Eerlijkheid. Hoe gaan we ermee om? Hoe wordt het beoordeeld en wat wordt er van ons verwacht, geeist bijna? In dit specifieke geval vraag ik dus, aan u, mijn lezer, welke keuze u zult maken, bij mijn met zorg opgezette pol. ´k gooi dus geen balletje hier op, doch een polletje. Niet al te serieus, doch als je dieper over de antwoorden nadenkt en zelf hierin een eerlijke geeft, is het wellicht serieuzer dan je had verwacht, zelfs willen hebben. Ik hoop, dat deze poll, velen kan verleiden zich er over te buigen. En, hier wel eerlijk zijn, ja?

EERLIJKHEIDS POLL

Als u de inleiding hebt gelezen, mag het duidelijk zijn, dat ik hier een 'polletje' ga opgooien over het begrip

'EERLIJKHEID'
Wat Eerlijkheid betreft heeft ieder mens voor zich daar een eigen visie op. Ben je eerlijk als je net niet alles vrijgeeft, wat je in gedachten hebt, of uitgespookt, door precies die antwoorden te geven op een zo beknopte wijze, waarbij je voor het gemak weglaat, wat je eigenlijk niet kwijt wilt? Doch waarvan je weet dat de vraag van hem of haar tegenover je duidelijk genoeg was om te begrijpen dat er meer van je wordt gevraagd dan wat algemeenheden? Of ben je van mening dat de ander expliciet de vraag dient te stellen en voel jij je vrij om zolang die niet gesteld is, het antwoord versluierd te houden?

Dit is slechts één van de vele mogelijkheden om de eerlijkheid te beschouwen, om te doen voorkomen dat jij een eerlijk, oprecht en open mens bent, terwijl je zelf heel goed weet, dat er zaken niet aan licht komen die in je eigen ogen het licht al niet kunnen verdragen en waarvan je dus donders goed weet dat je eerlijkheid zich zal beperken tot het miniem vrijgeven van de gevraagde informatie.

Ik leg je een paar stellingen voor.

Zou het op prijs stellen, als je je de moeite wilt getroosten, niet alleen te kiezen voor een van die stellingen, (twee mag ook, maar alleen als de keuze je te zwaar valt, of dat je voor beiden wel iets voelt en een wat wankelmoedig twijfelaar bent) doch in de reactie jouw reden voor juist die keuze wilt delen: motiveren is een te zwaar begrip, want ja, het is in feite als een luchtige poll bedoeld. Maar iets in mij, wil zo graag weten, hoe mensen komen tot een bepaalde keuze en of die keuze in feite er een is die wijzer is dan de andere mogelijkheden.

* WAT JE OOK HEBT GEDAAN, JE BIECHT HET ZO SNEL MOGELIJK OP AAN JE LIEF, OF AAN HEM OF HAAR DIE IN DEZE EEN ROL SPEELT. Eventuele consequenties calculeer je in, wetende dat dit je relatie of vriendschap kan kosten, doch jouw gevoel voor eerlijkheid eist van je dat je deze weg volgt.

*JE WACHT AF, TOT JE MISSTAP UITKOMT. OP HET MOMENT DAT JE GECONFRONTEERT WORDT, MET JE ONEERLIJKE UITSPATTING, GEEF JE BEPERKT OPENING VAN ZAKEN. JE LIEF/BESTE VRIEND, ZAL MOEITE MOETEN DOEN OM TOT IN DETAIL JE TE LATEN BEKENNEN. WAT NIET EXPLICIET GEVRAAGD WORDT, HOUD JE ANGSTVALLIG BINNEN MET HET HEILIGE VOORNEMEN DIT NIMMER MET EEN ANDER TE DELEN EN LATER MEE TE NEMEN IN JE GRAF. Deze keus is er een met nogal wat haken en ogen. Ten eerste blijf je spitsroeden lopen; op je hoede zijn en met vrees afwachten wanneer je misstap zal worden ontdekt. Want ja, helaas...... al duurt het jaren, het komt altijd uit. En als je dan voor het blok staat, kies je voor een minimale uitleg. Kies je ervoor om die ander toch voor het grootste deel in het ongewisse te laten met een onschuldig "Ik begrijp je vraag niet", "Ik weet niet waar je met die vraag heen wilt" of erger nog "Je ziet spoken". Doch je relatie is je heel wat waard en je voelt dat dat wat je hebt gedaan, deze in gevaar kan brengen. Iets wat je met al wat in je macht ligt tracht te voorkomen. De consequentie bij deze keuze, ligt feitelijk op een zwaarder vlak, want jij moet zien te voorkomen dat wat je hebt vrijgegeven en wat je angstvallig voor je houdt, wel heel goed ergens in je brein wordt opgeslagen. Eenmaal met klem bevestigd alles te hebben verteld, kun je later niet ineens met wat verzwegen feiten op de proppen komen, want dan is de kans in veel grotere mate aanwezig dat je je relatie abrupt beëindigd ziet. Immers, je hebt het vertrouwen in jou verspeelt.

