Wat bezielt iemand, met zoveel jaloezie, dat ze zelfs de kinderen van hun vader wil weghouden, omdat hij zijn moeder weer ziet?

Mijn schoondochter

Ik heb nooit goed met haar op kunnen schieten. Daar ben ik gewoon eerlijk in. Vanaf het begin, mijn zoon had net een relatie achter de rug, nam ze de regie over in zijn leven en wilde dat ook met de mijne doen. Mijn zoon liet het toe, maar ik niet. Ik bepaal mijn eigen leven, zij waren een stelletje, dus dat regelen ze dan ook gewoon zelf!
Nu had ik een hele goede band met mijn zoon, met al mijn kinderen overigens, en dat was iets wat zij niet goed kon zetten. Ja, hij had veel problemen gehad en ik heb hem zo goed en zo kwaad het maar kon, geholpen. Toen mij schoondochter in beeld kwam, wilde ze eigenlijk niet meer dat hij contact met zijn moeder had. Ze was jaloers op de band die we hadden.

 

Maar ze was niet alleen jaloers op haar schoonmoeder, ze was ook jaloers op het dochtertje van mijn zoon, die hij uit een eerder relatie had. Hij had nog veel contact met zijn ex, ook vanwege hun dochtertje. Dit was haar een doorn in het oog. Maar er moest contact zijn, over de schoolkeuze, over de bezoekregelingen enz. enz. Maar mijn schoondochter zorgde dat ze overal bij was en het liefst hield ze de vinger in de pap, zodat zij kon regelen wat er gebeurde.

Contacten verbroken

Ze wist altijd iemand zwart te maken, zijn ex, zijn vrienden, zijn dochter, zijn moeder, zelfs haar eigen moeder kreeg er vaak van langs. Maar ook haar eigen man werd niet ontzien. Ze zorgde ervoor dat contacten werden verbroken en dat hij zijn dochter niet meer zag. Ze palmde zijn vrienden in en hij hield niemand meer over, zelfs zijn familie had hij niet meer. Zij wilde dat het allemaal ging op haar manier en hij kon het contact verbreken als het niet ging zoals zij maar wilde. Ze raakte zwanger en samen kregen zij een zoontje. Ik ben er niet bij geweest en zag het kind pas toen hij een jaar oud was. Ik was niet welkom, maar na een tijdje wilden ze het nog eens proberen en ik wilde dat natuurlijk graag.

 

 

Het ging een paar maanden goed, tot er ineens een mail kwam. We willen geen contact meer, einde, over en uit.
Daar heb ik me bij neergelegd, hoe zeer het ook deed. Het was hun beslissing en ik wist dat het geen zin had om het weer te willen proberen. Weer door het stof te moeten gaan om haar te vriend te houden.

 

Scheiden

Ineens een telefoontje. "Hallo mam, ik ben weg van daar. We gaan scheiden. Het ging niet langer, ik wil je zo graag weer zien. Ik hou van je!" Dat was even schrikken, hoewel ik er ook wel blij om was. Nee, het zijn geen leuke dingen, als iemand je verteld, dat het huwelijk stuk is gegaan. Maar ik weet ook, hoe hard hij zijn best heeft gedaan en ook, dat ze de schuld niet bij mij kon neerleggen, zij had het zelf verpest, zij had hem geen leven meer gegund en zijn dochter afgenomen. Hij huilde, want hij mist zijn kind, nu ook zijn zoon, want die bleef bij haar achter. Zijn dochter had hij ook al maanden niet gezien en hij wist, dat het moeite zou kosten om zijn zoon ook weer in zijn armen te kunnen sluiten.
Wat wil je dan graag, als moeder, je kind kunnen troosten en zeggen dat het allemaal zo'n vaart niet zal lopen, maar niets is minder waar, het loopt echt wel zo'n vaart.

 

Omgangsregeling

Intussen zijn ze bij hun advocaat geweest en er is een voorlopige afspraak gemaakt, dat mijn kleinzoon een dag in het weekend bij zijn vader mag komen. De rest moet nog op papier gezet worden en ondertekend. Wel vroeg mijn schoondochter nog even aan mijn zoon, een bedrag van honderd euro te storten voor de luiers, die ze nodig had voor hun zoon. Hij beloofde dat te doen, zo gauw hij zijn salaris binnen had.
Maar ineens kwam daar, laat op de avond, dat telefoontje!

