Ieren houden van lachen. Zelfs als economie van zijn land in elkaar stoort, blijft een Ier lachen.

Mijn fascinatie voor Ierland en Ierse cultuur begon vier jaar geleden. Al gauw ontdekte ik dat de Ierse humor me enorm beviel. Ja Ieren kunnen lachen als geen ander. Economische crisis, gedwongen geld lenen van Europa en 20% van alle huizen onbewoond. En dan nog zegt een Ier voor de camera dat over een paar jaar wordt er in Ierland gelachen te veel gebouwde huizen en de schulden. Er zullen vast heel veel mooi moppen over economische crisis in Ierland verzonnen.
Hieronder heb ik drie van mijn favorite Iese moppen. Geniet ervan!

Zuster Wiskunde en Zuster Logica

Er waren twee nonnen. De ene was bekend als Zuster Wiskunde (ZW) en de andere was bekend als Zuster Logica (ZL). Het was donker aan het worden en ze waren nog steeds ver van de klooster.
ZW: Heb je het opgemerkt deze man achtervolgt ons al 38 en halve minuut? Ik vraag me af wat hij wil.
ZL: Het is logisch. Hij wil wat met ons.
ZW: Oh, nee! Als het zo door gaat dan halt hij ons in 5 minuten! Wat moeten we doen?
ZL: Het enige wat logisch is: sneller lopen.
ZW: Het werkt niet!
ZW: Natuurlijk niet. De man doe took het meest logische. Hij loop took sneller.
ZW: Maar wat moeten we doen? Als het zo door gaat dan zal hij ons in 1 minuut inhalen.
ZL: Het enige wat logisch is: we gaan verschillende kanten op. Jij gaat die kant op en ik ga deze kant op. Hij kan ons niet allebei volgen.
Dus besloot de man om Zuster Logica te volgen.
Zuster Wiskunde komt als eerste naar de klooster en begint zich zorgen te maken om Zuster Logica. Eindelijk komt Zuster Logica ook aan.
ZW: Zuster Logica, God dank dat je terug bent! Wat gebeurde met je?
ZL: Heel logisch! De man kon ons beiden niet volgen.
ZW: Ja, ja, maar wat gebeurde er toen?
ZL: Het enige logische gebeurde toen. Ik begon te rennen zo snel als ik kon en de man begon te rennen zo snel als hij kon.
ZW: En?
ZL: Het meest logische: hij heeft me ingehaald.
ZW: Mijn Hemel! En wat heb je toen gedaan?
ZL: Het enige wat logisch was. Ik heb mijn habijt opgetild.
ZW: Oh, Zuster! En wat deed de man?
ZL: Het enige wat logisch was. Hij deed zijn broek naar beneden.
ZW: Oh, nee! En wat gebeurde toen?
ZL: Is het niet logisch, Zuster? Een non met habijt opgetild, kan veel sneller rennen dan een man met zijn broek naar beneden.

Waar is God?

In een klein dorpje waren er twee kleine ondeugende jongentjes van 8 en 10 jaar. Er gebeurde elke keer wat en dan kon je er bijna altijd zeker van zijn dat deze twee jongens erachter zatten. De moeder van de jongens wist niet meer hoe ze het moest aanpakken en vroeg de nieuwe priester, die beroemd was om kinderen tot discipline te brengen om met haar zonen te spreken. De priest wilde de jongens spreken, maar dan wel apart. Dus stuurde de moeder eerst haar 8 jarige zoon naar de priester.
De priester was een grote man met een diepe lage stem. Hij liet de jongen zitten en vroeg hem heel strikt: ''Waar is God?''
De mond van de jongen viel open en hij antwoorde niet, zittend met open mond en grote angstige ogen.
Dus ging de priester zijn vraag nog strenger herhalen: ''Waar is God?''
En weer gaf de jongen geen antwoord. Dus ging de priester met zijn vinger in jongens gezicht schudden en gromde: ''Waar is God?''
De jongen schreeuwde en vloog de kamer uit. Hij rende meteen naar huis, ging in de kast zitten en deed de deur dicht. Zijn oudere broer vond hem en vroeg: ''Wat is er gebeurd?''
De jongere broertje keek hem angstig aan en zei: ''We hebben een HEEL GROOT probleem dit keer. God wordt vermist en ze denken dat wij erachter zitten!''

Zilveren Soeplepel

Oude priester Vader Flannigan nodigde een jonge priester Vader O'Connell voor dinner. Tijdens het eten kon het de jonge priester niet ongaan hoe mooi de huishoudster was. Na verloop van de avond begon hij zich af te vragen of de oude priester wat had met de mooie huishoudster.
De oudere priester las de gedachtes van de jongere priester en zei: ''Ik weet wat je denkt, maar mijn relatiemet de huishuodster is puur professioneel.''

Een week later zei de huishoudster tegen de oude priester: ''Vader Flannigan sinds uw dinner met Vader O'Connell, kan ik de zilveren soeplepel niet vinden. Uw denkt toch niet dat hij hem mee zou nemen?''
De priester zei: ''Ik betwijfel het, maar ik zal hem een letter schrijven om er zeker van te zijn.''
En hij schreef:

"Beste Father O'Connell,

Het was me een groot plezier om met u te dinneren en te praten en hopelijk kunnen we dat weer doen.

Maar aan de andere kant, missen we een mooi zilveren soepepel, die ik ooit cadeau had gekregen van een parochiaan. Ik zou me ontzettend schamen als ze bij me op bezoek komt en ziet dat ik haar cadeau niet meer heb. Het is dus heel belangrijk om hem te vinden.

En heirmee wil ik natuurlijk niet zeggen dat u de soeplepel mee ''hebt'' genomen en ik wil ook niet zeggen dat u de soeplepel ''niet'' mee hebt genomen. Maar het feit blijft, dat die sinds uw visite vermist wordt"

Enkele dagen later kreeg de oude priester een brief van de jonge priester en hij las:

"Beste Father Flannigan,

Ik heb ook van ons dinner en conversatie genoten en ik hoop de we gauw weer kunnen afspreken en dan bij mij thuis.

Aan de andere kant, wil ik niet zeggen dat u met uw huishoudster ''wel'' slaapt en ik wil ook niet zeggen dat u met uw huishoudster ''niet'' slaapt. Maar het feit blijft, dat als u in uw eigen bed zou slapen, had u uw zilveren soeplepel al lang kunnen vinden.''