Ik ben begonnen met blowen toen ik dertien jaar oud was. Veel te jong dus!

 

 

In die tijd was ik weinig thuis en ik hing vrijwel altijd op straat rond. Ik leerde al op jonge leeftijd te gaan blowen. Ik ging met mensen om die ook veel buiten waren en dus ook veel jointjes rookte.
Bij de aller eerste joint kreeg ik een lach kick! Enorm grappig! Dus wilde ik meer! De groep waar ik in die tijd mee om ging waren allemaal kinderen die het niet makkelijk hadden met zichzelf of de thuissituatie. Eigenlijk (achteraf gezien) waren we allemaal op de vlucht! Dit gelde ook zeker voor mij.
Voor mijn gevoel was het thuis nooit veilig, het was nooit rustig, ik kon daar niet terecht met mijn problemen, puberteit, verhalen etc… Ik zorgde eerder voor mijn moeder en mijn zus dan andersom. Ik was dus liever niet thuis dan wel en kwam in de avond thuis als ik wist dat mijn moeder nog niet thuis was van de bingo… voordat zij thuis was, lag ik al zo stoint als een garnaal in dromenland! Dit is zo zeker tot mijn 21e doorgegaan! ALTIJD STOINT!!!

Onder het motto van.....

 

Rookte ik gewoon lekker door.... Wat maakt het ook allemaal uit!?.....

 

Ik heb me zo vaak afgevraagd waarom ik zo nodig elke keer die joint wilde roken!? Ik wist het echt niet! Ik kon echt niets beters te verzinnen als dat ik het gewoon lekker vond! Er werd mij verteld dat je er depressief van kon worden! En ik zei daarop, heb ik echt geen last van! Je kon je geheugen kwijt raken! Ik lachte erom en zei: oh is dat daardoor! Ik bleef dus gewoon doorgaan met het blowen, uiteindelijk wist ik niet beter meer!

Het besef komt jaren later!....,

Na mijn 26e kwam er veel ellende naar boven die ik al die jaren had weggestopt, maar nog steeds ging er geen belletje rinkelen! Tot dat… ik steeds verhalen hoorde over mensen die een droom hadden gehad! Een droom die betrekking had tot hun onderbewuste en zij door te dromen dat konden gaan verwerken. Ik zelf had al jaren geen droom meer gehad en ik begon langzaam te beseffen dat het waarschijnlijk zou komen door het blowen. Voordat ik naar bed ging rookte ik een jointje en daarmee legde ik een soort laagje over mijn hersenen. (cognitieve brein en korte mijn geheugen ) Door dat laagje werden mijn gedachtes stop gezet zodat die er niet uit konden komen. Mijn onderbewuste bleef er op die manier ook onder zitten en kon er niet uit. Ik verwerkte dus helemaal niets in mijn onderbewuste en de ellende stapelde zich enorm op in mijn hoofd!
Nu ik dit allemaal op deze manier kon bedenken vielen er ineens heel veel puzzel stukjes in elkaar! Ineens begreep ik het doel van al die jaren te hebben geblowd! Als ik niet kon nadenken, kon ik ook de gevoelens die erbij horen niet voelen! Op die manier bleef ik voor mijn gevoel sterker en kon ik heel veel aan! ( Totdat de rugzak echt TE vol werd ) Best logisch dat als je geen gevoelens voelt die je zou moeten voelen dan lijk je net een baksteen en kan je idd heel veel meer hebben. Maar dan word het stoppen met blowen wel heel eng natuurlijk. Want als je dan stopt moet je echt alles gaan voelen en het is zo veel na al die jaren dat het een heel eng idee is geworden om te gaan stoppen en te leren gaan voelen wat je voelt!

Na nu bijna drie jaar erg hard aan mezelf te hebben gewerkt, aan mijn problemen en mijn verleden word het echt hoog tijd om de volgende stap te gaan zetten! Nu voel ik me sterk genoeg om het aan te gaan! Het zullen slapeloze nachten gaan worden waarschijnlijk, maar de volhouder wint!!!

 

Vandaag is DE dag!.....

Nu na 28 jaar heb ik besloten om te gaan stoppen. Vandaag is de dag! De dag dat ik er vooruit kom, de dag dat ik het helderde zie dan al die jaren ervoor. Ik ga voelen! Ik ga ervaren en ik ga het verwerken! Er zullen wel vele dromen op mij liggen wachten… the ghost of the past will see me very soon!

Het masker gaat af!...

 

Ik zie wat het blowen me heeft gebracht en waar het toe leid! Ik zie de negatieve dingen nu die ik eerder niet wilde zien! Maar uit ervaring weet ik wel dat het echt zo werkt. Ik heb mijn hersenen zowat kapot geblowd! Gelukkig is het een houvast om te weten dat het geen blijvende schade is als ik ermee stop en dat maakt dat ik er nu ook voor ga zorgen dat ik het niet meer nodig ga hebben in mijn leven! Ik woon niet meer thuis, ik ben veilig, ik heb vrienden waar ik nu wel terecht kan. Ik wil dat blowen achter me laten, net als de rest van alle problemen in het verleden.

Ik neem het mezelf niet kwalijk dat het zo is gelopen, op die momenten wist ik niet beter en had ik niets anders om me aan vast te houden… wie weet heb ik het wel ergens nodig gehad! Nu is die tijd voorbij!!!

Ik wilde dit graag met jullie delen, dit is tevens ook mijn stok achter de deur! Ik zal einde deze week een artikel schrijven met hoe het is gegaan !

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.