Een gezellig dagje winkelen bij de Ikea ... ..een positief artitkel

Ik heb gemerkt dat mijn laatste paar dagen mijn Xead bijdrage score aan het kelderen is.
Nou ben ik eindelijk boven de 100 kan ik nog niet cashen.(vind mijn huidig percentage te laag)
Daarom heb ik besloten geheel tegen mijn natuur in een positief epistel te wijden aan dit Zweedse woonwarenhuis.
Commerciële columns of advertorials zijn mij niet geheel vreemd, dus laat ik een poging wagen.

De reden dat ik deze schrijf is eigenlijk heel eenvoudig, ik was er toch in de buurt.(moest mee)
En ik weet dat zij momenteel een campagne hebben op internet en misschien verschijnt er wel een advertentie van Ikea bij deze column.(aan journalistieke onafhankelijkheid doe ik niet, een mens moet pragmatisch blijven)

(grapje tussendoor)

Voorzover mijn kleine inleiding, we gingen dus op pad naar de Ikea (ziet u hoe vaak ik het woord Ikea gebruik hier is over nagedacht)
Direct bij binnenkomst vallen drie dingen meteen op onverschillig welke vestiging van Ikea u binnen treed.

Ten eerste een ongelooflijk lawaai van jankende en schreeuwende kinderen.
Zogenaamd gezellie in de ballenbak, als je een hekel aan je kind hebt moet je je kroost een uurtje in zo'n ballenbak planten.
Hij of zij loopt een frustratie op die die van zijn leven niet meer kwijt raakt, het zogenaamde Ikea-Syndroom (lijkt op het Stockholmsyndroom maar is toch anders)

Ten tweede overal hangen borden, posters en vlaggen die je toeschreeuwen met Jij, Je of Jouw.
Ik geef er persoonlijk de voorkeur aan met U aangesproken te worden, maar goed men heeft er hier voor gekozen de klant te Tutoyeren of hij er nu prijs op stelt of niet.

Ten derde men heeft een verplichte wandelroute, erg fijn als je een gedweeë of gehoorzame inborst hebt. Zoals u wellicht al zou vermoeden heeft schrijver dezes hier ietwat moeite mee.
Een verplichte wandelroute zo zout heb ik het nog nooit gegeten, ja en waag het niet om hier vanaf te wijken je wordt direct bestraffend aangekeken door een dame in een felgeel hesje.(de zogenaamde Ikea polizei)

Ik had beloofd het positief te houden dus dat doe ik dan ook, de looproute volgend (ik heb dan wel een grote bek maar ik doe toch wat de massa doet) komen we langs een twintig tal banken.
Op eens valt mijn oog op een bank die Knut heet, wat is dat toch voor morbide Zweedse humor.
Een bankstel vernoemen naar een dooie ijsbeer driewerf bah.
Na het verscheiden van deze beroemde ijsbeer heeft menig volwassene een traantje geplengd, en Ikea kan het niet laten zijn dood te vercommercialiseren.
Maar ik zou het positief houden.

Wij vervolgen de verplichte wandelroute en zo komen wij op de afdeling kasten.
De keuze valt direct op de Odda kast, deze wordt snel op het karretje geplaatst een bijpassende lamp ,die dwingend erbij wordt geadviseerd, verdwijnt ook op de kar.
Spoorslags vertrekken we naar de kassa om af te rekenen.

 

Om maar meteen met de deur in de huis te vallen, IK HEB EEN BLOEDHEKEL AAN IKEA KASSA'S
Nou weet u ook meteen waar u aan toe bent.
In grote rijen staan drommen mensen te wachten tot ze aan de beurt zijn om hun nieuw verworven Ikea Prullaria af te kunnen rekenen.
De meeste tijd van je bezoek bij Ikea besteed je in deze rij alsof je bij de Efteling in de rij staat voor een attractie
Om een werkelijk onverklaarbare reden vinden kinderen die de ballenbak overleefd hebben het een groot plezier om het karretje van hun ouders, die er overigens bij staan en die doen of hun neus bloedt, tegen mijn kuiten te rammen.

Natuurlijk draai ik mij dan om, om de kleine onverlaat bestraffend aan te kijken hetgeen totaal geen indruk maakt.
Sterker nog voor dat je het in de gaten hebt trekt een nieuwe pijnscheut door de kuiten aangezien deze duivelse lilliputter het nog een keer flikt.
Weer draai ik me om kijk de ouders van dit gedrocht vragend aan maar krijg geen respons, men is Oost-Indisch doof en blind voor de wandaden van hun addergebroed.
Ik zie dat zij een Hemnes spiegel af willen rekenen die niet geheel stabiel op het karretje ligt.
Nu ben ik op mijn hoede en zie in mijn ooghoek dat het monster weer een poging wil wagen,

Nu ben ik voorbereid terwijl ik listig mijn voet tegen de spiegel zet valt deze met een rotklap op de grond.
Het jochie krijgt een verdiende draai om zijn oren en zet het op een krijsen, pa en ma moeten vloekend uit de rij om een nieuwe spiegel te halen.
Met een voldaan gevoel rekenen we af, heerlijk zo'n bezoekje aan de Ikea

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.