Door mijn werk heb ik veel gereisd. Ik ben er gek op!! Er is altijd een gevoel van “weg uit NL willen” geweest. Maar ja, je krijgt weer een andere leuke baan, een partner die niet weg wil, een fijn huis. Dus het blijft aanwezig, maar er zijn genoeg andere zaken die het leven aangenaam maken. Tot het moment dat je omstandigheden veranderen en het dichterbij komt. In juni 2007 ben ik naar Hongarije geëmigreerd.

Nederland is een fijn land om te leven en wonen.
Er is veel comfort, als je er geboren en getogen bent is veel vanzelfsprekend, je kent de gebruiken en gewoontes, want je hebt er zelf deel aan. Je kent de taal, kent het eten enz. Je kunt je gang gaan en je weg vinden.

Ik heb Nederland ook altijd een heel prettig land gevonden om te leven en te wonen, maar toch trekt het avontuur om buiten de deur te gaan kijken en natuurlijk reizen en vakanties buiten Nederland zijn geweldig, en heerlijk, maar een reis naar een ander land is iets heel anders dan er echt te gaan wonen. Op de één of andere manier wilde ik dat wel, ik wist helemaal niet wat precies en waarom, maar het trok. Met vlagen werd de drang groter of ging weer bijna weg.

En dan ben je op een gegeven moment een beetje klaar met jezelf waarmaken, mooie en leuke banen gehad, eigenlijk weet je wel een beetje hoe alles werkt, ik liep tegen de 50 jaar. Niet meer de jongste, maar nog gezond en fit en de gedachten om nog tot mijn 65 ste (of langer) voor een baas te blijven werken en elke dag in je autootje naar je werk, daar achter de PC, ’s avonds weer naar huis, TV kijken……………….. Natuurlijk heb je leuke tijden en momenten, ik had een actief sociaal leven in NL, en mijn baan was ook echt een leuke baan. Maar het knaagde, de baan werd ook wel wat minder leuk, reorganisaties die niet leuk waren, de sfeer op kantoor werd minder, en je hoeft niet meer zo.

Waarom zou ik in dit leven blijven, als ik denk dat ik anders wil en het anders beter of fijner zal hebben?
Inmiddels een scheiding achter de rug en na een fantastische reis naar Ecuador, na 33 jaar weer contact gekregen met mijn eerste vriendje.
Bij hem knaagde het ook en we hebben er veel over gepraat en zijn op zoek gegaan op internet naar huizen en hebben na 3x Hongarije bezocht te hebben de stap gezet; we hebben een grote oude boerderij gekocht met gigantische stal en zijn gegaan!

Waarom zou je in een leven blijven steken, waarbij je niet 100% gelukkig bent, het is geen naar of beroerd leven, hoor, veel mensen hebben het veel minder.
Maar je wilt verder kijken dan je neus lang is, waarom zou je dat niet doen?
Er waren reacties dat je je zekerheden zou moeten loslaten, maar welke zekerheden zijn dat, je werk, je maandelijkse inkomen? Ja, daar moet dan mee stoppen, als je echt je eigen gang wilt gaan, maar als ik het niet doe, doet die baas het misschien, dat kan natuurlijk ook zomaar. En dan neem ik liever zelf die beslissing.
En de onzekerheid van een nieuw leven opbouwen in een ander land, heb ik nooit gek of eng gevonden, ik heb dat juist altijd heel spannend gevonden.
Alles is nieuw, je buren, je woonomgeving, de winkels, het eten, de geluiden, het hele leven is weer nieuw.
Ik vond en vind dat heerlijk.

Deze foto's zijn van een dorpsfeest in de straat, paarden wagen tocht en een dansje voor ons huis.

www.droomhuisinhongarije.com

Reageren?