Ik ben wie ik ben en ga mijn eigen weg onverschrokken en fier Ja, kijk maar want ik ben ik en ik sta hier

De dagen worden korter en de nachten langer
De duisternis maak je steeds banger

Aangekomen op het keerpunt van je levenspad
Nieuwe dingen je staat er alleen voor zo vreemd en apart

Was je gewend nieuwe uitdagingen met een ander aan te gaan
Merk je nu dat je er alleen voor bent te komen staan

Moet je beslissen zonder een anders raad
Moet je beslissen zonder dat een ander achter je staat

Moet je zelf die nieuwe weg volgen en betreden
Moet je weer uit je eigen opstaan als je bent uitgegleden

Moet je die onbekende weg volgen en verkennen
Moet je aan zoveel nieuwe dingen wennen

Je bent gekomen in het labyrint des leven
Wat je zoveel angsten heeft gegeven

Allemaal angsten die overwonnen moeten worden
Een nieuwe weg bezaaid met hindernissen en horden

Met zoveel verschillende zijpaden en wegen
En zo vele bochten en stegen

Je moet kiezen steeds het juiste pad
Je moet je begeven op een ijsvlakte zo dun en glad

En toch moet je het overwinnen om verder te kunnen gaan
Moet je beginnen om op eigen benen te gaan staan

Moet je de duisternis kunnen overwinnen
Om opnieuw met het leven te kunnen beginnen

En die kracht om te overwinnen moet je uit je zelf halen die verborgen kracht
Die diep in je zelf op je wacht

Waar je de moed en power uit kan putten
Die je zal sterken en stutten

Om als een rots in de branding te kunnen staan
Waardoor je krachtig en vrij verder zal kunnen gaan

En je straks trots op je zelf kan zijn en kan zeggen vol blijde zin
Ik maak op deze splitsing van het leven mijn nieuw begin

Ik kijk elke uitdaging recht in de ogen en ga mijn pad
De ene keer met vrienden de andere keer apart

Maar gaan zal ik daag me maar uit
Ik nam hier mijn besluit

Ik weet dat als ik ze nodig heb mijn vrienden daar zijn
En met die gedachte in mijn hoofd krijgt niets mij klein

Ik ben wie ik ben en ga mijn eigen weg onverschrokken en fier
Ja, kijk maar want ik ben ik en ik sta hier

Word fan

Laat een reactie achter

-0

spiritlady schreef op 27 Sep 2011 om 23:44

Heel mooi geschreven, heb het mogen meemaken, en hoe moeilijk het ook was, het heeft me zo ontzettend sterk gemaakt, bewust gemaakt gelukkig gemaakt

-0

Ruud schreef op 28 Sep 2011 om 00:09

Heel mooi gedaan!

-0

Jack-Hage-Sr schreef op 28 Sep 2011 om 00:11

Wolf -wat er ook is, je komt er altijd sterker uit! Super mooi weer. D

-0

Kirsti schreef op 28 Sep 2011 om 06:48

Wat een mooie vertolking van een moeilijk proces, maar sterker maakt het je zeker! Dank je wel voor je mooie gedicht! X

-0

claudia1972 schreef op 28 Sep 2011 om 07:13

Jeetje, het lijkt mijn levensverhaal wel.. ik moest van het begin af aan alles opnieuw opbouwen.. ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik dit gedicht las.. jij verdient zeker een hele dikke duim.. zo mooi gebracht. Het heeft mij gemaak wie ik nu ben... x

-0

rinajansen schreef op 28 Sep 2011 om 07:40

Super mooi, herkenbaar, ik wordt er stil van !

-0

Mereltje schreef op 28 Sep 2011 om 08:16

Prachtig en gevoelig gedicht weer, een duim!

-0

stormerwout schreef op 28 Sep 2011 om 08:18

Elke crisis is er om overwonnen te worden ;-) Mooi Wolf!

-0

brigitte schreef op 28 Sep 2011 om 09:55

hij is heel mooi, dank je wel :)

-0

vlindertje73 schreef op 28 Sep 2011 om 10:33

Een gevoelig en zeer goed geschreven gedicht! Het raakt een snaar bij vlindertje. Dikke duim voor jou hoor!

-0

Taco-Veldstra schreef op 28 Sep 2011 om 10:35

Munch had je de Angst niet kunnen verbeteren, Munch als schilder jij als dichter. Duim Taco

-0

Nonnie schreef op 28 Sep 2011 om 10:41

Sterk, heel sterk!
Succes op de weg die je bent ingeslagen.

Hartelijke groet,
Nonnie

-0

brigitte schreef op 28 Sep 2011 om 10:45

complimenten van mijn man we hadden dit gedicht even nodig dank je wel :)

-0

Karina schreef op 28 Sep 2011 om 11:52

Ten eerste heel mooi geschreven en ten twee, ik vind de foto's die je erbij geplaatst hebt precies in de volgorde van je schrijven, ook het van zwart/wit naar kleur loopt mee met je gedicht. Mooi.