JE ZWIJGT ALS HET GRAF, IN EEN POSITIEVE ZIN. JE HEBT IETS GEDAAN WAARVAN JE HEEL ZEKER WEET DAT HET DE ANDER TOT IN HET DIEPST VAN DE ZIEL ZAL KWETSEN. OM HAAR OF HEM DEZE PIJN TE BESPAREN, BESLUIT JE ALS MAN (VROUW) JE EIGEN SCHULDGEVOEL TE DRAGEN; WETENDE DAT MOCHT JE MISSTAP UITKOMEN JE HEEL WAT UIT TE LEGGEN HEBT, DOCH KUNT AANGEVEN DAT HET IETS IS DAT IN EEN FLITS GEBEURDE, WAAR JE HET ZELF NOG MOEILIJKER MEE HEBT DAN DE ANDER KAN BEGRIJPEN EN JE BEWUST DIE ANDER NIET WILDE VERWONDEN. Dit is (ik geef gelijk mijn keuze weer) voor mij eigenlijk de meest onbaatzuchtige vorm van liefde. Kijk, iedereen kan een scheve schaats rijden, want ook al zijn we al eeuwen in een monogaam korset gemanouvreerd, we blijven simpelweg mens. En tijdens je leven, kun je honderden keren een verliefde prikkel in je hartstreek jezelf helemaal van de wereld doen brengen. ´t Is nu eenmaal een feit en hoe je met die opkomende en gaande verliefdheidsprikkels omgaat wordt op den duur een keuze waarbij je je verstand laat meespreken, in plaats van als een blind paard je hart, je ziel te volgen om na een week of wat te bemerken dat die verliefdheid net zo snel weer verdween als dat ze opkwam en je met de brokken blijft zitten. En niet alleen jij, doch veelal ook je lief, het lief van de andere partij en mogelijk een rits kinderen die al helemaal geen partij in deze zouden mogen zijn. Vrijheid, pure vrijheid, van leven, denken en handelen is voor mij nummer één, doch eerlijkheid strijd om die eerste plaats. Het dragen van je schuldgevoel is zwaar en vele malen zwaarder dan om dit schuldgevoel kwijt te raken de ander je zonden op te biechten. Die ander heeft verdriet en jij, ja jij ook natuurlijk. Maar...... wat als jij van jezelf weet, dat wat je feitelijk als een bolbliksem raakte -die hevige verliefdheid waaruit de zalige zonde die je maar eens in je leven tegen dacht te komen, nu zich meester van je maakt, bij het ontwaken ineens van een minder roze-getinte-wolk kaliber is- je ontnuchterd ziet dat hij of zij die je wezenlijk lief is, toch die ´ware´ blijkt te zijn, dan is het voor jezelf voor eens en altijd duidelijk dat je je wel zult pantseren tegen die felle spanning der bliksemschichten. Waarom de ander pijn doen en zelf opgelucht ademhalen? Is dit niet een ietwat verdorven vorm van eerlijkheid? Of is het leven met de wetenschap dat jij degene bent, die het risico heeft gelopen net die enige die je innerlijk het meest lief is kwijt te raken, een veel eerlijker omgaan met je daden? Is de straf in dit geval niet het zwaarst en leidt het er wellicht toe dat je met nog meer energie je lief het leven geven wil waarin zij echt met liefde zich aan wil blijven binden; de brokken van haar droom nu vermijdend en zelf je voor de kop stompend dat je die tijdelijke blindheid niet doorhad?

