Al eerder schreef ik over het seksueel misbruik en de mishandeling die ik meemaakte in een pleeggezin. Ik heb melding gedaan bij de commissie Sasmon, heb in de telegraaf gestaan en aangifte gedaan bij de politie. Daarnaast heb ik diverse instanties, instellingen en stichtingen geraadpleegd over mijn huidige situatie maar tot op heden geven diezelfde instanties, instellingen en stichtingen niet thuis. Hier het vervolg op mijn verhaal.......

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik 35 instanties, instellingen, stichtingen en de partijen die onze regering vormen en nog diverse andere partijen allemaal geschreven over mijn jeugdervaringen en de hulp, eerder het gebrek ervan, die ik tot op heden ontvang. Alle partijen, instanties e.d. reageren koeltjes op mijn schrijven met de woorden; erg vervelend wat u heeft meegemaakt, ik raad u aan naar die of die instantie te schijven, melding te doen bij de commissie samon, aangifte te doen etc, etc.... De reacties die ik dus ontvang van de bedrijven e.d. die mensen zoals mij horen te helpen (hier krijgen ze vaak subsidies voor) laten helaas zien dat ze mijn email of brief niet eens juist lezen. Zo schrijf ik altijd dat ik al een psychiater heb, dat ik melding heb gedaan bij Samson, dat ik aangifte heb gedaan, dat ik geen geld heb voor een advocaat (ook niet voor de civiele toevoeging) welke instanties ik al geschreven heb en dat zij mij doorverwijzen naar de instelling waar ik mijn brief vervolgens naar richt. Uiteindelijk krijg ik vaak weken later een reactie waarin ik wordt geadviseerd die stappen te nemen die ik al genomen heb (?)

Begrijpt u wat ik bedoel, hoe vaag dit ook klinkt? Ik stuur een brief met de stappen die ik al genomen heb en krijg weken later een reactie waarin die persoon vervolgens mij adviseert diezelfde stappen te ondernemen die ik al genomen heb en die niets opleveren.......zoals ik raad u aan een psychiater te nemen terwijl in mijn mail staat ik ben in behandeling bij psychiaters en psychologen.....

Deze actie - reactie heeft er aan zorg gedragen dat ik er niets anders op zag zitten me te richten naar de telegraaf. Dit heeft enigszins effect gehad; er zijn mensen wakker geworden maar deze mensen kunnen eigenlijk weinig bijdrage leveren dan medeleven tonen en proberen in hun netwerk aan een aantal jasjes te trekken. Daarnaast heeft ditzelfde krantenartikel ervoor gezorgd dat sommige instanties meer rekening gaan houden met het feit dat ik geen leugenaar ben, dat hetgeen ik meegemaakt heb werkelijk is gebeurd, dat ik dus niet voor niets aangifte heb gedaan. Het resultaat: een gesprek met de directeur van jeugdzorg! Ik kwam binnen in de vergaderzaal met mijn 2 beste vrienden en steun en toeverlaat in de afgelopen (bijna) 3 jaar. Directeur, secretaresse en manager waren verbaasd dat ik niet alleen was en wilde graag weten wie de mensen waren die ik mee had genomen. Daarna kwam er al gelijk een standpunt vanuit jeugdzorg; jeugdzorg is volgens hun zeggen niet verantwoordelijk over het leed wat mij is aangedaan binnen het gezin! En indien het inderdaad blijkt te zijn dat ik de waarheid spreek dan moet de onderste steen boven komen en zal jeugdzorg volledige medewerking verlenen aan de politie.

Tijdens dit gesprek heb ik duidelijk aangegeven wat ik heb meegemaakt, daarnaast citeerde ik stukken uit het dossier waaruit duidelijk mag blijken dat er sprake was van seksueel misbruik. Ik citeer nu uit mijn dossier:                                                                                                                                                                             1) er was sprake van vermeend seksueel misbruik maar na een gesprek met een vetrouwensarts bleek het niet zo te zijn.                                                                                                                                                             

2) de badkamer deur kon niet op slot volgens pleegouders                                                                                 

3) er zijn verklevingen gevonden in de vagina, kind was 17 maanden en woonde net een maand in pleeggezin (in ditzefde stuk wordt het pleegtehuis de schuld gegeven terwijl er in het dossier staat vermeld dat ik tijdens datzelfde verblijf in het pleegtehuis regelmatig werd onderzocht door een kinderarts!                                                                                                                                                                        

4) pleegouders attenderen jeugdzorg medewerker er op dat kind op hele jonge leeftijd (2 /3 jaar oud al uitdagend seksueel gedrag vertoonde maar dit was te wijten aan het feit dat biologische moeder in de prostitutie zat                                                                                                                                                                   

5) rapport waarin staat vermeld dat ik met bijna 15 jaar niet seksueel actief ben, in het volgende rapport van 3 maanden later wordt er aangegeven dat ik een abortus heb laten plegen met 10 weken zwangerschap en dat pleegouders dit waren vergeten te melden en hier laconiek op reageerde met de woorden; zal wel in de genen zitten...

