Leeg, moe ik heb er eigenlijk helemaal geen tijd voor. Ik wil dit en ik wil dat maar ik heb er geen energie voor.
Zo moe
Leeg, moe ik heb er eigenlijk helemaal geen tijd voor. Ik wil dit en ik wil dat maar ik heb er geen energie voor. Mijn kinderen eindelijk weer om me heen maar we hangen de tijd door op de bank. Sinterklaas is aangekomen in mijn hoofd overheerst de mist. Het is alsof ik niet aanwezig ben in de wereld waar ik ben. Ik wil, ik wil, ik wil zoveel maar als ik dan begin voel ik de moker. Is het de na werking van narcose, is het de bijwerking van medicijnen? Wat is het denk ik en voel me te moe om het uit te zoeken. Iedereen maant me tot rust maar dat gaat vanzelf ik kan immers niets zonder moe te worden of pijn te hebben. Een kleine boodschap werd een grote zware onderneming, ik voel me een kneus ademend onderwater. Trek een cirkel om me heen bang voor aanstootgevend gedrag maar nog banger voor iemand die mij aanstoot. Druk twee vingers op mijn neus en hou mijn adem in, in de hoop mijn oren open te laten knappen.
Is mijn bril vies, moet ik nieuwe lenzen, heb ik last van oorsmeer of ben ik gewoon te ongeduldig om de tijd te nemen rustig te herstellen. Lezen schrijven wat kost dat aan energie? Teveel! De letters dansen voor mijn ogen, boodschappen komen niet aan, Tussen regels door zie ik al helemaal niets meer. Juist daar tussen die regels lees ik het liefst en zie verborgen teksten. Een reactie op een stuk tekst het kost me moeite, zoveel moeite ik kom niet meer tot gevatte antwoorden, ik zit in de mist.
Ik schrijf en reageer hier al zolang en kan wel een potje breken, maar ik wil slechts scherven van geluk. Ik wil niet verder de mist ingaan. Ik wil wandelen in de frisse lucht maar voordat ik het bereikt heb ben ik al moe en moet weer terug. Waar komt deze immense moeheid vandaan. Is het het afgelopen jaar? Eist het nu zijn tol hoe ik als een dolle verder ging met verwerken.
Kan ik de rust vinden om vijf minuten stil op de bank te zitten niets te doen. Kan ik dat? Niet uit vrije wil en nu werd ik gedwongen. Ga jij maar eens twee weken in bed liggen en doe eens niets. Nog steeds word ik afgeremd en voel me gevangen in een lichaam dat niet wil. Ben totaal onritmisch op dit moment, de cadans van het leven ben ik kwijt. Honger heb ik niet het is dat de kinderen hier zijn en die wat willen eten maar voor mij hoeft het even niet.
Ik ga naar bed om morgen weer op te staan een goed begin om een klein ritme op te pakken.
Als ik dit zo type en nalees dan denk ik het gaat niet goed met mij. Maar waar nu weer te beginnen, wat nu weer aan te pakken ik ben te moe om na te denken, ik kijk uit naar een nieuwe dag vol plannen en belevenissen. Hou me vast aan de seizoenen, op dit moment verlies ik mijn bladeren maar ik kom terug in ijzige kou om te genieten van warme chocomelk!
© kikafonie
Delen
Laat een reactie achter
-0
Merel schreef op 13 Nov 2011 om 19:20
Nog maar even rustig aan doen, niet teveel willen in één keer, het komt wel goed, maar hebt gedult!
-0
Mereltje schreef op 13 Nov 2011 om 19:27
Ondanks alles heb je je gevoel weer mooi verwoord. Het gaat weer goed komen, maar je moet het de tijd geven. De operaties, narcose, de pijn en het wachten wat eraan vooraf ging. Probeer je er maar bij neer te leggen en denk in kleine dingen, zoals de noodzakelijke dingen voor je kinderen, verder is alleen jou behoefte belangrijk nu. Beterschap, groetjes Mereltje
-0
yrsa schreef op 13 Nov 2011 om 19:27
Je hebt idd rust nodig. er is nogal niet wat gebeurd. er aan toegeven is moeilijk, maar soms toch echt nodig!
sterkte!
-0
Sandra-Philippo schreef op 13 Nov 2011 om 19:30
Lieve Kika, toen ik de eerste regels las dacht ik gelijk: "nawerking narcose", daarnaast is er nogal wat van je lichaam en spirit gevraagd. Gevat reageren doe jij hoedanook altijd.
Luister naar je lichaam.
Niets gebeurt voor niets.... Even pas op de plaats en de zorgmiep in jezelf in de rustmodus..
