Ik voel de huivering door mijn lichaam gaan

Ik kijk omhoog en zie haar daar staan
Ik voel de huivering door mijn lichaam gaan

Ik zie haar stralende aangezicht en haar mooie vorm
Als ik haar zie laait er in me op een wervelstorm

Ze doet mijn bloed kolken en koken
Ze laat al gedachten door mijn kop spoken

Ze jaagt de spanning in mijn lijf op
Ze spookt telkens weer door mijn kop

Ze weet niet wat ze veroorzaakt en met me doet
Ze ontsteekt in mij de felste gloed

Zij maakt om mij heen alles zo mooi en fijn
Bij haar voel ik mij zo nietig en klein

Haar aantrekkingskracht is zo sterk en niet te weerstaan
En toch zo vaak zo ver van mij vandaan

Zij is het die me steeds weer verder opjaagt en verder laat gaan
Zij is het die me met opgeheven kop stokstijf laat staan

Zij is het die me laat klimmen om dichter bij haar te kunnen zijn
Zij is het die dat wat ik ben laat zijn

Ze straalt en zet alles in een sprookjesachtig licht
Haar zachte stralen strelen mijn gezicht

Ze is zo onbereikbaar en ver weg
Toch wijst ze me telkens weer de juiste weg

Ik klim hoger en hef naar haar mijn kop
Ik sta stokstijf met mijn kop naar haar gericht rechtop

Mijn gehuil van vreugde en verdriet klinkt over het land
Zowel door het Hollandse als het Vlaamse land

Haar te zien maakt me wild en dol
Als ik haar zie slaat mijn hart op hol

Maar als de ochtend aanbreekt en zij mij verlaat
Voel ik een steek die door mijn hart gaat

Weet ik dat ik weer weken moet wachten
Tot zij mijn pijn weer komt verzachten

Tot ik haar mooie vorm weer op mijn netvlies heb staan
Wat is ze toch betoverend mooi die volle maan
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.