In dit artikel ga ik iets schrijven over Jeugd en Drugs. Wat je er tegen kan doen, Hoe je het kan voorkomen en over de Risico's. Ook omdat ik vaak een aanbod krijgt om een jointje mee te roken. En ik ben ook nog jong. Maar mijn antwoord is altijd nee.. Met dit artikel wil ik mensen bewusten laten zijn door het gebruik van Drugs. Het afraden en wat er tegen te doen is.

Jeugd en drugs

Eén op de vijf jongeren heeft wel eens hasj of wiet gerookt. Het Nederlandse drugsbeleid richt zich op het voorkomen en beperken van de risico's van drugsgebruik voor de gebruiker zelf, voor zijn directe omgeving en voor de samenleving (harm reduction).
Het kabinet wil daarom dat de beschikbaarheid van softdrugs voor jongeren minder gemakkelijk wordt. Coffeeshops worden besloten clubs die alleen voor meerderjarige inwoners van Nederland toegankelijk zijn op vertoon van een clubpas. Er komt een afstand van tenminste 350 meter tussen scholen en coffeeshops. De minister verscherpt het landelijk beleid en ziet erop toe dat gemeenten het afstandscriterium en de overige relevante delen van het landelijk beleid in hun vergunningen handhaven.
In de Nederlandse politiek is drugsbeleid een hot item. De regering wil de risico's van druggebruik graag voor iedereen voorkomen of beperken. Het kabinet komt met voorstellen zwaardere straffen te stellen op de (voorbereiding van) in- en uitvoer, teelt en (georganiseerde) handel van drugs en tot aanpassing van het onderscheid tussen harddrugs en softdrugs. Zodra de speekseltests naar drugs betrouwbaar zijn, worden deze ingezet om het gebruik van drugs in het verkeer terug te brengen.

Rol gemeente

Gemeenten hebben diverse mogelijkheden om het lokale drugsbeleid vorm te geven:
•Sinds1996 kunnen gemeenten een lokaal coffeeshopbeleid voeren waarbij regulering plaatsvindt door middel van een vergunningenstelsel.
•De wet Damocles geeft de burgemeester de bevoegdheid om coffeeshops te sluiten als deze de in het lokale coffeeshopbeleid vastgestelde regels overtreden, ook als er geen sprake is van overlast. Deze wet is niet alleen van toepassing op coffeeshops maar geldt ook voor handel in harddrugs in alle voor publiek toegankelijke lokalen.
•Overlast veroorzaakt door drugspanden kan worden aangepakt via de Gemeentewet. Dit kan tot sluiting en in het uiterste geval tot in beslagname van een pand leiden (Wet Victoria en Wet Victor).
Gemeenten bespreken hun eigen drugsaangelegenheden in een driehoeksoverleg: de burgemeester, de korpschef van politie en de officier van justitie.

Drugs en de wet

Opiumwet en de geneesmiddelenwet
De Opiumwet is een wet waarin de meeste drugs staan beschreven. De Opiumwet bestaat uit lijst I en lijst II. Middelen op lijst I zijn volgens de wet gevaarlijker dan middelen op lijst II. Sommige drugs zijn geneesmiddelen en staan helemaal niet in de Opiumwet. Deze staan in de geneesmiddelenwet. Een voorbeeld hiervan is ketamine.
Harddrugs & Softdrugs
Middelen op lijst I worden 'harddrugs' genoemd. Hasj en wiet staan bekend als 'softdrugs' en staan op lijst II. Slaap- en kalmeringsmiddelen staan op lijst II, maar vallen over het algemeen buiten de indeling 'hard-' en 'softdrugs'. Ze nemen een uitzonderingspositie in omdat ze meestal op recept, als geneesmiddel, worden uitgeschreven.
Handel & Productie en Bezit
Het is in Nederland verboden drugs te produceren, te verhandelen of te bezitten. Grootschalige productie en handel wordt hard aangepakt. Daarbij gelden voor harddrugs zwaardere straffen dan voor softdrugs en slaap- en kalmeringsmiddelen. De politie richt zich vooral op de productie van en handel in drugs. Ze is minder bezig met de opsporing van kleine hoeveelheden drugs die bedoeld zijn voor eigen gebruik. De opiumwet is te vinden op www.wetten.nl.

Voorkomen en Zorgen

De meeste jongeren gebruiken incidenteel. Ze experimenteren uit interesse en soms ook onder druk van leeftijdsgenoten. Bij incidenteel gebruik hoeven ouders zich zeker geen zorgen te maken, maar is het wel goed om te praten over het drugsgebruik . Dit geldt eigenlijk voor iedere adolescent. Bijna elke jongeren zal ooit in aanraking komen met drugs en zal moeten besluiten wat te doen. Door te informeren over drugs kunnen problemen voorkomen worden. En door het gesprek al aan te gaan voordat de jongeren in aanraking is geweest met drugs zal er meer ruimte zijn voor een open gesprek. Wanneer het eerste gesprek pas plaats vindt wanneer een jongere al gebruikt zal deze zich snel gecontroleerd voelen en afwerend staan tegenover een gesprek.

