Hyperacusis, als achtergrond geluiden gaan overheersen

Waarschijnlijk zullen veel mensen zich afvragen wat dit nu weer voor een aandoening is en jammer genoeg is het niet zo heel gemakkelijk uit te leggen – of als het daarom gaat begrip voor te krijgen.
Het is namelijk volkomen onzichtbaar én voor de meeste heel ongrijpbaar.
Probleem is ook nog dat het wel heel erg letterlijk “tussen de oren” zit.
Zelf wist ik ook niet wat het nu eigenlijk was waar ik last van had, hoe kon het ook als de huisarts er ook nog nooit van gehoord had. Pas toen ik ergens in de jaren negentig een stukje zag op TV Drenthe over een vrouw die mijn verhaal leek na te vertellen besefte ik dat het een naam had: hyperacusis.

Wat is het nu precies?

Mensen met hyperacusis hebben het vermogen van hun oren om zich snel aan te passen aan wisselende geluidssterkten. Hierdoor worden veel dagelijkse geluiden als pijnlijk luid en onverdraaglijk ervaren.

Hoe kom je eraan?

Een aantal voorbeelden:lopende kraan, een wc die doorgetrokken wordt, het gerammel van de afwas, schreeuwende kinderen, het muziekje in de wachtkamer van de dokter enz.
Of gewoon iemand die naast je krant leest en met het papier ritselt.

Heel gewone geluiden die gewoon niet te verdragen zijn, maar die gewoonweg niet buitengesloten kunnen worden. Het kan zelfs letterlijk pijn doen aan de oren!
Omdat het niet zichtbaar is en omdat het voor anderen heel moeilijk voor te stellen is om last te hebben van de gewoonste achtergrondgeluiden is het kan het moeilijk zijn om er begrip voor te krijgen. Zeker als de klachten van dag tot dag kunnen verschillen.

Oorzaken

Hyperacusis kan verschillende oorzaken hebben, hieronder een aantal:
Migraine
Ziekte van Meniére
Fibromyalgie
Bell's Palsy
Autisme
Whiplash
Gehoorverlies
Chronische oorontstekingen
Bijwerkingen van medicijnen

Mijn klachten kreeg ik na een virus die ik opliep toen ik 16 was, het gebeurde niet meteen. De klachten verergerden met de jaren tot ik er tien jaar later niet meer omheen kon

Tips voor het dagelijks leven

Zorg dat je thuis over een ruimte kunt beschikken waar het rustig is
Maak duidelijke afspraken met huisgenoten
Praat er over op het werk en probeer hier ook aanpassingen door te voeren
Vraag of je op een andere dag op verjaardagen kunt komen, als het rustiger is

Mijn eigen ervaringen

Leuk is anders maar zowel je sociale leven als je werk wordt door hyperacusis beïnvloed. Voor mij geld dat bijvoorbeeld dat ik niet fulltime kan werken. Het is te vermoeiend en vergt teveel concentratie om een volle week te maken. Vergaderingen of werkbesprekingen zijn moeilijk en de pauzes doorbrengen in een kantine.

Verder heb ik mijn vrije dagen hard nodig om bij te tanken en kan dus niet te veel plannen.
Vroeger ging ik graag naar popconcerten maar die zijn nu uit den boze. In restaurants, cafés en andere sociale gelegenheden zul je me niet vaak vinden. Wat betreft de cafés kan het me niet zo veel schelen maar het is jammer dat mijn uitgangsleven beperkt wordt tot de wat rustiger bezigheden.
Gelukkig houd ik sowieso wel van mijn rust en heb nooit van grote groepen gehouden. Maar dat ben ik en ik kan me heel goed voorstellen dat anderen die last hebben van hyperacusis het een groter gemis vinden.

Natuurlijk bevind ik me wel eens in een restaurant of een groep, heb dan een gezellige tijd maar moet er de volgende dag een prijs voor betalen.
Maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij en je kunt er niet altijd rekening mee houden.

Word fan

Laat een reactie achter

-0

Sandra-Philippo schreef op 16 Oct 2011 om 22:34

Dat lijkt me moeilijk om daar mee te leven: naar verjaardagen gaan als het rustig is.. respect hoe je ermee omgaan en evengoed nog parttime werkt!

-0

LilyH schreef op 16 Oct 2011 om 22:35

Goed uitgelegd, nooit van de naam gehoord. Interessant!

-0

Roswitha78 schreef op 16 Oct 2011 om 23:39

nooit van de naam gehoord, maar wel erg herkenbaar... goed dat je het aan de orde brengt!

-0

Ingrid2 schreef op 17 Oct 2011 om 10:30

had er nog nooit van gehoord, goed dat je er over schrijft! Sterkte

-0

Ben schreef op 17 Oct 2011 om 11:54

Een plus. Heel herkenbaar.

-0

Mag schreef op 17 Oct 2011 om 15:38

Goed, dat je hier een grotere bekendheid aan geeft. Ik had er nog nooit van gehoord en het lijkt me heel vervelend.

-0

Arinka schreef op 17 Nov 2011 om 10:14

Ja, ik ken het dus helemaal. Helaas. Als kind lag ik met mijn zus op 1 kamer en dat heeft me heel wat slaap gekost, alleen omdat ze ademde. Maar dat ademen leek wel een drilboor. Nog steeds kan ik geluiden amper verdragen. Zelfs het rammelen van het toetsenbord kan op sommige dagen al 'zeer' doen. Ik heb er ook ooit eens een stuk over geschreven, ga eens kijken of ik de link nog kan vinden.