Om dan later ijzig sterk terug te komen, gewapend met warme chocomel, met een toefje goddelijke kamelenmelk-slagroom; erwten soep met sambal badjak en een overdosis energie...
-0
subo schreef op 13 Nov 2011 om 19:30
Lieve Kika, je lichaam zegt je... even op adem komen. Wil dat zeggen op de bank liggen en stressen omdat je meer wil?
Nee, nee, op de bank liggen, kijken naar je kinderen die blij zijn dat je thuis bent, en een dankbare blik naar je man die het eten klaarmaakt... is dit een hint? K'zou niet durven.
Oeps! k'heb het net gedaan. Aanvaard de steun die je krijgt en waar nodig: zeg wet je nodig hebt. Geef jezelf de tijd om te herstellen!
En nu stop ik want anders dien jij teveel te lezen!
Warme groet en een duim en een pluim want dat doet ook goed!
-0
subo schreef op 13 Nov 2011 om 19:32
... oeps weer een typefout : het zeg 'Wat' je nodig hebt.
-0
Berna schreef op 13 Nov 2011 om 19:35
Ach lieverd, neem de tijd maar. Je hebt zoveel meegemaakt de laatste tijd en helaas is het nog niet voorbij. Vertel het je kinderen maar dat je moe bent en hoe dat komt. Daar hebben ze vast en zeker begrip voor. Heel veel sterkte en een duim die zegt, doe het maar rustig aan, je hebt het verdient en wij zijn er voor je, altijd. Liefs
-0
neerpenner schreef op 13 Nov 2011 om 19:39
Dat gaat zeker voorbij, hou gewoon vol. Een tip: Doe overdag een paar dutjes. Helpt om je ritme te vinden.
Sterkte!
-0
ridderpat schreef op 13 Nov 2011 om 19:44
Slaap zacht lieve kika! en pas op voor nachtmerrie's.
-0
Ingrid2 schreef op 13 Nov 2011 om 19:52
alles heeft zijn tijd nodig en beter worden heeft bijna altijd langer nodig dan jezelf wilt! Sterkte.
-0
Chayenna schreef op 13 Nov 2011 om 19:56
heel herkenbaar geschreven kika, ja laat je bladeren maar vallen,ik doe met je mee, zodat we in de winter kunnen genieten van een werkelijke rust en in het voorjaar weer de nieuwe zaadjes kunnen gaan planten
-0
Kirsti schreef op 13 Nov 2011 om 20:35
Dank jullie wel voor jullie lieve reacties, tja mijn geduld wordt gewoon weer eens op de proef gesteld. Subo klein detail haha, mijn man (ex) woont in een ander huis, zorgt goed voor onze kinderen maar kookt niet meer voor mij ;)
-0
doortje schreef op 13 Nov 2011 om 21:00
Houd moed Kika, het komt vanzelf allemaal wel weer terug. Niet teveel tegelijk willen! Herstel eerst even... ;-)
-0
Ruud schreef op 13 Nov 2011 om 21:26
Fijn dat je er weer bent. Maar je moet wel naar je lichaam luisteren en niet te snel volop aan de gang willen gaan, sprak Papa Ruud heel streng!
-0
spiritlady schreef op 13 Nov 2011 om 21:31
het klinkt wat depressief maar ik moet eerlijk zeggen het maakt mij blij, je voelt wat jouw overleving aan strijd heeft aangericht, in de afgelopen periode, van ziekte ellende en ziekenhuis heel veel losgelaten, natuurlijk ben je leeg lieve schat , en die leegte mag je helemaal opvullen met jouw mooie zelf . Ik ben trots op je
-0
Jack-Hage-Sr schreef op 13 Nov 2011 om 21:31
Zie je wel....ik had je samen met Cis en Lies moeten ontvoeren ! Ga eens lekker helemaal niks doen, dan maar een poosje geen duimen , geen verhalen lezen, geen mailtjes verzenden, geen lijstes maken voor een beter Nederland..... Grote broer......
XXX Ons
-0
Jack-Hage-Sr schreef op 13 Nov 2011 om 21:41
Komt omdat we gek zijn op je ..........nietstilzit-muts!
-0
Kirsti schreef op 13 Nov 2011 om 21:42
Boodschap komt helemaal over Jack, ik weet het en ik voel het, ga me koest houden om straks weer op stoom te komen!
-0
Surfingann schreef op 13 Nov 2011 om 21:55
Je wilt teveel, wat heel herkenbaar is voor mij, maar soms moet je even naar je lichaam luisteren en gewoon lekker rusten.
