Ja ik ga dood, het einde is nabij. Wees niet verdrietig, maar wees blij voor mij.

En als mijn dood dan een feit is, luister onderstaand lied, dan zul je voelen, wat ik nu voel, dan zul je ook blij voor me zijn.

Fleetwood Mac - Songbird

For you, there'll be no more crying,
For you, the sun will be shining,
And I feel that when I'm with you,
It's alright, I know it's right

http://www.youtube.com/watch?v=SmlhDePSP1A&feature=related

 

 

Mijn dood

Ja ik ga dood, net als iedereen. Wanneer het gaat gebeuren, nee dat weet ik nog niet, maar wie wel? De dood wordt ervaren als het einde van het leven, maar voor mij begint het dan pas. Een leven in het hiernamaals, een leven zonder pijn en verdriet. Zonder zorgen en zonder het gevoel niet te mogen bestaan. Daar heb ik bestaansrecht, daar zullen ze van me houden en ik zal van iedereen kunnen houden, want daar is geen teleurstelling. Daar is muziek, daar mag ik zingen, daar is het licht, nooit donker, het hiernamaals is gewoon niet te begrijpen, maar ik kijk ernaar uit. Mijn dood kan vandaag nog komen, maar ook volgend jaar, misschien over 20 jaar, wie weet het?

Herinneringen

Er zijn mooie herinneringen en minder mooie in mijn leven. De mooiste koester ik, de minder mooie verguis ik. Toch moet ik met al de herinneringen leven, totdat ik sterf. De herinnering aan mijn jeugd laat ik zoveel mogelijk varen, behalve de herinnering aan mijn grootouders. Mijn oma en opa waren de liefste mensen op aarde, maar ook zij stierven.

De herinnering aan de geboorte van mijn kinderen bewaar ik zeer zeker, zij waren mijn grootste geluk. Zij maakten dat mijn leven verder kon, dat er een doel was in mijn leven. De herinneringen aan de muziek, die we samen maakten, we zongen en luisterden.De herinnering aan mijn echtgenoten laat ik ook varen, zij hebben me niet goed behandeld, tot ik mijn huidige echtgenoot ontmoette. Ik hoop dat ik een goede herinnering aan hem mag houden. De herinnering aan alle mensen die me negeren, me kwetsen en in de steek hebben gelaten, helaas, ik laat jullie varen. De goede herinneringen koester ik, bewaar ik en neem ik mee mijn dood in.

Mijn uitvaart

Als ik gestorven ben, dan zal er een summiere uitvaart gehouden worden. De mensen die werkelijk om mij gaven, die mogen komen, de mensen die mijn herinneringen hebben vergald, die hoeven dan niet te komen. Een beetje toneelspelen voor de buitenwereld is niet nodig, de buitenwereld weet toch al dat ik, in jullie ogen, niets waard ben. Begraaf me met de mensen om me heen, die mij liefhebben, die me altijd hebben liefgehad en die me niet in de steek hebben gelaten, toen ik ze zo nodig had. Geen vreemden bij mijn uitvaart, geen mensen die mij helemaal niet kennen, alleen zij, die mij wilden leren kennen, die mij als volwaardig en volwassen achten. Laat mijn uitvaart geen toneelspel worden.

Leven

Voorlopig ben ik van plan nog te blijven leven, maar daar heb ik geen zeggenschap over. Ik geniet van elke dag die me nog gegeven is, zoals iedereen zou moeten doen. Ik geniet van de liefde die ik kan geven en die ik krijg, het zonnetje die schijnt en de bloemen die bloeien. Dat wat voorbij is, is nu eenmaal voorbij. Of ik het allemaal goed heb gedaan, ik weet het niet. Wel heb ik mijn best gedaan, soms heel lang, totdat ik niet meer kon. Of dat werkelijk begrepen is? Nee, ik denk het niet, maar ik verdedig me niet, het was mijn keuze, dus het valt mij te verwijten, in die zin, dat het niet allemaal zo is gegaan zoals anderen dat liever hadden gezien. Toch heb ik er vrede mee en dat zouden zij ook moeten hebben. Ik leef nog, dus wie weet, er kan nog van alles gebeuren.

Voorlopig zing ik nog mijn lied en wil je met me meezingen, dan ben je van harte welkom. Maar wanneer je me zegt dat ik niet meer mag zingen, dat ik mijn mond moet houden en me naar jouw pijpen wilt laten dansen, dan bedank ik voor de eer, want aan die ellende begin ik niet meer.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.