Toen ik de bovengenoemde punten citeerde werd mij door jeugdzorg gezegd dat er in het dossier geen specifieke punten stonden vermeld waaruit bleek  dat ik seksueel misbruikt ben. Toen mij werd gevraagd wat mijn doel was van het gesprek met jeugdzorg meldde ik hen dat ik jeugdzorg mede-aansprakelijk stelde voor het leed wat mij was aangedaan en dat ik een schadevergoeding wil, ik wil financieel beschermd worden want ik ben voor de derde keer gevallen en alles kwijtgeraakt. Het werd toen even stil maar kort erna gaf de manager aan dat niet jeugdzorg maar pleegzorg verantwoordelijk was over de plaatsing in dat pleeggezin. Na ruim een uur was dus duidelijk dat jeugdzorg er niets voor voelt een schadevergoeding te betalen maar ze willen wel volledige medewerking verlenen aan het politie-onderzoek. Verder zal de politie moeten onderzoeken of jeugdzorg ergens verantwoordelijk over is. Wat ik mij dan af vraag is; wat hebben al die gezinsvoogden van jeugdzorg in heel die periode in mijn jeugd dan voor toegevoegde waarde gehad? Zij moesten controleren of alles goed met mij ging en het moge duidelijk zijn dat ze hun werk niet goed genoeg hebben gedaan!

Vervolgens had ik  een week later een gesprek met de directeur van pleegzorg. In dit gesprek was de directeur alleen en had ik mijn twee vrienden en steun weer bij mij. Deze man startte het gesprek gelijk met de woorden; ik heb u dossier gelezen en er staan veel signalen in die duidden op seksueel misbruik. Ik  vind het heel erg dat dit toendertijd niet is opgepakt en wil graag van u weten wat wij als instantie voor u kunnen betekenen. Ik heb in dit gesprek weer aangegeven dat ik financiele bescherming wil en een schadevergoeding. Deze directeur kan dit volledig begrijpen maar gaf ook aan dat ie niet in de positie zit om hier gelijk toezeggingen over uit te spreken. Hij vroeg om een week tijd om het een en ander te overleggen met het bestuur en zich te laten informeren door de commissie samson. Ook gaf hij aan dat ie een aantal gezins-werkers die vroeger in het pleeggezin kwamen had gesproken en deze allen bereid waren te getuigen in een eventuele rechtszaak. Ook vroeg hij of ik nog andere hulp wilde hebben en of ik eventueel in de toekomst de hulpverleners van pleegzorg wil informeren over mijn ervaringen zodat zij op die manier te weten kunnen komen hoe ze beter hun functie kunnen vervullen, signalen beter kunnen oppakken om seksueel misbruiken mishandeling binnen pleegzorg zoveel mogelijk uit te bannen.

Ik verbaasde mij over de reactie van jeugdzorg versus pleegzorg......

Vandaag belde ik de directeur van jeugzorg met de vraag of ik eventueel een voorschot op een schadevergoeding kan krijgen. Dit is noodzakelijk want ik moet eind deze maand heel veel achterstallige rekeningen betalen om een hoop vervelende situaties met incasso's en gerechtsdeurwaarders te voorkomen.Ik had me ook al laten informeren door een aantal mensen met juridische achtergrond die mij vertelde dat ik al het recht heb om zoeist te vragen. Zeker in de benarde situatie waar ik nu in verkeer.  De meneer van jeugdzorg had hier geen oren naar en gaf aan geen begrip te hebben voor mijn situatie. Als ik een schadevergoeding wil dan moet ik mij richten op de daders van het seksueel misbruik, jeugdzorg is namelijk niet verantwoordelijk. Hij verbrak ook heel resoluut de verbinding om enig ruimte tot een verder gesprek op die manier te beeindigen.....

En nu vraag ik me af, hoe verder? Geen geld voor een advocaat maar genoeg signalen dat er uiteindelijk een civiele rechtzaak zal komen over schadevergoedingen en aansprakelijk stellen van de instantie die voogdij over mij had toen ik minderjarig was........ Daarnaast hoe ga ik eind deze maand voorkomen dat ik nog verder in de problemen kom op financieel gebied? Waar vind ik een super-advocaat die ervaringen heeft met jeugdzorg e.d. en die bereid is even te wachten op zijn geld en voor mij door het vuur wil gaan in een heel erg kort tijdbestek?

Alle reacties's, raad en dergelijke zijn welkom!

wordt vervolgd................................................................................................... 

Reageren?