Jezus Christus, de bekendste relikwieën.

Voorwoord

In iedere religie is het gebruikelijk dat bepaalde voorwerpen een speciale bijna goddelijke status krijgen die worden toegeschreven aan prominente figuur van die godsdienst. Zoals u wellicht weet staat Thalmaray sceptisch tegenover bepaalde godsdienstige theorieën doch dat kan niet de interesse verminderen in de studies van iconische voorwerpen. Naast het debat over religie is het evenzeer fascinerend om de verhalen, legendes en sociale omgang te bestuderen van relikwieën. Deze fascinatie is in geen geval een onderschrijving van bepaalde principes of theologie, het is enkel een historisch onderzoek. De fascinatie voor de mens en het bovennatuurlijke is an sich al best interessant, maar het zijn soms de randverhalen die een inzage geeft op de geschiedenis van de drang naar een opperwezen. Hier volgen bevindingen over voorwerpen die toegeschreven worden aan Jezus Christus.

De Sluier van Verona.

Volgens de legende werd de sluier van Verona gebruikt om het zweet van Jezus af te vegen tijdens zijn tocht met het kruis, de bewering is dat de sluier een afbeelding toont van het gezicht van Jezus. Er bestaan vandaag verschillende sluiers en men is niet zeker van de authenticiteit. Eén afbeelding wordt bewaard in de St. Peter Basiliek in Rome waarvan men aanneemt dat dit de enige echte sluier is. Er werd eigenlijk weinig onderzoek verricht en er zijn geen gedetailleerde foto’s voorhanden.

Bloed van Christus.

In Vlaanderen, meer bepaald in de historische stad Brugge ligt de Basiliek van het Heilig Bloed. In de kapel van dit gebouw ligt een relikwie die zou zijn meegebracht door Diederik van den Elzas, Graaf van Vlaanderen. Het gebouw zelf is opgetrokken tussen 1134 en 1157. De basiliek is wereldberoemd voor zijn ampulle waarin een stuk textiel zit met het bloed van Jezus. Deze trofee werd naar Vlaanderen gebracht na de tweede Kruistocht in de twaalfde eeuw. Hoewel er geen verslag is in de Bijbel dat het bloed van Jezus werd bewaard, wordt algemeen aangenomen in andere geschriften dat de relikwie authentiek is. In de Middeleeuwen was dit de belangrijkste katholieke relikwie in Europa.
Indien het inderdaad authentiek is, is deze relikwie van onschatbare historische waarde.

De ijzeren Kroon van Lombardije.

De ijzeren kroon van Lombardije is terzelfder tijd één van de oudste godsdienstige relikwieën en één van de oudste Koninklijke symbolen. Het werd het symbool van de Lombarden en later van middeleeuws Italië. Het wordt zorgvuldig bewaard in de kathedraal van Monza dichtbij Milaan. De ijzeren kroon zou gemaakt zijn met de gesmolten nagels die gebruikt werden bij de kruisiging van Jezus. De buitenkant van de kroon is van puur goud versierd met edelstenen. De kroon is samengesteld uit zes segmenten volgens historici zouden twee segmenten zijn verloren gegaan wat ook een verklaring zou zijn voor de relatief kleine vorm van de kroon.

De Heilige Lans

De heilige speer ook bekend onder de benaming de speer van het lot, heilige speer, de lans van Longinus of lans van Christus, zou het wapen zijn die in de zijde van Christus werd geboord tijdens zijn kruisiging. In de Bijbel zou er een passage zijn die het beschrijft in Johannes de Doper (Johannes 19:34). Ook hier twijfel over de authenticiteit, en een paar exemplaren in omloop.

De Doornen Kroon

In Johannes (19:12) vernemen we dat Romeinse soldaten de spot dreven met Jezus aan het kruis en hem een kroon gemaakt van doornen op het hoofd plaatsten. De Kroon wordt bewaard in Parijs en wordt samen gehouden met gouden draden. Ze zou 21 centimeter in diameter zijn. De doornen zouden zijn verdeeld tussen de Byzantijnse keizers en de Koningen van Frankrijk. Er zijn er zeventig allen authentiek verklaard. Naast de kroon in de Notre-Dame de Paris is er ook een stukje hout van het kruis. Ondanks verschillende wetenschappelijke onderzoeken kan ook hier niet met zekerheid worden vastgesteld of het authentiek is. Het is al sinds 16 eeuwen een belangrijke relikwie.