Je lichaam heeft nog al wat te verduren gehad de afgelopen tijd en dat moet nu even de rust krijgen om te herstellen.
-0
verbijsterend62 schreef op 13 Nov 2011 om 21:58
veel water drinken, leuk een beetje mijmeren over nieuwe schrijfavonturen, maar ook relaxen, gezond eten en op tijd naar bed, haha ik lijk mijn moeder wel vroeger....hahaha
-0
RachelenHans schreef op 13 Nov 2011 om 21:59
Als je dit nog leest, Kirsti, weet dan dat ook wij aan je denken. Het is heel logisch dat er een terugslag komt. Maar daar doorheen KOM je er helemaal uit. Je KOMT aan de overkant, waar de bouwstenen al klaar liggen voor een hernieuwde toekomst.
Beterschap verder en vooral: rust goed uit!
Rachel en Hans
PS: Wij hopen maar dat je dit niet al te snel leest, want dan heb je je in elk geval aan je belofte aan Jack gehouden...........
-0
wolf407 schreef op 13 Nov 2011 om 22:26
Neem rust en denk eens aan jezelf lieve vriendin
zie dit als een nieuw begin
Je hebt een zware tijd achter de rug
en wil nu weer te vlug
Maar ook jij bent maar een mens
al wil je meer en is dat je wens
Jij die altijd klaarstaat voor anderen
moet nu even een tijdje veranderen
en je zelf en je gezondheid op de eerste plaats zetten
en even op jezelf letten
Live kika lieve vriendin pas op jezelf en sterk even goed aan
dan kunnen we er in de toekomst weer goed tegenaan
-0
kaninchen schreef op 13 Nov 2011 om 23:11
Jezelf voorbij lopen omdat het aanvoelt alsof het moet zal alleen erin resulteren dat je uiteindelijk werkelijk niets meer zal kunnen! Dus: geef toe aan je gevoel en doe lekker niets.
-0
trudybrinkman schreef op 13 Nov 2011 om 23:51
Ik herken het gevoel van 8 jaar geleden. Herstellen van een operatie of ziekte kost je lichaam zo veel energie dat er vrijwel niets overblijft om de dag redelijkerwijs door te komen. Ik heb zelf in die tijd een beroep gedaan op een huishoudelijke hulp via de thuiszorg om mijn huis op orde te houden. Het koken deed ik zelf en had soms nog wat over om visite te ontvangen. De tijd laat je merken wanneer het beter gaat en je meer dingen zelf kunt gaan doen. Moeilijk maar waar.
Sterkte meid.
-0
Talia schreef op 14 Nov 2011 om 06:08
het is al gezegd door anderen hier maar ook ik kan zeggen, uit ervaring, dat narcose iets is wat je met tijd en geduld kwijt raakt uit je systeem.
persoonlijk is geduld niet bepaald mijn sterkste kant dus ik wilde meteen alles al weer kunnen en nu krijg ik daarvan de rekening want nu ben ik vermoeider als daarvoor.
oplossing ?!? voor mij is de oplossing mijzelf toe te staan om tussen de middag te gaan slapen voor een paar uurtjes.
voorheen voelde ik mij schuldig, vriend die zich een ongeluk werkt om ons huishouden draaiende te houden en ik die aan niets anders kan denken als slapen ...
nu zie ik het anders, doordat ik mijzelf de rust gun en mij niet meer schuldig voel, rust ik echt uit en ja, beetje bij beetje lukt het me weer om meerdere dingen te doen zonder daarvan weer moe te worden.
om een lang verhaal nog even wat langer te maken,
rust en acceptatie dat je die rust echt nodig hebt en dat je dat ook mag van jezelf, volgens mij ligt daarin het antwoord :-)
wij gunnen jou die rust in ieder geval wel, je bent lief voor ons allemaal,wees nou maar eens lief voor jezelf :-)
-0
krin79 schreef op 14 Nov 2011 om 08:35
neem veel rust om te herstellen sterkte ermee duim erbij
-0
interjos schreef op 14 Nov 2011 om 09:08
Als je rust nodig hebt dan raad ik je aan om eerst 2 dagen in bed te kruipen en te slapen dat kan je snel verder helpen !
-0
Rose_love schreef op 14 Nov 2011 om 09:27
Oef.. rust kan heel veel doen! Probeer je niet te druk te maken, het komt toch zoals het komt (en daar weet jij alles van, maar het is niet verkeerd bedoelt hoor!).
-0
stormerwout schreef op 14 Nov 2011 om 09:47
Volgens mij heb je juist xead nu gebruikt waar je het voor nodig hebt, een uitlaatklep! De reacties geven je een geluksbelevenis ;-)
-0
Kirsti schreef op 14 Nov 2011 om 10:11
Stormerwout je slaat de spijker op zijn kop! Ik voel me al zo'n stuk beter, dank jullie wel voor de lieve reacties en deze geluksbelevenis!