DE MISSTAP DIE JE BEGAAT, BAGATALISEER JE VOOR JEZELF EN BIECHT HEM NIET OP, OMDAT JE HET WEGZET ONDER HET STOMPZINNIGE KOPJE 'KAN GEBEUREN'. VOELT WERKELIJK GEEN GREINTJE SPIJT, NOCH IETS VAN SCHULD NAAR JE LIEF OF BESTE VRIEND, OMDAT JE LEEFT ZOALS JE LEVEN WILT, PUUR VOOR JEZELF. Ook dit kan een keuze zijn. Omdat we allen er een eigen waarheid op na houden, en jouw waarheid niet die van mij hoeft te zijn. Godinnendank niet, het zou een saaie boel worden. In geval je lief van jouw levenswijze en je vrije gedachten, gevoel op de hoogte is, is er immers geen vuiltje aan de lucht en kan wat gebeurt is onbesproken blijven. Er zitten geen addertjes onder het gras, er zijn geen haken en ogen, schuld en boete bestaat niet in deze vorm dus waarom zou je dan opbiechten? Of is het opbiechten in dit geval een vorm van eerlijk willen zijn, omdat je het als een verlengstuk van het puur genieten voelt om de ander tot in de kleinste details, verlegenheid voorwendend je heldendaden mee te geven. Zodat de wat vervaagde liefde een nieuwe impuls kan krijgen? Of gewoon omdat je een mens bent dat heel graag haar of zijn escapades etaleert met in de bol de gedachte dat dit des te begerenswaardiger maakt?

JE BENT ALTIJD EERLIJK, IN ELKE SITUATIE, ONGEACHT DE TE VERWACHTEN NADELIGE CONSEQUENTIES WAARVAN JE VAN TE VOREN HEEL ZEKER BENT DAT ZE NEGATIEF VOOR JOU ZULLEN UITPAKKEN. Eerlijkheid in de meest zuivere vorm, in elk denkbare situatie, wordt zo is mijn ervaring, in de samenleving moraliserend verheven tot het grootste goed, in theorie althans. Want ben je puur eerlijk en geef je op elk gestelde vraag een eerlijk antwoord, dan zul je binnen niet al te lange tijd bemerken dat je eenzamer en eenzamer achterblijft. Want nee, niemand wil een eerlijk anwoord, als ze de vraag luidt: "zie ik er goed uit?" "Houd je met heel je wezen van me"? of welk denkbare vraag ook. Nee, je ziet er uit alsof je drie weken lang je niet hebt gewassen, dat kan ik zien en ja ik ruik het eigenlijk nog meer, bovendien zit je haar niet en je gezicht gaat langzamerhand toch wat richting rimpelig oud appeltje, zou een eerlijk antwoord kunnen zijn, doch je laat je mildheid en liefde voor de ander het gelukkig overnemen en zegt, "Mwah, misschien dat je deze week een afspraak bij de kapper kunt maken, want je haar zat toen of toen zo leuk", omzeild tactisch de vraag en bent oneerlijker dan de duivel. Maar je bent wel lief, al is het aan de ontvanger om te bepalen wat zij of hij nu echt wenst. Een euforisch gevoel van ' kijk ik kan nog mee in deze op slank, jong en vooral (niet laten merken dat ook jij een mate van intelligentie bezit) grappig liefdommig gestoelde voorkeuren van onze maatschappij' Dus..... Wat doe jij? Eerlijk omdat je nu eenmaal zo in elkaar zit, of een leugentje om bestwil? (en voor ieder die dit nog niet doorheeft, en liegt om eigen bestwil, het bestwil in deze is altijd al bedoeld geweest het beste voor die ander te willen. hihi)

JIJ LIEGT NOOIT EN ALS JE LIEGT LIEGT JE DAAROVER NIET. Voor ieder die geen van de antwoorden hierboven kiezen wil of kan, is dit er eentje waarbij dan wel een motivatie een reactie in schrift wordt verlangd. Want ja, met deze kun je alle kanten uit en dus heerlijk een waarheid vormen die zover van de waarheid van de ander ligt, wiens waarheid niet degene is die hij weer in pacht heeft, al meent hij van wel, dus is dit het einde van de poll

Wellicht zal ik er zo nu en dan wat aan schaven en vanuit een wat korter en bondiger weergeven van gedachten eentje formeren waar nu zoals bij deze er als je goed leest meer speelt dan alleen de eerlijkheid. Omdat ook waarheid, geweten, geloof of juist bewust agnost, of athëis, de eerlijkheid vormen, de waarheid die een ieder nastreeft kan slechts bewaarheid worden als we het eens worden over wat waar, wat absoluut niet waar, wat tolerabel is, wat hypocriet, wat gewetenloos of geheel zonder gevoel, omdat ook dat een reden zijn kan dat pure, zuivere eerlijkheid wel in de spreker leeft doch bij de ontvanger veelal twijfels oproept omdat zijn visie op de waarheid anders, waardoor de pure eerlijkheid niet als zodanig wordt beschouwd, ervaren of zelfs geaccepteerd.

Blessed Be

RMB

Reageren?