Corrosie is de ongewilde aantasting van constructie materialen door chemische invloeden werkzaam aan het oppervlak. In dit artikel worden verschillen corossieprocessen, corrosiesoorten en de bestrijding van corrosie beschreven.

Wat is corrosie

Corrosie is de ongewilde aantasting van constructie materialen door chemische invloeden werkzaam aan het oppervlak.

Corrosieprocessen

Er bestaan drie verschillende corrosie processen:

1. Zuiver chemische.
Resultaat van direct chemische reactie tussen een metaal en de omgeving (gasvormig) in het algemeen bij hoge temperatuur.

2. Fysisch chemische.
Gevolg van penetratie van bestanddelen uit de omgeving in het materiaal. (plastics).

3. Electro chemische; ook wel galvanische corrosie.
Dit gaat als volgt te werk:
- Fe is onedeler dan Cu → Fe méér ionen in oplossing;
- Fe heeft overvloed aan electronen → elektronen naar Cu (kathode);
- Er gaat een stroom [J] lopen van kathode (Cu) → Amode (blok metaal);
- In amode is de evenwicht tussen ionen en elektronen verbroken;
- Nog meer ionen in de oplossing → amode corrodeert.

Corrosie soorten

Er bestaan verschillende corrosiesoorten:
1. Gelijkmatige corrosie.
- Aantasting van het gehele oppervlak;
- Oppervlak is nat of vochtig;
- Het metaal bestaat uit één of meerdere componenten.

2. Plaatselijke corrosie (put – corrosie)
Klein amode oppervlak (onedel) / groot amode oppervlak (edel).

3. Inter kristallijnse corrrosie.
Kristal grenzen corroderen (chroom – nikkel / roestvast staal).

4. Spannings corrosie.
Micro scheurtje ten gevolge van trekspanning.

5. Spleet corrosie (< 1/20 mm)

6. Fretting corrosie.
Lang stilstaande/trillende kogellagers.

Bestrijding van corrosie

Er zijn verschillende groepen die corrosie bestrijden:

1. Chemische corrosie
Scheiding van het metaal oppervlak met de omgeving.
 

2. Electro chemische corrosie
Deze groep bestaat uit:
1. Scheiding tussen anode/kathode/elektrolyt met galvaniseren of verven.
2. Onderbreek elektronenstroom anode/kathode
3. Derde nóg onedeler element introduceren
4. Onedel door edel metaal vervangen
5. Zorgen dat de ionen in de elektrolyt worden gebonden
 

3. Scheiding tussen anode of kathode en het elektroliet
Hierbij kan men denken aan metalen deklagen zoals zink, tin en chroom.
4. Galvaniseren (zelf herstellend)
5. Dompelen
6. Schooperen (vlamspuiten)
7. Vuurvertinnen ( niet zelf herstellend blik)
8. Elektrolitisch (chroom)
9. Oppervlakte behandelingen, zoals bruineren, blauwen, fosfateren, anodiseren

10. Organische deklagen.

- Verf.
Nadeel: mechanisch zwak, niet dampdicht. Corrosie werende pigmenten.
Toevoegen als: loodoxide, zinkchronaat en aluminiumpoeder.
- Diverse kunststoffen.
- Conservering vet.

11. Anorganische deklagen.
- Tin is edeler dan staal.
- Verbreek het contact tussen anode en kathode.
- Een derde onedeler metaal introduceren.
- Een edeler metaal toepassen.
- Elektrolyt veranderen.

12. Kathodische bescherming:
- Passieve K.B (K.B betekent katodische bescherming).
- Met behulp van derde metaal/ nog lagere potentiaal.
- Anode gaat corroderen.
- Bescherming afhankelijk van: soort anode materiaal, anode oppervlak en de vorm van de anode.
- Levensduur afhankelijk van: verhouding anode opp/masse anode.
- Toepassing: rondom schroef, roer, bulb, t.p.v. inlaatkasten.
- Materiaal anode: zink, aluminium, magnesium.

Vraag naar de beschermingsstroom hangt af van:
1. Onderwater oppervlak.
2. Verf conditie.
3. Mate van beschadigingen.
4. Scheepssnelheid.
5. Watertemperatuur.
6. Zoutgehalte water.
7. Verontreinigingen in het water.

13. Actieve K.B:
- Anodes van edel metaal.
- Elektrische stroom induceren.
- Anode materiaal: lood/zilver legering, platina.
Nadelen:
- Ophoping van OH- ionen.
- Bepaalde verven verzepen.
- En vorming van H2 op de kathode (scheepshuid).
- Verf rond de anode wordt van de huid gedrukt.
 

Reageren?