Ik heb al eerder verteld over mijn leven. Althans delen ervan. Ik heb geschreven over mijn tijd bij de psycholoog. En, wat mis ik die gesprekken soms. Momenteel voel ik alsof ik op de top van een berg sta. Ik overzie alles, ik ben relaxt, en voel kalmte over me, als een warme deken. Ik weet ook dat ik best nog wel eens terugvalletjes zal hebben, maar als ik zoals nu ben, geniet ik van het hier en nu. What doesn't kill you... Makes you stronger!!!! Mooie uitspraak. Want nothing killed me yet......

Ik sprak vanavond met een dierbaar iemand die het had over grenzen stellen, en dat ik precies wat ik nu aan het doen ben. Mijn psycholoog heeft mij twee jaar geholpen, maar er komt een moment dat je het toch echt zelf moet doen. Toen ik klaar was bij de psycholoog, begon mijn nieuwe leven pas.

Ik bepaal nu wanneer ik ergens genoeg van heb, al is mijn tactiek daarin nogal belabberd... maar ik onderneem actie als dat nodig is, en ben bang voor confrontatie. Ik zit in elk geval niet meer onder een steen meer. Ik zeg niet dat ik het nu allemaal perfect doe, want ook zonder psycholoog moet ik zelf mijn richting in het leven zelf bepalen.

Voorheen was ik altijd druk, mensen dachten dat ik ADHA had, ik zei schaapachtig altijd dat  mijn ritalin op was. Maar stiekum deed het ergens toch wel pijn, omdat ik zelf wel wist dat het niet zo was. Ik heb me laten testen door mijn medicatie psychiater, en die zei dat ik echt geen ADHA had, maar dat ik al jaren lang op eieren loop, of liep... En weet je, ik loop niet meer op eieren, ik ben wie ik ben, moet er alleen zelf mee leren omgaan en mijn omgeving, mensen die dagelijks met mij te maken hebben en mij dus ook goed kennen vinden het soms raar. Omdat ik vroeger extreem druk was omdat ik op die eitjes liep, en nu rustiger geworden ben omdat ik met beide voetjes op de grond sta. Ik sta klaar om te vlammen in mijn leven. Dingen doen zoals ik wil doen. Niet meer bang zijn, en voor mezelf opkomen als dat nodig is.

Helemaal goed doe ik het nog niet. Want ook de periode na de psycholoog moet ik het zelf nog afmaken. Het is net als een nieuw huis wat net opgeleverd is daarna moet jeje huisje ook zelf afmaken, dat doet de aannemer niet. Ik ben opgeleverd door mijn psycholoog, nu moet ik zelf mijn leven aankleden. Dat doet nu door mijn grenzen te stellen. En ook dit is een groot begrip. En zoals veel dingen, het heeft tijd nodig, en tijd heb ik genoeg.

Om mooi af te sluiten een spreuk..spreuk van de week...

Ps, wat is het toch mooi, schrijven. Ik heb dit al weken in mijn hoofd, en woeps, zo opeens komt dit eruit. Voelt als een enorme bagage wat zo van me af valt. Hopelijk schrijf ik ooit een prachtig warm boek voor iedereen.Mooi om dromen te hebben, en rijkdom, Twee gezonde dochters en lieve man.

Liefs monique.. Groetjes aan allemaal....

Reageren?