Ook vorige week was het weer prijs: een PVV lid kon zich weer niet inhouden en werd geroyeerd. Wat is het toch met deze mensen om zo dom uit de hoek te komen?

Pim

Ik geeft het toe: ik was een groot fan van Pim Fortuyn. Deze uitgesproken man was in staat zaken te benoemen die daarvoor onbespreekbaar waren. Vooral de nadelen van de multiculturele samenleving en de daaruit voortkomende risico van islamisering van de samenleving werden onomwonden door hem benoemd.

Je kon het daarmee eens zijn of niet, maar op zijn minst maakte hij een discussie los. Belangrijk aspect daarbij was dat hij de 'allochtoon' niet zozeer in het verdomhoekje plaatste, maar de noodzaak van integratie benadrukte. Hij wilde niet 'de buitenlander' buiten de maatschappij plaatsen, maar wilde ook niet dat er ongelimiteerd meer kansloze buitenlanders binnen de grenzen kwamen.

Hij had een visie over hoe Nederland de 21e eeuw zou ingaan met al zijn facetten, politiek en sociaal.

Hij schreef daarom meerdere boeken en was wekelijks te lezen in Elsevier.

Moord 

De moord op Pim was een schok voor het hele land, of je nu voor of tegen hem was. Sinds de moord op Willem van Oranje in 1584 was het niet meer voorgekomen dat er moordaanslag had plaatsgevonden op een politicus.

De begrafenis is, denk, ik op ieders netvlies gebrand. De massale rouw en bijna algehele psychose maakte het alsof er opnieuw een 'Vader des Vaderlands' was overleden. Maar er werden ook krokodillentranen geplenkt, vooral vanaf de 'linker zijde' . Politici die maandenlang Pim hadden gedemoniseerd konden niet begrijpen dat zo'n daad in Nederland gepleegd kon worden.

De moord sloot ook een periode af. maar wat had Pim eigenlijk bereikt? Had hij eigenlijk wel gelijk gehad met het verharden van de discussie? Had hi,j als premie,r de multiculturele samenleving kunnen veranderen, zodat iedereen naast elkaar kan leven en daardoor sterke polarisatie niet zou plaatsvinden?

We zullen het nooit weten, hij kreeg de kans niet...

Nieuwe tijd

De moord op Pim en niet lang daarna de moord op Theo van Gogh maakte de polarisatie in Nederland wel degelijk een punt van discussie. De hakken werden aan de linker én rechter zijde in het zand gezet. En dit was precies wat Pim niet wilde.

De lijst Pim Fortuyn, die al in de aanloop naar de verkiezingen op een grote schare fans mocht rekenen, kwam in 2002 de 2e Kamer in met 26 zetels. Voordat Pim werd vermoord had hij al aangegeven grote moeite te hebben om de juiste kandidaten te vinden die hem zouden steunen in de Kamer. En hij kreeg gelijk. De LPF was het toonbeeld van onprofessioneel gedrag, roddel en achterklap en ronduit incompetentie. Het kabinet dat werd gevormd was dan ook gedoemd te mislukken.

Het werd duidelijk dat er twee groepen zaten in de LPF: enerzijds de 'selfmade' zakenmannen en anderzijds de niet-politiek geschoolde lieden waarbij het 'onderbuik gevoel' tegen de anti-multiculturele samenleving van groot belang was. De LPF stierf een roemloze dood en er was een plek opengevallen op rechts.

Geert

Na die periode werd een nieuwe politieke stroming opgericht die graag wilde instappen op die opengevallen plek.

Geert Wilders was een dissident van de VVD en manifesteerde zich als hét alternatief voor de kiezer die niet meer wist op welke partij hij/zij moest stemmen.

De PVV werd opgericht en wat direkt opviel was het gebrek aan democratische structuur. Het was ook geen politieke partij, maar een éénmanszaak. Buiten zijn opvallend uiterlijk werd al snel duidelijk dat dit een man was met een missie: er zal geen islamisering plaatsvinden in Nederland!

Het grote verschil met Pim Fortuyn was dat er een algehele visie ontbrak over de toekomst van Nederland. Ja, die was er wel, maar had bijna alleen maar te maken met de overmatige aanwezigheid van allochtonen in met name de grote steden.

