We zijn hier op Xead met zijn allen groots. In alles. Formidabel, het succes reist de pan uit.

Het wintert zoals vroeger

Een halve eeuw geleden lurkten we met eigen gebreide wanten en bevroren tenen aan de anijsmelk na een dagje ijspret op de kunstschaats. Met of zonder koek en zopie, want daartoe reikte mijn zakgeld meestal niet. Mijn moeder was altijd druk, kwam nooit op het idee dat je wellicht honger kon krijgen, onderweg in een zweefstandje. Laat staan dat je zin kon hebben in een geldverslindend snoeperijtje, na een gelukte linksbuiten achterwaardse draai over de bevroren vijver. In de achteruit! Op de buitenkant van de schaats, jaja, een hele stoere toer. Inmiddels is Xead als een bezorgde en belangstellende moeder.

Xead is geduldig, werkt feilloos en de site krijgt wereldwijde bekendheid 

 

in ons ijskoude (aan de Elfstedentocht verslaafde) Nederland. Wij komen als volk massaal uit de kast zodra het voldoende dagen gevroren heeft. Zit je alleen? Hangen je schaatsen al jaren in de kelder aan de opgeknoopte veters? Xead sleept je er doorheen en het levert je ook nog wat op. Zeg nou zelf:  Momenteel krijg je een hele waslijst hits op de juiste zoekwoorden zodra je het toverwoord maar noemt. Ik ben rayonleider, hoef je maar bij je tags te roepen en hupsakee, je doet al mee aan volksgekte nummer één.

Er is een grote diversiteit aan schrijvers die zich hier uiten. Humoristische wonderkinderen, azijnpissende criticaster, misdeelde eenzaten die twijfelen over een vermeend oneerlijke puntenwaardering. De tendens die ik daarbij proef, (de verdeling loopt niet volgens het boekje) vind ik onprettig, maar wellicht is er een vleugje jaloezie in het spel? Misschien overdadig aanwezig rechtvaardigheidsgevoel? Bij Xead zijn er ook rechtvaardige rechters en pleit beslechters, voorlichters en verhalendichters. Kortom, op Xead is voor iedereen plek. Dat is dus helemaal te gek… in deze tijd van recensie en armoede, van tot in het onmogelijke doorgetrokken individualisme

Hoera, jaja, Weltevree is tevree voor twee. Ik mag u het heugelijke feit meedelen ,

 

dat ik na lang constant op 30.05 punten te hebben gehangen, ineens in de lift zit. Nu al bezorgd voor het moment dat de tocht der tochten verreden is, want waar moet ik dan Google mee verschalken? Ik lees me een scheiding in het schaarse haar bij artikelen die het verklappen. 

Het gaat mij niet om te scoren vanwege het geld. Mooi meegenomen, maar ik probeer ten alle tijden een artikel te schrijven dat de moeite van het lezen waard is, lollig dan wel informatief en ik ben er heilig van overtuigd dat iedereen dat bij Xead doet. Op zijn/haar zo eigen manier. Wel heb ik mijn 'favo's', mijn eigen lijstje fans. Ik neem aan u ook. Zie ik een naam wiens reputatie bij mij bekend is, tik ik dat verhaal beslist eerder aan dan van iemand wiens stukken vol tikfouten staan. Ik maak ze zelf ook, gelukkig, zodra ik er één of tien tegenkom, ga ik terug naar mijn stuk en pluk er de onlogische zinnen uit. Veeg een vergeten Ennetje op de plek of druk beschaamd de Dee weg om er een Tee voor neer te drukken. Een jeugdtrauma, want ik joeg op tienen. Met een mager achtje nam ik geen genoegen. Op taalkundig gebied dan, want cijferen knalde een keiharde steen in mijn maag, die ik maar niet weg gezucht kon krijgen. Bij staartdelingen was ik dolblij met een zesje.

Dyslexie? Daar had niemand vroeger van gehoord

Menigeen is met een minderwaardigheidscomplex in de hoek gezet waar de klappen vielen. Tegenwoordig is het gelukkig een onderkend probleem en bij een artikel van een publicerende dyslexist lees ik met alle liefde over taalfouten heen. Daar let ik meer op de inhoud. Soms kijk ik ook op iemands profiel en wanneer het daar vermeld staat heb ik bij voorbaat al een berg respect voor zo’n schrijver.

We zijn vergankelijk en Xead is net zo snel als de maatschappij.
We plaatsen een artikel dat binnen een kwartier uit lijst van nieuwe artikelen vliegt want niet alleen IK, JIJ of ZIJ, HULLIE of ZULLIE komt op het idee iets met ons te delen. Daarom ben ik wel blij, dat ik automatisch toch een afdrukje achterlaat op de bladzijde MIJN Xead…

Anders zou ik een eenzame bloeiende cactus zijn in de woestijn

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.