Kort geleden heb ik mijn auto een andere look gegeven. Ik moest invoegen en die vrachtwagen ging niet opzij. Toen ik 'm een flinke zet gaf ging hij nog niet opzij maar ik was wel ingevoegd. Resultaat was wel dat mijn hele zijkant vernieuwd mag worden.

Voor elk probleem is een oplossing toch?
De garage heeft er foto's van gemaakt, de nieuwe deuren zijn besteld, en de lak staat klaar. Geen idee wat het kosten moet maar dat zal me een worst zijn, ik heb al een half miljoen betaald aan de verzekering en ik ben allrisk verzekerd, ze vechten het maar uit!
Dus, die garage biedt zijn diensten aan, ze doen wat ze kunnen om zoveel mogelijk te verdienen uiteraard, zeker in deze beroerde tijden -breek mijn bek niet open- . Ze komen dus naar mijn werk om de gewonde Saab 9.3 sport op te halen en er een leenauto voor in de plaats te zetten. Ronduit geweldig! Ik krijg tot mijn beschikking een (hoe heet dat kreng...ik loop nu naar de keuken om te kijken hoe je zo'n ding noemt...mijn kennis van auto's beperkt zich tot een nihil niveau, zo ongeveer alleen de kleur telt...jawel, het staat op de sleutel) Hyundai I30 diesel. Absoluut een leuke auto, strak in de witte lak, gloednieuw. Later zie ik op de kilometerteller 39.533 staan maar dat mag de pret niet drukken.
Nu hoor ik tot het type vrouw dat niet zo gemakkelijk met auto's dolt. Even een korte schets van mijn auto verleden: Toen ik zestien jaar was vond mijn vriendje het leuk om binnen drie weken drie auto's total-loss te rijden met mij op de voorbank. Eén keer leverde me dat dertig hechtingen in mijn gezicht op waardoor ik het autorijden niet echt tot een grote hobby liet behoren. Toch vond ik altijd dat een rijbewijs wel handig zou zijn en ik heb er dan ook slechts twintig jaar over gedaan en een lief kapitaaltje uitgegeven om dit felbegeerde documentje in mijn bezit te krijgen. Ik behoor waarschijnlijk tot één van de weinige mensen die kunnen zeggen dat ze vijf maal in één keer de theorie hebben gehaald. Ja, dat lukte me wel...
Enfin, eenmaal dat rijbewijs in handen ging ik er nog niet wild mee om...van werk naar huis en visa versa was zes km en daar hield ik het bij. Dat ging jaren goed. Sinds zomer 2009 is dit veranderd; leuke vent ontmoet, verhuisd en nu rijd ik 1050 km per week en maak ik half Nederland onveilig op de snelwegen, dit even snel om een lang verhaal niet onnodig nog langer te maken ... Maar nog altijd ga ik niet graag met een vreemde auto rijden!

Dus?
Ik heb een leenauto! Eng! Het is 4 uur 's middags, ik ben klaar met mijn werk en ik moet met dit ding 105 km gaan toeren. Ik ga zitten, stoel en spiegels stellen, rondkijken, radio aan, enfin, algehele kennismaking zeg maar. Aha, we hebben ook Airconditioning, ik herken de knop...maar waarom gaat dit ding niet aan als ik de auto start? Hmm vreemd. Wow, als ik de koppeling intrap en langzaam laat opkomen dan komt ie veel te hard omhoog, de auto bonkt en stoot, en dat terwijl ik tussen de auto's uitrijd van de parkeervakken...bijna iets uit te leggen aan een collega...En waarom gaat er geen piepje als ik naar achter rijd?

Welke kleur haar ik heb?
Wat heeft dat er nu weer mee te maken? Ik ga verder met mijn verhaal als je het niet erg vindt!

Wat zie ik: jawel hoor, natuurlijk geven ze mij een leenauto zonder brandstof! De meter staat helemaal naar rechts! In al mijn wijsheid rijd ik meteen naar het tank station. Uiteraard ben ik net niet blond genoeg om er de verkeerde brandstof in te willen doen en ik ga voor de diesel. In de auto had ik een handle gezien met een tank erop. Geheel nieuw voor mij! Maar, slim als ik ben: ik handle die handle en het tankluikje van de auto gaat open. Geweldig, so far, so good! Ik maak de dop los en ik hang de slang in het ontstane gat, knijp in de stang en ik tank! Jawel, mission completed, dacht ik even. Maar na 10 seconden slaat hij af! Ik druk ‘m nog een keer in, en dat pestding blijft afslaan.

Waar slaat dat nou op?
Dus ik helemaal uit mijn doen loop ik naar binnen en ik meld aan de tankbediende dat de pomp stom doet. Er is niemand in de winkel dus hij kan even meelopen.
'Ja,' zegt hij, 'soms moet je er even mee spelen, dan moet hij er dieper in'.
'Uhu', zeg ik, moet ik hem aantrappen met mijn voet?' De man probeert het ook en ook bij hem slaat hij telkens af. Zijn advies is om het bij pomp drie te proberen. Dus ik rijd naar pomp drie en ik ga verder met het getob met hetzelfde resultaat.

Lief plaatje hè ... slaat ook helemaal nergens op ...

Mijn man belt.
Dat doet hij altijd om 16:15 uur, dan rijden we allebei naar huis en dan babbelen we even over de
gebeurtenissen van de dag. Dus ik zeg meteen: 'hoe krijg je diesel in dat kreng', een ‘tikje' geïrriteerd...
'Is de dop eraf, knijp je wel hard genoeg', meer van die onzinnige opmerkingen, gevolgd door
'is ie al vol"... Uiteraard is mijn reactie 'Ja dùùùh', maar dan zie ik die wijzer nog eens voor me en ik kom opeens tot de conclusie dat de meter mogelijker wijze wel eens zou kunnen aangeven dat de auto inderdaad toch misschien afgetankt bij mij is aangeleverd...

Ik háát het als mijn man gelijk heeft!
Ik krijg het mijn strot nog uit, dat dit het geval is en ik hang op omdat ik dat hele kleine beetje diesel moet gaan afrekenen. Die enge Neel in die winkel slaat zestien Euro aan voor gebruik aan twee pompen. Ik vertel de man dat het onmogelijk is dat ik voor zestien Euro heb getankt maar hij lijkt behoorlijk zeker van zijn zaak. 'Wilt u het bonnetje?' Nee!

Een rijdend kwartier later, nadat ik zwetend met raam open de knop twee heb ontdekt om de Airconditioning aan te zetten, ben ik weer aanspreekbaar als ik mijn echtgenoot opbel. Helemaal blij ben ik niet, ik kom in een file die tot aan mijn voordeur loopt. De reis naar huis duurde drie uur! Dan ben ik gesloopt!
Inmiddels ben ik weer opgelapt, ik kan weer praten en het lopen lukt ook weer zonder rollator, die deuk in mijn imago moet nog helen, dat wel.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.