Het echte kruis.

Voor de Christenen is het echte kruis, het kruis die werd gebruikt bij de kruisiging van Jezus. Aan vele houten stukjes worden vandaag de status relikwie gegeven, maar in werkelijkheid is het bijna onmogelijk om de authenticiteit te achterhalen. De beste kanshebber is een exemplaar die bewaard wordt in de basiliek Santa Groce in Gerusalemme in Rome. Deze relikwie is fel betwist omdat er juist zoveel hout stukjes bestaan waarvan men denkt dat ze van het originele kruis komen.

De Lijkwade van Turijn.

Ontegensprekelijk de meest bekende en meest besproken relikwie in de katholieke kerk. De lijkwade zou de textiel zijn waarin Jezus waarin zijn lichaam werd opgeborgen na zijn dood en voor zijn begrafenis. Op de wade is volgens de gelovigen een gezicht afdruk te zien van Jezus. Het werd eerst opgemerkt in 1898 toen een amateur fotograaf de gelijkenis bemerkte. Hier ook veel controverse over de authenticiteit. In 1958 gaf Paus Pius XII de toestemming om het gewaad in associatie te brengen met de adoratie van Jezus.

Scala Sancta.

De Scala Sancta of heilige trappen zijn de trappen die leiden naar het pretorium van Pontius Pilatus in Jerusalem waar Jezus stond op weg naar zijn rechtszaak. De trappen zouden naar Rome zijn gebracht in de vierde eeuw door St. Helena. Sinds eeuwen is er bij gelovigen een enorme devotie voor de trappen. Het bestaat uit 28 marmeren trappen, nu ondersteunt door houten trappen, in het oude Latera Paleis rechtover de basiliek van St. Johannes. De trappen zijn de weg naar Sancta Sanctorum (heiligdom der heiligdommen), de persoonlijke kapel van de eerste Pausen, ook beter bekend als de kapel van St. Laurens.

De Heilige Graal.

De Heilige Graal is het best voorbeeld van de kracht die kan uitgaan van een relikwie. Het heilige object is veelvuldig omschreven en aanwezig in Christelijke tradities en de literatuur. Er worden mythische bijzonderheden toegeschreven aan de beker die Jezus gebruikte tijdens het laatste avondmaal. Volgens bepaalde werken zou deze beker tevens gediend hebben om het bloed op te vangen van Jezus toen hij stierf aan het kruis. De Graal legende is een eigen leven gaan leiden en is tot op heden een dankbaar onderwerp voor vele verhalen en auteurs. Het is vooral het magische aspect van deze relikwie die werkelijk de verbeelding van de mens heeft vastgehouden sinds eeuwen. Niet alleen de ridders van de Ronde Tafel onder Koning Arthur zouden die hebben gezocht zelfs Adolf Hitler geloofde in de legende en nog duizenden moderne schattenjagers proberen vandaag nog het mysterie te ontrafelen. Velen denken dat Leonardo da Vinci de locatie wist van de graal, doch dit ook is deel van de legende.

Bedenking

Het is vreemd dat in afwezigheid van de verheven persoon waarrond een religieuze persoonlijkheid cultus is ontstaan, de adoratie, hoop en verzuchtingen doorgegeven worden aan materiële zaken.  Men zou kunnen stellen dat het fysische gemis of de tastbaarheid van een religieuze grondlegger opgevangen wordt door de spiegeling van diens eigenschappen en vermeende krachten naar simpele voorwerpen.

Indien men de authenticiteit van één of meerdere van die voorwerpen zou kunnen bewijzen, zou dit minstens één discussie sluiten namelijk die of de persoon in kwestie daadwerkelijk heeft bestaan. Het is dan ook van het grootste belang én voor de religie in kwestie als voor de mensheid om onderzoek te doen en te achterhalen, wat iedereen tenslotte wilt: de waarheid.

Het feit dat deze voorwerpen soms een bizar eigen leven gaan leiden is dan weer een fantastisch voorbeeld van de fantasie van de menselijke geest, en een bewijs van het onblusbare verlangen om spirituele rust te kennen.

Het zou mooi zijn mocht iedereen zij eigen persoonlijke Heilige Graal kon vinden, gelovig of niet.

© Thalmaray - 2012.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.