Alle religieuze uitingen, overlast en criminaliteit en influx van nieuwe 'kansloze' immiganten werden  speerpunten in het politieke verhaal van Geert c.s.

En dat was niet tegen dovemansoren gericht; een grote groep Nederlanders voelden en voelen zich bedreigd door de aanwezigheid én het gebrek aan integratie van de 'allochtone' Nederlander. Er waren dan ook genoeg signalen dat het de verkeerde kant opging met Nederland:

- overtallige aanwezigheid van allochtonen in grote steden/wijken

- grotere werkloosheid en beroep op sociale voorzieningen binnen de allochtone gemeenschap

- steden met tegenstellingen tussen etnische groeperingen

De PVV zette zich in voor het principe van 'Nederland voor Nederlanders'. En er ontstond een partij die gaandeweg niet meer als extreem-rechts benoemd kon worden, aangezien er in het partijbeginsel ook werd gepleit voor bescherming van de positie van de ouderen en minder bedeelden.

De laatste verkiezingen maakte de PVV de derde partij van Nederland. En als gedoogpartij werd de PVV een doorslaggevende factor in de Nederlandse politiek.

Maar de groeiende partij zorgde weer voor een terugkerend probleem: hoe krijgt men de juiste kandidaten voor de juiste plekken in de 1e, 2e kamer, Provinciale Staten en Europarlement?

Verkeerde keuzes

Wilders c.s. stond en staat voor harde bewoordingen en neemt geen blad voor de mond. Dat maakt hem interessant voor de politieke arena. Ook hier kan men een waardeoordeel geven over de kwaliteit van politiek bedrijven, maar met buiten het 'schreeuwen' kwamen er ook personen met een mindere (criminele) C.V. op het Haagse pluche. En daar begint hetzelfde probleem als destijds met de LPF zich te wreken: er is niet voldoende kwaliteit in de achterban.

Variërend van dubieuze zakelijke achtergronden, mishandeling, plassen via de brievenbus(!), liegen over C.V., openbare dronkenschap etc. kwamen parlementsleden negatief in het nieuws, waar zaken vaak dan door Wilders met de mantel der liefde bedekt werden.

Maar ook de oneliners van de parlementsleden gingen bergafwaarts, met de bekende Pavlov reakties op alles wat met de Islam te maken heeft. De PVV heeft het talent om elk nationaal (en soms internationaal) probleem te simplificeren tot een probleem veroorzaakt door de Islam. Soms is er een duidelijk correlatie, maar even zo vaak moet je wel heel krom denken om altijd de Islam als schuldige aan te wijzen.

Recent waren de opmerkingen aan het adres van Koningin omtrent haar hoofddoek in Oman een reden tot discussie. De vraag is of dit wel van enig belang is voor het aanvragen van een debat over deze kwestie. Heeft Wilders c.s. niets beter te doen dan deze 'heikele kwesties' aan de kaak te stellen?

En dan het dieptepunt tot nu toe: de opmerking van Cor Bosman als lid van de Provinciale Staten voor de PVV in Limburg. Zijn opmerking over een Turkse collega als: 'dat uitgekotste stuk halalvlees, maar dan van een Turks varken' haalde na 8 maanden(?) eindelijk de nationale pers. En pas toen werd de positie van Bosman onhoudbaar. 

Waar haalt Geert Wilders toch al deze 'talenten' vandaan, maar wat nog erger is: waarom ontwikkelt hij persoonlijk de PVV tot een 'one issue' partij? Hij heeft een aantal zaken definitief op de politieke kaart gezet, maar zijn politieke medestanders zijn dermate dom en nietszeggend dat het niet anders kan, dat ook deze partij een snelle dood zal sterven.

Geert zal zich moeten opwerpen als de politieke slimmerik, en hij zal afmoeten van dit soort losers. En zijn politieke agenda zal breder moeten blijken dan altijd maar Islam 'bashen'.

Er zijn evident grote sociale problemen, mede door de grote stroom nieuwe Nederlanders, maar het polariseren zal niet bijdragen tot een groter draagvlak.

Ik denk niet dat er veel Nederlanders zijn die zeggen dat integratie niet van belang is, om de volgende generatie volledig te laten participeren in de samenleving. Dat was ook een belangrijke pijler van de filosofie van Pim.  

Kom op Geert, laat je zelf zien als de politicus met een visie en niet alleen met een fobie!

Reageren?