-0
Tascha schreef op 14 Nov 2011 om 11:22
Ik kom je een dikke knuffel brengen! Bij deze een dikke KNUF! Want woorden zeggen ook niet altijd alles! :) Zorg goed voor jezelf...
-0
Lianne01 schreef op 14 Nov 2011 om 14:26
Luister naar je lichaam en neem rust. Uiteindelijk komt het goed!
Sterkte!
-0
claire001 schreef op 14 Nov 2011 om 14:36
je lichaam de tijd geven meid, en als het wil rusten, moet het rusten. luister naar je lichaam het geeft zelf aan wat en waar het fout zit. En lekker rusten kan ook eens geek kwaad. dikke knuffels van hier op xead.
-0
Marinus schreef op 14 Nov 2011 om 15:22
Volgens mij ben je volkomen uitgeput. Doe vooral rustig aan! Sterkte ermee.
-0
claudia1972 schreef op 14 Nov 2011 om 16:07
ik wens jou alle rust toe die je nodig hebt, momenteel ken ik dit gevoel.. Jij maakt zoveel mee, teveel voor een persoon, gelukkig heb jij een sterke wilskracht, anders was jij niet zover gekomen, ik hoop dat je snel weer op de been bent, en dat je weer energiek de feestdagen doorkomt.. beterschap lieve kikafonie! x knuffel
-0
Riettian schreef op 14 Nov 2011 om 16:16
GEDULD! Waarschijnlijk is je vermoeidheid ontstaan door een combi van allerlei factoren. Je hebt rust nodig en dat zul je helaas moeten accepteren. Maar wat kon je dit nog goed beschrijven.
-0
ABelle schreef op 14 Nov 2011 om 17:22
alles op een rustig tempo doen en dan komt alles wel weer goed. Volgens mij ben je een sterke vrouw.
-0
Remrov schreef op 14 Nov 2011 om 17:40
Geef jezelf even lekker de tijd. Je lichaam heeft rust nodig. Het is altijd heel erg moeilijk inderdaad om geduld te hebben als je zo graag wilt.
-0
lenneke41 schreef op 15 Nov 2011 om 09:35
Iedereen kan het zeggen, maar het is moeilijk. Ik weet het. Maar het komt helemaal goed. Achter elke wolk schijnt een zonnetje de ene keer wat lauw maar andere keer weer vol kracht.
-0
Jan1962 schreef op 15 Nov 2011 om 12:57
Gewoon op tijd je rust nemen is heel belangrijk, denken aan jezelf, dat zou iedereen moeten doen, je hebt maar één lichaam zeg ik altijd.
-0
Dreamer schreef op 20 Nov 2011 om 16:55
Ja, als het teveel is, zet je lichaam er wel de rem op. Ik weet wat het is om moe te zijn en om niks te kunnen doen en hoe je je daarbij kan voelen en hoe je denkt. Het is lastig.
Het komt helemaal goed! Geduld is een mooie deugd en iedereen zegt, het wordt wel beter, maar het is makkelijker gezegd dan gedaan é. Heel veel sterkte!
-0
Yentam schreef op 13 Apr 2012 om 19:35
Wat lastig voor je. Veel sterkte, je komt er wel doorheen!
-0
Bea68 schreef op 14 May 2012 om 09:07
Erg graag gelezen,en ik wil je ook sterkte wensen en leren luisteren naar je lichaam is moeilijk,maar mogelijk..
En nu ga ik weer even liggen..
Ben ruim 2 weken terug geopereerd en mij lichaam wil ook nog niet terwijl mijn geest al zoveel wil.
Ik word dan ook regelmatig streng terug geroepen..
Heel veel liefs en ik hoop dat JIJ ondertussen geheel hersteld bent.
Lid sinds 2 jaar
6514 reacties geplaatst
6333 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- A Star is born – de levensloop van sterren, deel 1
- Perfect Days met Theo van Gogh, Lieuwe en Tara mijn Golden Retriever!
- Soms ben ik zo ongrijpbaar verdrietig
- Zo'n vieze vuile homo!
- Er zijn van die dagen...
- Klokkenluider bijna onder de voet gelopen
- Concurrentie en jaloezie onder vrouwen
rinajansen schreef op 13 Nov 2011 om 19:19
jouw lichaam heeft rust nodig, geef het de tijd het is niet niks wat jij hebt mee gemaakt. Ik weet het is moeilijk :(