Contact met je moeder?

Ze vroeg hem rechtstreeks, of hij weer contact met me had. Hij antwoordde dat dat zo was. Dat wilde ze perse niet hebben! "Geen foto's naar je moeder en geen contact met haar! Nu mag je je zoon niet zien. Punt", liet ze hem weten.
Nu snap ik niet wat haar drijft om het contact met mij te willen verbieden, maar om daar een straf op te laten volgen gaat toch best wel ver. Hij heeft in elk geval gezegd dat hij zelf uitmaakt met wie hij omgaat, dat zij daar nu niets meer mee te maken heeft. Maar het doet verdriet, want zij denkt zo de touwtjes in handen te houden, dit over de rug van vader en zoon.

Jaloezie maakt zoveel kapot..

 

13
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+1 -0- x

Taco-Veldstra schreef op 20 Oct 2011 om 20:31

Merel, Het is zo herkenbaar, als je eens wist wat ik meemaak. Negeren, Isoleren komyt allemaal bvoot im jou verhaal. Duim taco

+0 -0- x

patje86 schreef op 20 Oct 2011 om 21:07

Verdrietig verhaal. Ik wens je zoon veel succes met het zien van zijn lieve zoontje..

+0 -0- x

Lianne01 schreef op 20 Oct 2011 om 21:16

Jeetje, wat heftig zeg. Wat bezielt zulke mensen..
Ik hoop echt voor jullie dat het met de (klein)kinderen goed komt. Een kind verdient net zo hard een lieve vader! Sterkte

+1 -0- x

Mami-linda schreef op 20 Oct 2011 om 21:19

echt he ik maak het ook mee .! ik denk nu alleen aan mezelf .Ik zal me verhaal ook een keer uiten in een verhaal .

+0 -0- x

claire001 schreef op 20 Oct 2011 om 22:47

wat erg zeg, ik wens jullie heel veel sterkte toe en een nieuwe band met jullie allen ook met zijn dochtertje want een vander is heel belangrijk

+0 -0- x

Mag schreef op 20 Oct 2011 om 23:46

Sterkte en ik hoop, dat het goedkomt.

+0 -0- x

Berna schreef op 20 Oct 2011 om 23:47

Heel verdrietig dat jaloezie zoveel kapot kan maken. En als je zo om je heen kijkt wordt de vader dikwijls geweigerd om zijn kind te zien. Het is zo nutteloos. Heel veel sterkte.

+1 -0- x

kaninchen schreef op 21 Oct 2011 om 01:14

Ha, ik heb een zusje die precies op je schoondochter lijkt, met haar jaloezie maakt ze alles en iedereen kapot, maar vooral zichzelf!

+1 -0- x

claudia1972 schreef op 21 Oct 2011 om 09:56

ik herken dat ook, een zoon die verschrikkelijk aanhankelijk is van zijn moeder en dat maakte mij wel eens boos, hij besprak altijd alles met zijn moeder en niets met mij... ook einde verhaal! duim en plus

+0 -0- x

yrsa schreef op 21 Oct 2011 om 11:39

heftig en in bepaalde delen herkenbaar.
heel sterk verwoord.
sterkte.

+1 -0- x

madje88 schreef op 21 Oct 2011 om 12:41

Merel, dit klinkt niet als enkel jaloezie... Dit klinkt als borderline, als een persoonlijkheidsstoornis. Een ziekelijke hunkering naar aandacht en regie. Heel heftig, voor jou en je gezin... Sterk dat hij het heeft aangedurfd om je weer op te zoeken..is moed voor nodig als je iemand zo hebt behandeld! Sterkte en zeer goed verhaal...!

+0 -0- x

LilyH schreef op 21 Oct 2011 om 13:15

Jeetje zeg... sterkte ermee!

+0 -0- x

Ben schreef op 21 Oct 2011 om 17:29

Een plus. En zo zie je maar weer, dat je de aanhang er gratis bij krijgt. Jou verloren zoon is weer terug. Hopenlijk heeft hij zijn les geleerd.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: