Hoofdstuk 7 gaat over dat ik voor het eerst mee ga naar Boris. Dit is een combinatie verhaal met het naar groter worden, want eerst mocht ik niet bij Boris, hij is te groot en ik ben te klein. Maar nu is Boris mijn allerbeste hondenvriend.

Ik kruip in de huid van mijn hond.

Bij deel 1 beginnen?

http://www.xead.nl/ik-kruip-in-de-huid-van-mijn-hond-hoofdstuk-1

http://www.xead.nl/ik-kruip-in-de-huid-van-mijn-hond-hoofdstuk-2-het-eerste-spelen

http://www.xead.nl/ik-kruip-in-de-huid-van-mijn-hond-hoofdstuk-3-mee-naar-het-biljarten

http://www.xead.nl/ik-kruip-in-de-huid-van-mijn-hond-hoofdstuk-4-mijn-eerste-busreis

http://www.xead.nl/ik-kruip-in-de-huid-van-mijn-hond-hoofdstuk-5-naar-de-dierenarts
http://www.xead.nl/ik-kruip-in-de-huid-van-mijn-hond-hoofdstuk-6-mijn-vriendjes-verzorging-en-oudjaarsdag

Hoofdstuk 7 Mee naar Boris

Al verschillende keren ben ik mee geweest naar Boris, vrouwtje haar mond is vol van Boris. Het is al dagen Boris voor en Boris na, je zou er zielig van worden. Boris is de hond van mijn vrouwtje haar ouders.
En ik als klein hondje kan jullie vertellen dat ik me dus de eerste keer rot schrok toen ik daar in huis kwam. Nee, Boris was niet in de kamer, maar toen ik binnen stapte hoorde ik toch een heel donker angstaanjagend gebrom en geblaf. Ik kroop gelijk bij vrouwtje tussen haar voeten.
Mijn hemel, wat een geluid zat er in dat beest. En ik met mijn twee maanden vond dat toch echt eng.
Vrouwtje ging zitten en nam mij op schoot. Ik vond dat wel prettig, maar was ook wel nieuwsgierig naar de rest van het huis. Na een poosje zo te hebben gezeten wurmde ik me los, en ging op verkenning uit.
Ook liep ik weer die gang in waar dat gebrom vandaan was gekomen, en prompt begon het weer. Maar nu had ik in de gaten dat die deur echt dicht zat. Dus heb ik even onder bij het kiertje gesnuffeld.

Ik ben een beetje bang

Op een gegeven moment mocht toch Boris bij, om even kennis te maken. Woow wat een grote hond is dat dan. Zo groot had ik er nog geen één gezien. Ik ging gelijk op mijn rug liggen, maar Boris trok zich daar niks van aan en sloeg me mijn zijn dikke poot, heen en weer. Ik kon er niks tegen doen. Boris begon ook nog vervaarlijk te grommen vlabij mijn oor. Het deed me gewoon zeer. Bang dat was ik. Boris werd van mij afgehaald en moest gaan zitten. Pfffff dacht ik dat heb ik overleefd en ik stoof met een noodgang onder de stoel waar vrouwtje in zat.
Boris die kon weer los, en ik lag veilig dacht ik. Boris heeft nogal lange poten en ging plat voor me liggen, dus ik nog een stukje achteruit, maar Boris is wel een slimme hond en ging snel de andere kant langs. En ja hoor daar had ik weer een klap te pakken. Nu werd het mijn vrouwtje toch te gortig en moest Boris weer de kamer uit.

Rust

Ik kon weer even op adem komen, en werd eens lekker geknuffeld door mijn vrouwtjes moeder. Tjonge jonge, wat kan die lekker achter je oren kriebelen zeg, ik ging er spontaan van knorren.
De twee vrouwtjes besloten dat Boris de eerste twee maanden niet meer bij mij mocht. Wel af en toe in dezelfde kamer, maar hij mocht niet bij mij in de buurt komen. Ik had daar eerst weinig vertrouwen in, maar tot mijn verbazing bleef Boris gewoon liggen waar hij lag. En zo kon ik iedere keer als ik daar kwam gewoon mijn rondjes door het huis maken. Boris heeft een hele grote mand, als je daar water in zou doen, dan is het voor mij gewoon een zwembad. Ja, daar moest ik ook even in liggen.
Ik zag wel dat Boris mij nauwlettend in de gaten hield. Hij verloor mij geen ogenblik uit het oog, en steeds ging ik uit mezelf wat dichter naar hem toe. Ik was best wel erg nieuwsgierig geworden naar die hond.

Echt contact met Boris

Nadat ik bijna vier maand was vonden de twee vrouwtjes het wel eens tijd worden om echt contact met Boris te hebben. Ondertussen had ik dan ook al aardig wat ervaring met andere grote honden op gedaan. En ik ben nu eenmaal doller op grotere honden dan op die kleintjes.
Raar maar waar.
Dus toen we weer naar Boris gingen, wachtte Boris mij al bij de deur op. En ik rende met een gang onder hem door naar de keuken, want daar kreeg ik altijd een koekje. Maar Boris kon ook snel en denderde letterlijk en figuurlijk boven over mij heen. En kreeg ook een koekje.

Boris gromde en snauwde wat tegen mij, maar in hondentaal was dit niet kwaad bedoeld begreep ik eruit. Maar ik ging toch voor de zekerheid nog maar eens op mijn rug liggen.
Boris besnuffelde mij aan alle kanten, en ik begon te proberen om dat grote beest aan het spelen te krijgen.
En dit lukte.
Geweldig speelmaatje kreeg ik erbij, wat kon ik daar lekker mee ravotten. Bij omhoog springen en rollen, en hangen aan zijn lange sik. Een dolle boel werd dat. Het kon niet gek genoeg gaan. We hadden samen urenlang dikke pret.
Als ik wegrende, rende Boris achter mij aan, maar toch deed hij heel voorzichtig met mij. Hij heeft geen één keer op mij gestaan.

We zijn inmiddels diverse keren al samen op pad geweest met onze vrouwtjes. Dan gingen we met de auto naar een meer, waar wij mogen zwemmen, en dollen. En spelen met andere honden.
Ook zijn we al een paar keer naar het bos geweest. Boris houdt me overal waar we zijn goed in de gaten en dat geeft me wel veel zelfvertrouwen.