lees hier mijn avontuur, een slapeloze nacht in het golfslag bed

Het is twaalf uur.

Ik leg mijn hoofd op mijn  kussen , en draai me heerlijk om in mijn warme dekens. Mijn gedachten gaan nog even door, maar beginnen langzaam te vervagen.  Alsof er iets of iemand bij me is , voel ik een hand langs mijn gezicht gaan. Het voelt veilig en geborgen, ik laat me mee zweven naar de wereld van mijn dromen. 

Een ijzige gil.

Als een hand op mijn rug me wegtrekt uit deze mooie wereld. Angstig kijk ik achterom, in een paar  grote ogen. Schuldig kijken  ze me aan, en tranen lopen uit haar ogen. Het duurt even voordat ik scherp zie en  mijn dochter herken die zich het liefst wilde verbergen. Geschrokken door mijn gil, vloog ze een meter achteruit.

Wat is er lieverd

Het gaf een teken dat het goed is, en ze gaat op de rand van mijn bed zitten. De tranen stromen nu rijkelijk, ze heeft een ondragelijke pijn in het oor. Liefelijk vraagt ze of ze bij mij mag slapen. Ik til de dekens op en ze nestelt zich naast me neer.  Ze kruipt in mijn armen, zoekend naar een stukje bescherming tegen de pijn, en opnieuw proberen we de slaap te vatten.

Ik doezel langzaam weg.

Maar die heerlijke wereld van de dromen kan ik niet bereiken. Mijn oren blijven gespitst, bij het tere poppetje in mijn armen. Het duurt niet lang of de golven kletsen om mijn lijf heen. Heerlijk zo’n waterbed, maar sinds de stabilisatie kapot is, is het een golfslag bed geworden. Haar lijfje krampt van frustratie in elkaar, en doet de golven in beweging zetten.

Dit gaat niet lukken zo.

Ik besluit om haar mee te nemen naar beneden, om wat warme olie in haar oor te gieten. Wellicht verzacht het iets de pijn, waardoor ze wat rust kan vinden. Ze kruipt in een hoekje op de bank, alwaar de hond haar wat troost komt bieden.  Moedeloos staart ze voor zich uit, alsof ze op die manier de machteloosheid tegen de pijn kan bedwingen .

Ik loop naar de keuken.

En spoor daar in één van de laatjes een aspirine op. Ik voel me net zo machteloos als haar en probeer iets te vinden om haar pijn te verminderen. Ondertussen vechtend tegen de vermoeidheid die ik door mijn hele lijf voel gaan. Mijn lichaam en mijn geest willen zo graag rusten, maar op dit moment is die rust nergens te vinden.

Afleiding.

Wellicht is dat de manier, want slapen voor haar kunnen we waarschijnlijk wel vergeten. Misschien kan even lezen in bed, voor voldoende afleiding zorgen, en haar zo vermoeien dat haar ogen vanzelf dichtgaan. Maar dit wordt niet echt goed ontvangen. Ze komt zelf met de oplossing een kleurplaat kleuren, dat vind ze een beter idee.

Zo gezegd zo gedaan.

Met de kleurplaten onder de arm, en materiaal om te gebruiken begeven we ons weer naar boven. Natuurlijk moet het allemaal mee naar mama’s bed, want die veiligheid wil ze niet verlaten. Met een lampje naast het bed aan ,nestelen we ons weer op ons plekje. Het is inmiddels half vier en over drie uur gaat mijn wekker.

Een doordringend geluid

Doet mijn geest terug halen naar de bewoonde wereld. Mijn hand gaat op de automatische piloot naar mijn wekker, om deze herrie het zwijgen toe te brengen. Ik realiseer me meteen , wat er deze nacht is gebeurd. Ik draai me om en zie mijn meisje nog heerlijk in dromenland vertoeven. Stilletjes kruip ik uit mijn bed, om mijn zoon wakker te maken.

Mijn ogen hangen half dicht.

Mijn lichaam is nog lang niet wakker. Het verlangen naar de warme dekens die ik net heb verlaten is nog veel te groot. Zachtjes maak ik hem wakker, goed wakker deze keer. Hij kijkt me aan, als ik vraag of hij zijn bed uit wil komen, en zich aan wil kleden. Ik leg hem uit wat er vannacht is gebeurd, en vraag vriendelijk of ik mijn bed weer in kan duiken.

Wat wordt hij toch groot.

Hij gunt mij mijn rust, en staat alleen op om naar school te vertrekken.  Ik keer terug naar mijn bed, en binnen no time , ben ik weer naar dromenland vertrokken. Om kwart voor tien voel ik zachtjes beweging naast me komen. Mijn meisje glipt zachtjes uit bed, om naar beneden te gaan. Ik draai me nog even een keer om, om mezelf de kans te geven, echt wakker te worden. Waarna ik achter haar aanga naar beneden.

Vrolijk dartelt ze door de kamer

Alsof deze nacht niet heeft bestaan. Als ik haar school bel om haar af te melden kijkt ze me met lachende ogen aan. Hoef ik niet naar school vandaag , vraagt ze met een grote glimlach om haar mond. Nee ik bel iedereen af, vandaag blijven we thuis, we gaan een dagje rust inbouwen.  En zo genieten we samen van een heerlijke rustige dag.  Dank je wel schat, ik kan hem wel even gebruiken .

Mijn wilde dromen 

Waarin ik me laat meevoeren , naar pasionele seks, het bedrijven van de liefde, de pure romantiek. Ik heb deze nacht niet kunnen bereiken. Maar het is liefde, echte onvoorwaardelijke liefde, waarin ik werd meegesleept. Een kind in pijn, doet je hart ineen krimpen, je wilt het verlossen, beschermen in alle onmacht die er op zo'n moment bestaat. Mijn nachtrust opgeofferd, voor daar waar het leven om draait.

©spiritlady 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.