Het is geen grap, en ik ga hier zeker niet over liegen. Ik heb echt een medaille gekregen. Wil je weten hoe? Lees dan snel verder.

Wanneer kreeg ik mijn eerste medaille:
Het was een dag in juni toen ik de medaille kreeg.
Maar niet alleen deze dag telde mee, maar nog drie andere dagen waren ook vereist om aan deel te nemen voordat je een medaille kreeg.
De dag in juni dat wij deelneemden scheen er een heerlijk zonnetje. Maar het was al avond dus het was wel wat fris.
Onze majorette pakjes waren niet al te lang, zoals je ziet op de foto. (Helaas kon ik geen foto vinden van onze eigen groep.) Maar onze jurkjes zijn haast indentiek aan degene die hiernaast staan afgebeeld. De zelfde kleur, dezelfde zilveren sjerp eroverheen. We hadden wel de keus om er een trainingsbroek over aan te trekken, maar dit deden we niet want dat staat natuurlijk niet.
Door de kilometers die we moesten lopen, gelijkertijd zingen en zwaaien met je majorette stok. Dan krijg je het vanzelf warm..

Misschien wel één van de bekendste liedjes die gezongen werd was:
Ik heb een potje met vet,
al op de aanrecht gezet.
Ik heb een potje, potje, potje, potje met vet
Al op de aanrecht gezet.
Verder ken ik het liedje niet meer, maar ik denk dat het bij vele bekend in  de oren zal klinken.

Hoe was de indeling van de loopgroepen:
Wij waren een soort leiders van de andere groepen die achter ons aankwamen. Het was wel leuk om als eerste te lopen, want wij mochten als eerste vertrekken, en kwamen ook als eerste aan.
Voorop liep onze groep met majorettes, wij waren met ongeveer 15 dames en 1 jongen. Die jongen had overigens niet hetzelfde aan als ons. Haha..  Daarachter kwam de drumband, dus we hadden live muziek de hele wandelroute. Achter ons liepen de basisscholen per groep bij elkaar, de judogroep, de zwemgroep, de turngroep en aan het einde liepen de mensen die meeliepen omdat ze het leuk vonden. Dit waren voornamelijk ouders, opa's en oma's en kennissen van de kinderen die meeliepen.

Ze noemde het de wandelvierdaagse:
De eerste dag liepen wij 5 kilometer.
De tweede dag liepen wij 7,5 kilometer.
De derde dag liepen wij ook 7,5 kilometer.
De vierde dag liepen wij de 10 kilometer.
En trots dat ik was dat ik alle vier de dagen had uitgelopen, want dat is een hele prestatie voor een jong meisje. Er waren heel veel meiden uit onze groep die afhaakte, omdat ze blaren kregen op de hielen.
En toen hadden we nog niet van die mooie compeed blarenpleisters.

Trots dat ik was met mijn medaille:
Nog trotser werd ik toen ik het speldje op mijn borst gespeld kreeg.
Mijn eerste medaille in mijn leven, vanaf die tijd wist ik dat er nog veel meer zouden volgen.
Het eerste wat ik deed nadat ik de medaille had gekregen is deze aan mijn ouders en opa en oma laten zien.

Elk jaar liep ik de vierdaagse weer met volle moed mee.
Ik heb dit uiteindelijk 8 jaar gedaan, je kreeg niet elk jaar een medaille dat is wel jammer.
Maar de jaren dat je geen medaille kreeg hadden ze iets anders namelijk:
Een speldje, dat je aan je medaille kon spelden.
Elk jaar spelde ik de medailles die ik had op mijn majorette pakje, want ik wilde ze aan iedereen laten zien.

Ik heb nog meer medailles gehad in mijn leven namelijk:
Wij deden met majorette ook vaak mee aan wedstrijden, en zijn hiermee verscheidene keren in de prijzen gevallen. Ik heb dus al een aantal medailles op mijn naam staan. Ook verschillende medailles van de zwemvierdaagse mogen niet ontbreken aan mijn collectie.

Zo zie je maar dat ik niet gelogen heb in dit onderwerp. Maar echt een medaille heb gehad.

Liefs,
Sabrina

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.