-0

Arinka schreef op 17 Nov 2011 om 10:21

Nee dus, maar heb wel het stukje gevonden.

Jong zijn viel niet mee!

MAMA, NATALIE ZUCHT ZO! Zo stond ik elke avond bovenaan de trap te schreeuwen. Mijn moeder had het onzalige plan opgevat dat het zo gezellig zou zijn als mijn zus en ik samen op 1 kamer zouden slapen.
Het inslapen werd bemoeilijkt door mijn last van het gezucht van mijn zusje. Mijn zusje had bronchitus en ademde daardoor (voor mijn overgevoelige gehoor) heel zwaar.
Ikzelf maakte geen enkel geluid en ik kon gewoon niet begrijpen dat zij zo moest ?hijgen?. Als we dan in bed lagen en ik wilde slapen, mijn slaap die ik echt hard nodig had, dan hoorde ik elke keer dat grrrrrrrrrr, hieeeeeeeee, grrrrrrrrrrrrrrr.
Bij elke zucht leek het wel of dat geluid harder werd. En in mijn binnenste, net onder mijn hart en net boven mijn maag, vormde zich een bol van irritatie, die met elke zucht groter werd.
Uiteindelijk brulde ik dan naar mijn moeder voor hulp, maar die vond dat ik me niet zo aan moest stellen. Zij kon zich gewoon niet voorstellen dat ik echt gek werd van dat geluid. Alsof er iemand op een open zenuw zat te duwen.
Mijn zus lag heerlijk te slapen en ik lag de halve nacht wakker tot ik zo uitgeput was dat ik in slaap viel.
Dan kon het gebeuren dat ik midden in de nacht alsnog wakker werd door mijn zus, omdat ze nogal last had van nachtmerries. Ook slaapwandelde ze veel. Zo kon het gebeuren dat ze midden in de nacht het licht ging aan doen en dan weer in bed kroop. Zij merkte niks en ik lag weer een paar uur wakker daarna. Of ze begin midden in de nacht te gillen: DE KONING DE KONING. Daar droomde ze vaak van, van die koning.
Ik zat dan rechtovereind in bed. Zij ging weer liggen en sliep verder. Ik lag weer een paar uur wakker. Zo ben ik in mijn jeugd heel wat slaap te kort gekomen, enkel en alleen omdat mijn zus ademde, droomde en slaapwandelde. En ik een scheet 5 straten verder nog kon horen en dus altijd wel ergens wakker van werd.
Nou was dat nog niet zo erg geweest, als ik overdag niet zoveel energie nodig had gehad. Maar het leek wel of ik altijd op lege batterijtjes liep. Alles leek bij mij zoveel moeizamer te gaan dan bij anderen.

-0

Karazmin schreef op 17 Nov 2011 om 12:49

@Arinka: Ik heb ook altijd bij mijn zus geslapen maar had er toen nog geen last van. Wel heb ik altijd een meer dan goed gehoor gehad, kon letterlijk verstaan wat er in een andere kamer gezegd werd. Niet altijd even leuk. Van het toetsenbord heb ik gelukkig geen last, maar van iemands ademhaling of dat iemand vlak bij aan het kauwen is soms wel.
Bedankt voor de reactie

-0

Mereltje schreef op 23 Nov 2011 om 11:54

Interessant artikel, proficiat met je medaille.

-0

Ir schreef op 23 Nov 2011 om 11:55

Hoe herkenbaar! Ik kan ook absoluut niet tegen een hele hoop geluidjes en heb het vermoeidheidssyndroom en fibromyalgie... Maar ook heb ik last van oorsuizingen, maar hier had ik nog nooit van gehoord... het zet me aan het denken... ;)

-0

Josh schreef op 23 Nov 2011 om 17:44

Mooi artikel , het valt soms niet mee, de ene mens is de andere niet Iedereen kan anders reageren,maar waarom? Dit verhaal laat me weer iets zien waar ik niets van af wist.

-0

mippel schreef op 29 Nov 2011 om 20:09

Wist wel dat er mensen gevoelig zijn voor geluiden, dat het beestje een naam had niet. Zo zie je waar xead goed voor is.

-0

Toontjehoger75 schreef op 06 Dec 2011 om 20:40

Bij mij komt het ook door autisme. Heel vervelend.

-0

dirkbali schreef op 06 Jan 2012 om 01:12

Een duim !

-0

dirkbali schreef op 06 Jan 2012 om 01:13

En ik word fan !

-0

Twinkespark schreef op 23 Jan 2012 om 11:40

Een welverdiende medaille! Mooi en interessant artikel!

-0

Rabarbara schreef op 19 Mar 2012 om 21:12

Hier had ik nog nooit van gehoord! Zo te lezen heb je wel een manier gevonden om er mee te leven! Knap hoor!

-0

veryevilking schreef op 05 Apr 2012 om 11:52

ik ben dus zeer gevoelig voor geluiden dus ik herken het

-0

saltus schreef op 10 May 2012 om 16:45

Interessant, ik heb zelf 'discodoofheid' opgelopen waardoor ik nu 24/7 vijf verschillende fluit en ruisfrequenties door mijn hoofd heb gaan. Door die gehoorbeschadiging heb ik inderdaad ook last van geluiden die harder gaan dan normaal zoals bestek in een la doen ofzo.