Maar ook met jongeren die gebruiken blijft het belangrijk te praten over drugs, op een open manier waarin ook ruimte is voor de adolescent om te praten. Zo kan het goed zijn jongeren die soms wat hasj of wiet gebruiken te informeren dat dit soms tot angst kan leiden, waardoor de jongere hier op voorbereid is. Veel drugs versterken de gemoedstoestand en kunnen hierdoor een geheel ander effect hebben dan verwacht (een jongere die wat neerslachtig is en drugs gebruikt om vrolijk te worden kan diep in de put raken) Ook lichamelijk kunnen drugs verkeerd vallen. Ook dingen als niet met drugs op achter het stuur zijn belangrijk om te bespreken. Het is dan ook belangrijk dat een ouder weet waarover hij/ zij praat om de jongere de juiste informatie te kunnen geven. Het is dan ook goed om als ouder informatie in te winnen, voordat het onderwerp ter sprake komt

Verbieden heeft vaak een tegenovergesteld effect. Het maakt het experimenteren interessanter en zorgt voor stiekem gebruik. Hierdoor hebben de ouders helemaal geen grip of inzicht meer in het gebruik van hun kind.
En in de meeste gevallen neemt de interesse na een korte periode van experimenteren weer snel af. De jongere stopt met het gebruik van drugs of gaat op een veilige manier gebruiken.

Bij het gebruik van drugs kan druk van leeftijdsgenoten een grote rol spelen. Een jongere met niet zo veel zelfvertrouwen kan gevoeliger zijn voor deze druk. Door als ouder waardering voor het kind te laten blijken zal een adolescent meer zelfvertrouwen en zelfwaardering ontwikkelen en hierdoor beter weerstand kunnen bieden aan groepsdruk. Het stimuleren van het verantwoordelijkheidsgevoel - door het kind over bepaalde zaken zoals school, geld, de eigen kamer de verantwoordelijkheid te geven - helpt het kind ook met betrekking tot drugs de verantwoordelijkheid van veilig gebruik te kunnen dragen.

Een goed voorbeeld geven als ouder is ook belangrijk. Roken afraden als ouders die veel rookt is niet erg overtuigend. Maar een goed voorbeeld geven hoeft zeker niet te betekenen dat het roken of drinken volledig gestopt moet worden. Juist door een verantwoord gebruik van bijvoorbeeld alcohol te laten zien leert het kind veel.

Wanneer wel zorgen?

Wanneer het gebruik zeer regelmatig plaats vindt of wanneer het kind begint te experimenteren met harddrugs is er wel reden tot zorgen. Ook drugsgebruik dat samen gaat met een laag zelfbeeld of drugsgebruik als uitvlucht voor problemen moet leiden tot extra alertheid bij de ouders. Hetzelfde geldt voor drugsgebruik dat leidt tot ernstige problemen thuis of op school.

Een aantal signalen kunnen wijzen op riskant drugsgebruik. Een plotselinge verandering in het gedrag, schoolproblemen, plotseling andere vrienden of vergeetachtigheid kunnen duiden op onverantwoordelijk drugsgebruik. Maar ook lichamelijke signalen, zoals misselijkheid, vermoeidheid of slaapproblemen kunnen een signaal zijn. Daarnaast is extra alertheid raadzaam wanneer er plotseling geldproblemen ontstaan of de jongere erg prikkelbaar of somber is. En liegen over het drugsgebruik of stiekem gebruik kunnen ook een signaal zijn dat de jongere niet meer op een verantwoorde manier met drugs omgaat

Wanneer ouders zich zorgen maken over het drugsgebruik van hun kind, is het essentieel dat zijn in gesprek blijven met hun kind. Zoals eerder gezegd is verbieden af te raden. Beter is het het gesprek aan te gaan en duidelijke afspraken te maken over het drugsgebruik. Hierbij zullen zowel de ouders als de jongere wat moeten inleveren omdat de ouders als uitgangspunt geen drugs hebben .En de jongere heeft als uitgangspunt gewoon doorgaan op de wijze die de ouders nou juist verontrust. Door samen te onderhandelen en uiteindelijk tot een compromis te komen kunnen er afspraken gemaakt worden over wanneer er wel en wanneer niet gebruikt mag worden. En door privileges te beloven kan de jongere bewogen worden zich ook aan deze afspraken te houden. Zo kan bijvoorbeeld afgesproken worden dat op schooldagen er niet gebruikt wordt en wanneer deze afspraak nageleefd wordt het gebruik in het weekend geaccepteerd wordt en de jongere een uur later thuis mag komen.

Maar soms zal de problematiek rond het drugsgebruik zulke vormen aan nemen dat professionele hulp wenselijk is. Omdat het drugsgebruik zelf zorgelijk is of omdat ouders en kind er samen niet uit komen.
Het is dan goed om advies in te winnen bij een organisatie gespecialiseerd in verslavingszorg.
Dit kan ook telefonisch via de Drugsinfolijn: 0900-1995 (kan anoniem) en via internet op www.drugsinfo.nl