Wicca is voor mij een moderne religie die vooral gebaseerd is op het voorchristelijke sjamanistische tradities. Wicca zelf is nog niet zo oud als religie, maar de geloofsovertuigingen waarop Wicca is gebaseerd zijn wel heel oud en komen voort uit verschillende religieuze stromingen. Bij Wicca richt je de aandacht vooral op de aarde en de natuur, op de seizoenen, de cycli van zon en maan en op de elementen, water, vuur, aarde, lucht en geest.

Wicca is een religie die zich richt op zelf ontwikkeling en ontplooiing die gebaseerd is op liefde en mededogen. Het is een waardevolle religie zolang het niet ontaard in alleen maar spelen met rituelen, spels, kleding en taal. Bij Wicca gaat het net zoals in alle mystieke religies, om beleving van het goddelijke. Rituelen, kleding, gebruiken en taal kunnen behulpzaam zijn, maar het zijn niets anders dan instrumenten.
Wat mij aanspreekt in Wicca is dat het één van de religies is die geen dogma's, leerstellingen of verplichte regels kent. Als kind zijnde verzette ik me al tegen een God die verdoemde als je zondigde. Voor mij was de “kerkelijke” god dan niets anders dan een klein jaloers mannetje die je als hij zijn zin niet kreeg je in de hel gooide. Wicca en de wijze van beleving is daardoor heel open,individueel en daarin ligt haar kracht en schoonheid. Je kunt het alleen praktiseren of in een coven op je eigen persoonlijke manier. De individualiteit in de beleving van Wicca heeft ertoe geleid, dat er allerlei stromingen zijn ontstaan. Ze hebben meer met elkaar gemeen dan dat er verschillen zijn, maar die zijn er wel in taal, gebruiken van rituelen en dergelijke. De basis blijft de verbondenheid met de allesomvattende liefde voor de natuur, de medemens, het dierenrijk en de elementen.

Het pentagram is een belangrijk symbool binnen de Wicca en is het teken voor geloof, maar ook van de vijf elementen; Aarde, Water, Vuur en Lucht en de Geest.

Wat Wicca niet is

Wicca heeft niets te maken met duivels, betoveren of orgieën. Zowel mannen als vrouwen kunnen heks zijn. Heksen zijn geen oude vrouwtjes op een bezemsteel, ze willen je niet betoveren of iets aandoen. De duivel komt niet eens voor in het woordenboek van een Wicca. Meer dan 2000 jaar is het beeld van de heks verbonden met het kwade, met haat en godslastering. De oorsprong van dit beeld ligt in Christelijke mythen die bedoeld waren om mensen te bekeren tot het christendom. Door aan het woord heks (dat oorspronkelijk heler of wijze betekent) dit soort zaken te verbinden was het natuurlijk makkelijker om mensen over te halen hun oude religie te verlaten en over te stappen op het christendom. Het woord heks leidde al gauw tot angst onder de vaak weinig belezen en onontwikkelde mensen. Dat beeld is, ondanks alle ontwikkelingen die de mensheid heeft doorgemaakt, nog steeds blijven hangen. Als kind zijnde krijgen we allemaal te maken met deze beeldvorming doormiddel van de sprookjes.

Triquetra is een Latijnse naam (letterlijk: driehoekig) voor een Keltisch religieus teken.
Veel religies beschouwen 3 als een heilig getal . Een symbool met drie in elkaar grijpende cirkels, is teruggevonden op 5000 jaar oude indiaanse religieuze beelden, maar van het triquetra symbool zelf werden in Noord-Europa de vroegste sporen gevonden uit de 8e eeuw.Kelten

Op zich is het triquetra een Keltische knoop. Bij de Kelten en heksen staat het triquetra voor maagd, moeder en vrouw. Het symboliseert Leven, Dood, en de Hergeboorte en de drie natuurkrachten: Aarde, Lucht en Water.
[bewerken]Christenen
In de christelijke symboliek slaat dit op de Heilige Drievuldigheid. Het symmetrisch vlechtwerk verwijst naar de ondeelbaarheid en gelijkheid van de Heilige Drievuldigheid (de Vader, de Zoon en de Heilige Geest).

Wat een heks niet doet.

De duivel Satan, is een beeldvorming uit Christelijk georiënteerde mythen, sagen en sprookjes. In die verhalen speelt de tegenstelling tussen goed en kwaad een belangrijke rol, en die tegenstelling wordt verbeeld door God en de duivel. Wicca gelooft in een constante stroom van positieve en negatieve energie die het leven vormt.
Dus toch negatief??? Dus toch duivel??
Nee. Net zoals de stroom uit het stopcontact alleen een lamp kan laten branden als er een plus- en een minpool is, met positieve en negatieve energie, zo is er alleen leven mogelijk als deze twee aspecten van energie aanwezig zijn. Maar daarmee is geen oordeel verbonden, niet iets als goed of slecht, niet iets als God of duivel. Nog los van de vraag of je iets wat goed of slecht is met een wezen kunt verbinden. Wicca gelooft niet in goed of slecht, maar in het leven.

Wat is een heks

Het traditionele beeld van een heks bestaat uit de beeldvorming van enge vrouwen die over paranormale krachten en machten beschikken om hun omgeving te manipuleren. Iemand die in de nacht op haar bezemsteel rondvliegt en in het bos opzoek gaat naar planten en kruiden om daar later een brouwsel van te maken om bv een man onder haar invloed te krijgen of te veranderen in een kikker. Het klinkt heel spannend,maar in het echt gaat het allemaal een beetje anders. Van magie is zeker spraken, alleen op een andere manier dan door de eeuwen heen overgeleverd is. Het woord heks betekent heggenrijdster. Zij reist met aan haar linkerkant de logische rationele wereld en aan de rechterkant de wereld van het emotionele – intuïtieve. Haar taak is het om beidden werelden met elkaar in harmonie te brengen. Ze moet beidden werelden goed leren begrijpen, en krijgt in haat leven dan ook vaak te maken met situaties waarin deze lessen zich verschuilen. 

De kennis van de genezende werking van planten en kruiden was in de oudheid al vaak alleen bij vrouwen te vinden en werd overgeleverd van moeder op dochter. Daarom dat vrouwen in stammen en later dorpen een speciale plaats innamen.
Het verzamelen van kruiden en het gebruiken ervan waren vaak gebonden aan heel oude tradities. Zo konden bepaalde planten alleen bij volle maan geplukt worden, andere juist op maanloze nachten en weer andere alleen op bepaalde dagen en op bepaalde uren. Dit 's nachts verzamelen, soms ook naakt, riep bij de bevolking angsten op. Men kende het niet en men begreep het niet. De genezeressen probeerden hun kennis geheim te houden. Zo konden ze ook hun macht en invloed behouden.

Al in de vroege middeleeuwen, zo rond 600, was de bevolking van een dorp bij ziekte afhankelijk van de kruiden kennis van de vrouw. Maar net als tegenwoordig maakte de gebruikte hoeveelheid het verschil uit tussen leven en dood. Teveel van geneeskrachtige middelen is ook niet goed. Daar word je ziek van. Daarom werden de kruidenzoeksters niet alleen gezien als genezeressen, maar ook als gifmengsters. Ze werden ook toen al heksen genoemd.

 In een vervolg deel zal ik verder gaan over de moderne heksen van NU

Copyright Nederland2011@Gerda Verstraeten

http://www.stemmenhoren.com

http://chayenna.jouwpagina.nl