Soms voelen wij ons snel gekwetst, door iets ogenschijnlijk onbelangrijks, iets dat niet de moeite waard lijkt. Er is soms maar een woord voor nodig, een simpele opmerking, om ons gekwetst te voelen.

 

Ook in een gesprek kan een uitspraak voorkomen waardoor wij ons gekwetst voelen. Helaas realiseren we ons dan niet altijd wat er nu eigenlijk aan de hand is. Het kan goed zijn daar even bij stil te staan, om zicht te krijgen op hoe zoiets tot stand kan komen, wat erachter ligt, wat de diepere achtergrond is. In zicht in het hoe en waarom van ons geraakt – zijn.

In wat daaraan de grondslag ligt, kan ons de weg wijzen naar hoe wij ermee om kunnen gaan. Als we daar eenmaal inzicht in hebben, zullen we ons minder snel gekwetst voelen.

Kwetsende woorden komen heel vaak voort uit een projectie. De persoon die ons kwetst, herkent in ons een kwaliteit van zichzelf waar zij – als het gaat om een "zij" – een hekel aan heeft. Daar wil zij zich tegen afzetten. Eigenlijk zet zo iemand zich dan af tegen zichzelf en projecteert dat, hij brengt dat naar buiten. Een andere mogelijkheid is, en dat komt ook vaak voor, dat ons gedrag of wat wij zeggen iemand herinnert aan iets of iemand waar zij zich tegen af wil zetten. Steeds zal iemand dan een zwakke plek in ons energiesysteem aangrijpen, omdat de kans op kwetsen dan vrijwel zeker is. Hij wil dan een energie die hem dwarszit kwijt. Ook dit gebeurt vaak onbewust en vaak ook zonder voorbedachten rade. Als iemand ons kwetst, zegt dat eigenlijk zowel iets over ons als over die ander. Het is een goede gelegenheid om onszelf en de ander beter te leren kennen. Vaak laten wij deze geboden kans liggen, zien we die niet en willen die ook niet zien. Angst om gekwetst te worden houdt ons ervan af.

Ook gebeurt het dat iemand ons kwetst doordat bijvoorbeeld zijn opmerking ons herinnert aan een voorval uit het verleden waarbij we ons gekwetst voelden. Een dergelijk voorval kan zelfs al vele jaren achter ons liggen en we hoeven ons dat voorval niet eens te herinneren. Dit laatste maakt het wat lastiger om er iets mee te doen. Juist die delen in ons die we het liefst niet willen laten zien, waar we niet voor uit durven komen, zijn ons meest kwetsbare punten. Of delen, kwaliteiten in ons, waar we zelf mee worstelen. Iemand kan ons daar het snelst raken; we kunnen ook zeggen dat we ons daarin het snelst voelen aangesproken. Maar wat voor anderen geldt, geldt natuurlijk ook voor ons, dat wil zeggen als wij een ander kwetsen. Ook dat kan zowel bewust als onbewust gebeuren; soms hebben we helemaal niet in de gaten dat we anderen diep raken. Ook komt het voor dat we anderen kwetsen doordat we niet voldoen aan hun verwachtingspatroon, doordat wij bijvoorbeeld niet reageren zoals een ander van ons verwacht.

In eerste instantie kan dit bij de ander een gevoel van teleurstelling oproepen, misschien zelfs een gevoel van afwijzing of ontkenning. Daaruit kan een gevoel van gekwetst - zijn ontstaan, terwijl wij ons van het hele gebeuren niet bewust zijn. Meestal zal een gekwetst gevoel verband houden met een vroegere gebeurtenis. Ook binnen relaties komt het maar al te vaak voor dat partners elkaar kwetsen. Heel vaak gebeurt dat zonder de opzet de ander te raken, maar het kan ook gebeuren doordat de partners elkaar bedoelingen niet begrijpen. Als een man tegen zijn vrouw zegt: als je vanavond uitgaat, hoe laat ben je dan ongeveer thuis?" Kan het voorkomen dat de vrouw antwoord: ik ben geen klein kind meer, wat denk je wel…." Dit kan het begin van een fikse ruzie zijn. En een ruzie is vrijwel altijd het gevolg van het feit dat een van de twee – of beide – partijen zich gekwetst voelen.
De vrouw kan zich bijvoorbeeld in haar vrijheid beperkt voelen doordat op zijn vraag, in haar herinnering, onmiddellijk een beeld uit haar jeugd verschijnt waarin haar vader haar verplichtte voor twaalf uur thuis te zijn. Vroeger kwam zij tegen haar vader in opstand omdat zij zich onderdrukt voelde. Nu steigert zij in reactie op elke vraag die haar daaraan herinnert, terwijl de vraag van haar man een heel andere bedoeling heeft. Hij is bijvoorbeeld bezorgd. Of heeft het plan haar op te halen, of wil daarna misschien nog even met haar uit of samen thuis ene glas wijn drinken. In ieder geval heeft hij zeker niet de bedoeling gehad haar te beperken. Het is duidelijk dat we vaak kwetsen of gekwetst worden als gevolg van een gebrekkige of onduidelijke communicatie.

Soms begint ook iemand een verhaal te vertellen en een ander neemt het verhaal over, valt de ander in de rede, en geeft een volledig ander invulling en dus ook andere betekenis aan dat verhaal. Bezorgdheid kan ook voor de ander aanvoelen als een beperking, als een klein worden gehouden, misschien wel als de dreiging dat zijn verantwoordelijkheid wordt overgenomen. De ander kan zich daardoor gekleineerd voelen, op zijn vingers getikt, ontkend of weggezet. Soms kan zoiets uitgroeien tot een complete machtsstrijd, een zich willen manifesteren ten kosten van alles.
Bedachte gevoelens kunnen zo verwezenlijken gevoelens wegdrukken, versluieren en zelf helemaal naar de achtergrond verdringen. De drijfveer, de motivatie tot handelen kan dan geheel misvormd worden. Interesse in ons eigen zijn, in hoe wij in elkaar zitten, wat onze acties en reacties zijn, zal steeds een aanzet kunnen zijn tot een zoektocht naar onszelf. Een zoektocht die een ontdekkingstocht zal blijken te zijn en die ons zal voeren naar een bewustzijn van wie we zijn.
Als we onszelf volledig kunnen accepteren, zonder oordeel over onszelf, dan kunnen we niet gekwetst worden. Slechts een eigen afkeuring van onszelf veroorzaakt onze lange tenen en maakt dat we ons snel gekwetst voelen door anderen

 

copyright Nederland2011@Gerda Verstraeten

http://chayenna.jouwpagina.nl

http://www.stemmenhoren.com

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.