De slee zat goed, deze slee was speciaal voor haar gemaakt dacht ze. Toch, in een bocht, die blijkbaar scherper was dan zij had gedacht, vloog zij eruit...

In een spagaat van je slee gegooid

heb je dat nou ook wel eens
bruisend in het leven staan
alle kanten op willen rennen
als een volslagen idioot
vol  gas met die banaan

en je doet dus niks

van de heuvel af willen sleeën
met een gang van onbehoorlijkheid
geen rekening houdend mèt
enkel om je eigen gevoel
rust te geven in je egoïstische strijd

dus maar niet doen

goede dingen gehoord
over naakt op het plein
gillen waar je voor staat
aandacht op de tieten gelegd
daarmee is alles gezegd

geen goed plan

toch willen bruisen in het leven
wetend dat die bruis er echt is
uit willen breken
niet voor even
een stempel drukken op het gemis

verlangen

geduld is een schone zaak’
ze haat die uitspraak tot op haar botten
wil die aansluiting nu wel eens krijgen
weten waarvoor ze die reis heeft gemaakt
dan alle ervaringen aan elkaar te rijgen

ze is even kwijt wat het doel was…

Buiten is het koud
Het voelt kouder aan dan het in werkelijkheid is, dat beseft ze. Het is koud in haar hart, wellicht dat het in de zomer ook koud was geweest.
Haar hart, haar warm kloppend hart is opeens niet warm meer. Ze kijkt naar buiten en ze ziet een groepje mensen staan praten met elkaar. Hun kinderen komen elke keer even de aandacht vragen, ze zijn druk in de weer met hun slee, de heuvel af. Een van de vaders laat zich verleiden om ook plaats te nemen op de slee en de duizelingwekkende rit naar beneden te ondergaan. Halverwege kapseist de slee en vader ligt in de sneeuw te rollen. De lachende kinderen zijn hoorbaar, door de dikke ramen van de villa heen en heel even verschijnt er een lach op het gezicht van de vrouw.

Nu wonen ze heel ver weg
De lach van haar kinderen zal zij niet horen in deze sneeuw, dat was vroeger anders. Vroeger wenste zij wel eens stilte om haar heen, ze had nooit een moment voor zichzelf. Altijd alles moeten delen, geen privacy in dat huis. Wat is dat eigenlijk vreemd, dat je naar dingen gaat verlangen die je vroeger niet wilde, dacht zij bij zichzelf. Wanneer is een mens dan tevreden? Altijd iets willen hebben wat je op dat moment niet hebt of kan hebben… Eigenaardig!

Toch, die leegte
Als de deurbel gaat dan staat ze niet op. Ze weet dat het niet voor haar is, niemand kent haar hier. Als ze gaat winkelen dan zal er nooit iemand zijn die haar aanspreekt, niemand kent haar, ze is onzichtbaar; ze speelt geen rol in het geheel.
‘Spaart u zegeltjes?’ ‘Nee’, antwoordt ze, met een spottende gedachte dat ze toch wordt aangesproken.

Alles heb je zelf in de hand wordt er beweerd
Jawel, tot op zekere hoogte. De discussies duren voort over deze stelling. Beslist het lot? Beslist God? Misschien beslis jezelf? Alle drie een beetje? Wanneer weet ze of ze de juiste beslissingen neemt? Er zijn mensen die beweren dat God tot hen gesproken heeft… wat gebeurde er toen? Begon er eerst een struik te branden? Wanneer weet je naar welke stem je hebt geluisterd?

De Stem

je kijkt me aan
ik hoor je woorden
inhaleer ik ze wel
horen zij mij te bekoren

de stem in mij
vertelt mij in golven
ik hoor je aan
onder woorden bedolven

mijn stem overstemt
jou hoor ik slechts vaag
je beeld wordt kleiner
en ik verteer met de vraag

toen ik luisterde
was het naar het goede?

Wanneer zou er weer een nieuwe wending komen in haar leven?
Dat was de vraag die haar bezig hield… al dagen, weken, maandenlang. Soms leek het er even op dat haar toekomst ingevuld zou gaan worden maar dan opeens werd het weer een halt toegeroepen. Weer een wending, weer een mislukte poging…. Is dat wel zo? Maken al die gebeurtenissen en ervaringen bij elkaar het niet tot een sluitend geheel? Uiteindelijk? Heeft ze die ervaringen nodig om in the end goed beslagen ten ijs te komen?

Goed beslagen ten ijs…
Ze kijkt nogmaals naar buiten en het ijs lokt weer
Soms moet ze even relativeren… al die shit zal er zijn voor een groter plan. Af en toe even een uitglijer maken om plat op je bek te gaan is een part of the deal?
Dat zal het zijn!

En ze neemt een kop koffie!

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.