een overdenking, is zelfbehoud een instinct

Is zelfbehoud een instinct

http://www.xead.nl/mijn-paasgedachte---mijn-geloof

Verbijsterend schreef me naar aanleiding van mijn bovengenoemde artikel dit al een tijdje geleden.

heel goed geschreven en ik heb nog een nadenkertje: je schrijft: heb je naaste lief als jezelf, maar.... er zijn vele mensen die NIET of weinig van zichzelf houden, zou er daarom zoveel oorlog, onvrede en jalouzie zijn? Je zal dus eerst moeten leren erg veel van jezelf te houden voordat je een ander kunt liefhebben als jezelf........
 

Dit riep bij mij en verbijsterend tijdens een chat de nodige vragen op

Zijn er dan zoveel mensen die niet genoeg van zichzelf houden dat ze een ander zoveel verdriet, pijn doen.

Of houden ze juist teveel van zichzelf

Een leuk onderwerp om weer eens over te filosoferen

 

Het duel

  
Als eerste dacht ik aan een duel. Als twee mensen tegenover elkaar staan. Ze hebben allebei een keuze. Je eigen leven of die van de ander. Wat kies je dan. Alleen in sprookjes laat je je neerschieten, maar in het echt?  

Zijn mensen zo op zichzelf gericht dat ze niet geven om anderen?

Afrika

Waarom worden er in Afrika, of tijdens oorlog, nog steeds kinderen geboren. Je zou toch denken dat in die omstandigheden of in die situaties , sex totaal ondergeschikt zou zijn. Voelen die mensen dan lust? Of zoeken ze troost? Of is het een instinct om ons te laten overleven?

 

Martelingen

Bij martelingen men ondergaat het eerst, probeert de pijn te verbijten om door te kunnen leven. Op het punt dat je lichaam het bijna begeeft, red je instinct je weer. Je geeft je over en geeft hun hun zin. Ze stoppen met de pijn martelen je niet dood en jij hebt een nieuw begin.

Maar wie is dan toch die beul de martelaar? Wat is zijn instinct? Is het andere leven ondergeschikt aan die van hem? Maakt het uit wie het is die daar ligt te kermen? Hij richt zich op zichzelf en zijn doel. Hij hoort helemaal niets alleen de stemmen in zijn hoofd. Maar toch hoe vaak horen we niet, ze deden het in opdracht. Voor mij gevoel uit zelfbehoud. Wie zou nou met zichzelf kunnen leven, na zo'n daad? Bewust van je zonde maar toch begaan, dat kan je jezelf toch nooit vergeven.

 

Zelfmoordaanslag

De mensen die wild om zich heen schieten beroven zich aan het einde van hun eigen leven. Bewust van je zonde maar toch begaan, dat kan je jezelf toch nooit vergeven. . Hun zelfbehoud is dus om er uit te stappen.

 

Ergens belanden sommige mensen ook op een punt dat het zelfbehoud vervaagt. Het is genoeg geweest. Je kijkt om je heen en vraagt, kan je me helpen? Ik wil niet meer? En waar is dan de beul?
Zoveel beulen op de wereld, maar als je hem nodig hebt dan vind je er geen. Blijft over de martelaren. je vraagt je smeekt help me ik wil niet meer. Degene die dit weigert vind ik een martelaar. Ook hij zoekt zijn verklaring en verantwoord zich. Houd vast aan regels en verwijst er naar.

Mijn conclusie: ja zelfbehoud is een instinct.

 

Ik ben erg benieuwd naar reacties.

© kikafonie
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.