Dit artikel gaat over iemand met darmproblemen. Darmproblemen komen bij veel mensen voor, alleen lijken deze mensen niet zo ziek, dan ze werkelijk zijn.

Buikpijn
Het begon met regelmatig buikpijn. Zoveel, dat er maar eens door de huisarts naar gekeken moest worden. Deze constateerde een prikkelbare darm, ja weinig aan te doen. Niet teveel kruiden gebruiken en geen alcohol, dat is het beste.
Maar het bleef maar aanhouden, zelfs met veel en vaak diarree. De buikpijn werd erger, dus met spoed naar de SEH. Daar dachten ze aan een blindedarmontsteking, maar dat bleek het ook niet te zijn. Er moest verder onderzocht worden. Een gyneacoloog kwam eraan te pas. Deze dacht wat verdachts te zien, gelukkig bleek bijde tweede gyneacoloog dat er niets aan de hand was.
De Uroloog moest kijken in de blaas en naar de nieren, maar ook daar was niks mis mee.
De chirurg dacht aan een kijkoperatie, maar vond toch dat er eerst een internist aan te pas moest komen. Deze deed een colonscopie, een darmonderzoek, waarbij ze met een slang met een camera in je darmen kijken en er eventueel hapjes uit nemen om te kijken of er ontstekingen zitten.
Hij had beet: Het was de ziekte van Crohn.
Wat nu te doen. Allerlei medicatie werd gegeven, maar het maakte het er niet beter op. Op een zeker moment was de buikpijn zo erg en de diarree ook, dat een ziekenhuisopname noodzakelijk was.
De patient ging steeds verder achteruit, een infuus met prednison en antibiotica moest toch uiteindelijk het werk doen en met morfine werd de pijn zo goed mogelijk bestreden.
Na 2 weken sloegen de medicijnen aan en knapte de patient weer wat op, intussen 10 kg lichter.
Hoe nu verder
Na een aantal weken werd het wel weer iets beter, maar intussen was de patient haar baan al verloren, het contract liep af in de ziekteperiode, en aan een zieke werknemer had een werkgever niets. Hij heeft niet eens de moeite genomen om even op bezoek te gaan bij zijn zieke werknemer, alles ging schriftelijk.
De internist kon niet veel betekenen voor de patient. Hij vond wel dat er psychische hulp noodzakelijk was, want de ziekte van Crohn word aangewakkerd door stress. In eerste instantie naar een psycholoog verpleegkundige. Deze mag echter niet zelf medicatie geven, dus moest hij daar steeds weer contact over opnemen met de psychiater. De medicatie werkte niet, en zo kwam de patient dan toch uiteindelijk bij de psychiater terrecht. Deze was bot en vrouwonvriendelijk, dus na een tijdje had de patient het wel gezien en stopte zelf met de behandeling.
Intussen kwamen er steeds meer problemen bij. Spieren gingen ontsteken en lichaamsdelen deden pijn, dus de reumatoloog kwam er ook aan te pas.
Het blijkt allemaal te horen bij de ziekte van Crohn. Het is een opeenhoping van factoren. Bij veel mensen gaat het in een sluimerstand en komt het na een paar jaar weer eens terug, bij anderen blijft er altijd iets aan de hand.
Het is een grillige ziekte, waar je mee moet leren leven.

Word fan