, waarvan de koppeling tussen de vrachtwagen en de aanhanger een triangel heet.

Door er precies tegenaan te rijden, klikt deze vast aan je vrachtwagen. Dit is nog niet eens het moeilijkst, maar om met een triangel achteruit te rijden, en de aanhanger goed voor het dok te krijgen, dat is heel moeilijk en er zijn maar weinig chauffeurs die dat kunnen.
Ik had zo'n opdrachtgever, die een goede chauffeur daarvoor zocht. Ik wist ook waar de reis naartoe ging en hier wilde ik ook graag mee naartoe, dus, direct na mijn werk, werd ik opgepikt en ging ik als bijrijder mee richting Katwijk.

De bestemming

Uiteindelijk was het kwart over zes, direct na het werk, dat we vertrokken. Mijn boeltje mee, want je moet natuurlijk altijd bereikbaar zijn als je een Uitzendbureau voor Transport en Logistiek hebt, en onderweg even een broodje met koffie nuttigen bij het tankstation.
We wilden wel een beetje op tijd aankomen, want er waren er altijd meer en er waren maar 3 dokken waar we gebruik van konden maken, dus het was altijd afwachten of er een dok vrij was. Daarbij kwam, dat je altijd de aanhanger en de vrachtwagen gevuld moest hebben, dus was het wel fijn als beide direct voor het dok konden. Wanneer dit niet kon, dan was je altijd meer tijd kwijt. Of je had de pech, dat het net pauzetijd was, dan moest je ook wachten. Maar het wachten werd wel altijd beloond.

Ouwehand

Wie kent het niet, de vis van Ouwehand. Dat was de bestemming en ik vond het de eerste keer reuze spannend. Als de opdrachtgever zegt waar de reis naartoe gaat, dan ben je wel nieuwsgierig hoe het bedrijf eruit ziet. In de jaren ervoor heb ik heel veel bedrijven gezien in binnen-en buitenland, maar hier was ik nog niet geweest. Dus was dit ook voor mij weer nieuw. Ik moet zeggen dat ik opkeek toen ik voor het eerst het bedrijf zag. Zo groot en ik had niet verwacht dat er om die tijd (rond tien uur 's avonds) nog zoveel mensen aan het werk waren. Het was er koud binnen, logisch natuurlijk, want er wordt met bederfelijke waar gewerkt, maar eigenlijk had ik het niet zo verwacht.

Er hing ook geen nadrukkelijke vislucht, wel de geur van versgerookte makreel, heerlijk! Een prachtig bedrijf, hier zal ik niet teveel over uitweiden vanwege de privacy, ik was erg onder de indruk. Tijdens het laden ging ik even koffiedrinken in de kantine en daarna verdween ik weer in de cabine van de vrachtwagen, waar ik nog wat administratie kon doen.

Verrassing

Na een half uurtje, werd er aan het portier gerommeld, en kwam er een jongeman om het hoekje kijken. Of ik van vis Met een : tot de volgende keer, liet hij de tassen bij mij achter. Nou het was niet moeilijk te raden wat hij mij had gebracht, een aantal potten met zure haring, rolmopsen, gebakken haring in het zuur, paella, zoute haring en als klap op de vuurpijl: een nog warme makreel.

Toen de chauffeur weer terugkwam, hebben we de truck naar een parkeerplaats gereden en heerlijk gesmuld van de makreel. De nachtelijke ritjes werden op deze manier niet zo zwaar. Nagenietend van de vis, waren we rond half drie 's nachts weer terug bij de opdrachtgever. Daar nog even alles aan de stroom zetten, zodat de vis goed koud bleef en dan konden ook wij naar huis, realiserend dat de vis diezelfde dag nog bij de visboeren afgeleverd zou worden.

Vis

Elke keer als ik vis eet, dan denk ik weer aan Ouwehand, het bedrijf waar de heerlijkste vis vandaan komt, in potjes, vacuumverpakt, vers gerookte makreel, alle lekkere vis komt daar vandaan. Maar het besef dat mensen daar gewoon in ploegen werken, om ons te voorzien van dit product, dat heb ik nog maar sinds ik daar ben geweest.