Ik word door een, door god gestuurde, twitteraar op mijn vingers getikt. Het idee achter zijn belerende woorden verdient mijn respect, maar van de manier waarop, gaan mijn nekharen recht overeind staan.

Als je je eenmaal hebt opgegeven voor de Roparun, dan ga je je ook steeds meer verdiepen in waarvoor je het eigenlijk doet, dat ene doel: zorg voor mensen met kanker.

Dit doen we door geld in te zamelen. Het team dat zich inschrijft verplicht tot het afnemen van een x-aantal loten en elke deelnemer neemt er een aantal voor z'n rekening. Dat levert dus al heel veel geld op. En dat werkt! Bedrijven staan in de rij om mee te mogen doen. Zoveel zelfs, dat dit jaar voor het eerst niet alleen in Parijs, maar ook in Hamburg gestart gaat worden.

En dat is mooi.

Sommige bedrijven gebruiken het misschien als alternatieve reclame voor zichzelf, je kan het bedrijf namelijk even van de goeie kant laten zien, maar het is ook een manier om hun medewerkers sportief te krijgen (gezonde geest in een gezond lichaam enzo), voor de medewerkers is het mooi om zich verbonden te voelen met hun collega's. Alles begint te lopen, er wordt aan teambuilding gedaan en de mensen beginnen als vanzelf na te denken over manieren om geld in te zamelen voor het goede doel. Benefit-concerten worden georganiseerd, muffins verkocht, rommelmarkten bemand en ga zo maar door.

Omdat ik daardoor ook meer om me heen aan het kijken ben, kom ik ook weer op plekken waar ik helemaal geen weet van had.
De Kanjerketting is zo'n plek.
Via twitter zie ik die naam langskomen en dat is voor mij meestal een trigger om dan wat erover te gaan lezen en ik wordt erdoor geraakt.
De kanjerketting is letterlijk een ketting, die kinderen krijgen bij de behandeling tegen kanker. Bij elke gebeurtenis, zoals een chemokuur, of een bestraling, of een scan, de start van haarverlies,... krijgt het kind een KanjerKraal en deze wordt aan de ketting geregen. Voor elke gebeurtenis is er een aparte kraal en zo vertelt de ketting dus het hele verhaal van het kind.

Het is nogal wat en dit is waar ik het voor doe, waardoor ik op mijn manier probeer mee te helpen, geld bij elkaar probeer te krijgen voor doelen zoals deze.

Ik ben een van de volgers op twitter van de KanjerKetting en gisteren zag ik 2 berichten langskomen:

"De ouders van 3 kinderen rijgen een hartje of een vlinder aan de #KanjerKetting van hun kind omdat het is overleden."

en

"Ook deze week beginnen 10 of 11 kinderen aan een #KanjerKetting omdat ze een vorm van kanker hebben."

Pfff. Dat hakt er even in.
Ik heb geen kinderen, dus ik ga niet zeggen dat ik me voor kan stellen wat voor verdriet achter deze 2 berichten schuilgaat, maar jeetje, hoe heftig is dit? Drie kinderen overleden aan kanker en 10 of 11 die de strijd net aangaan.
Ik denk hier over na, en weet niet wat ik moet zeggen. Ik stuur de KanjerKetting nogmaals een bericht via hun contactpagina omdat ik iets samen met hun wil doen en stuur een twitterbericht.
Een vriendin van me ziet mijn bericht langskomen en spreekt me een paar mooie woorden toe, dat het helpen van kinderen met kanker een mooi doel is. Zo voel ik dat ook en ik waardeer de woorden.

Nog geen minuut later krijg ik nog een twitterbericht, van een Twitteraar 'JijBentStout' met de tekst
"De stoute tweet: kinderen met kanker helpen is een heel mooi doel. Stout woord!"

Met ongeloof kijk ik naar mijn scherm. Wat is dit?!
Nog voordat ik het in de gaten heb, tik ik een tweet met een vraag terug.
Daarop komt geen reactie en ik ga kijken wie die JijBentStout eigenlijk is.
Het profiel verklaart het een en ander. Bij het profiel van de persoon staat de volgende tekst:
"Er word teveel gevloekt hier op twitter. Daarom ga ik mensen hier op aanspreken. Met vriendelijke groet, iemand gestuurd door God."
Nou, mij heb je dus op de kast gekregen. Blijkbaar is het woord kanker een verboden woord geworden wat niets anders kan betekenen dan een scheldwoord en daarop wordt je op je vingers getikt. Wie ben je dan wel?

Ik kijk echter verder en kom tot de conclusie dat hij de twitterberichten waarop hij reageert ook helemaal niet leest, het is een programma op de achtergrond die dat doet. Híj spreekt me er niet op aan, het is een automatisch programma, een tooltje, dat dat doet. Blijkbaar bestaat er een lijst met 'verboden woorden' en voor elk woord dat langskomt, wordt er een 'foei-berichtje' gestuurd. Ruim 300.000 berichten zijn er al verstuurd en elke minuut komt er wel eentje bij.

Er wordt gescholden en het is lovenswaardig te noemen om mensen daaarop aan te willen spreken. Dat je dat doet omdat je 'gestuurd bent door God' klinkt als een mooie motivatie daarvoor, ook niets op aan te merken.
Maar dat je dan vervolgens zelf niet thuis geeft en een tooltje ongecontroleerd het werk laat doen, dat gaat me toch echt te ver. Neem dan op z'n minst de moeite om te lezen wat die mensen geschreven hebben. Misschien zit er wel een verhaal achter het verstuurde bericht.

Ja, ik gebruik het woord kanker, maar ik gebruik het met respect, uit respect.

Goedendag,
mijn verhalen staan vrijwel allemaal in het teken van de Roparun, een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam wat als hoofddoel heeft om geld in te zamelen voor mensen met kanker.
Met mijn verhalen laat ik anderen weten hoe het gaat met mijn voorbereidingen en alles wat daarbij komt kijken.
De Xpoints die ik opgebouwd heb aan de start, worden allemaal gedoneerd aan de Roparun.
Ik vind het leuk als je mijn stukjes leest, maar nog leuker als je reageert. Als je nog geen lid bent van Xead, kan je helaas niet reageren.
Lid worden is echter simpel, dat kan via deze link.
Als je dat doet kan je reageren, als je daarnaast binnen 2 weken zelf een artikel schrijft dat gepost wordt, dan levert dat extra xpoints op en steun je zelf dus ook de mensen met kanker!
Lees en schrijf je mee?!

1e artikel
vorige | volgende

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.