Vandaag was een werkdag. Ik liep naar mijn werk en keek om me heen. Gedachtes schoten door mijn hoofd. Er ontstond een verhaal.

Ik heb een nieuwe hobby. Ik schrijf al wel langer op xead, maar sinds een paar weken is het echt mijn hobby. Ik schrijf mijn gedachten van me af. Maar het probleem is, ik heb de laatste tijd zoveel gedachten. Overal waar ik loop zie ik dingen om me heen of zie ik dingen gebeuren, of gebeuren er dingen met mij. Ik zet ze om in verhalen en/of gedichten. Het slokt me op. Dit kan natuurlijk niet want er zijn ook veel praktische zaken in het leven. Dingen die geregeld moeten worden. Kan niet van alles een gedicht maken. Hoewel het lukt me volgens mij aardig.  Als er iets in mijn hoofd verschijnt wil ik het graag op papier zetten. Soms omdat ik bang ben dat ik het kwijt raak, soms omdat ik het zo mooi vind dat ik het wil laten lezen. Maar ook soms om mijn hoofd weer leeg te maken voor de praktische zaken die ik moet regelen. Ik moet er mee leren omgaan, met die nieuwe hobby. Ik ben iet wat over enthiousiast. Dat ik me dit bewust ben is alweer een goede stap in de richting.  Ik schreef dit gedicht over mijn concentratie problemen en de haast en drang om te schrijven.

Ik kwam aan op mijn werk

en startte de computer

Opende mijn mail

en stuurde mijn gedicht naar huis

Ik pakte mijn dossiers

en keek wazig naar de teksten

ik kon mij er niet op concentreren

Ik wil geen regels lezen

ik wil regels schrijven

ik wil niet uitvoeren

ik wil creëren

ik maakte een keuze

en koos voor mezelf

ik liet mijn gedachtes de vrije loop

 Op weg naar huis

keek ik in het rond
 

Op de stoep lag een rood origami zwaantje

ik liep eraan voorbij

maar keerde weer om en pakte het op

het was zo mooi gecreëerd

Ik zag ook een bierblikje staan

zag het heel bewust

niet alles is mooi

ik liet het staan

mijn gedachtes gaven de beelden een verhaal

ik kreeg haast

ik wilde een pen of toetsenbord

Liep door rood, de weg over

reed door oranje

De trein onderweg daar moest ik rustig op wachten

het kostte mij veel moeite

ik wilde naar mijn pen mijn toetsenbord

Brug open, waarom nu

Ik reed achter een lesauto aan en las zijn boodschap

sorry ook u heeft het moeten leren

Ook ik heb nu mijn les te leren

ik moet leren om alles wat ik wil goed te doseren

De realiteit is soms zo anders

je kan nog zoveel willen

Ik ben al tijden niet meer in winkels geweest

materialisme het is verbannen uit mijn geest

Mijn huis het kraakt en piept

maar het is vol liefde

Mijn hoofd, mijn hoofd het blijft maar spuien

 mijn vingers ze blijven maar gaan

ik zie, ik voel, ik denk en ik type

regels vol met letters die woorden vormen

woorden die zinnen vormen

zinnen die een verhaal maken

Reageren?