Een verslaafde heeft hulp nodig, deze vraagt niet snel om hulp, maar als de hulpvraag er is, wat dan?

Verslaafde in je familie, wat nu?

Helaas heb ik een familielid in de familie die zwaar verslaafd is aan alcohol, deze heeft zijn gezin en werkelijkheid in de maatschappij verloren.

Ik heb een aantal jaren geen contact gehad met deze persoon vanwege zijn verslaving, het was moeilijk en kwam te dichtbij. na taloze pogingen praten en hulp bieden won de verslaving het van alle wijze praatjes.

Ik ben opgegroeid in een gezin met een verslaafde en was blij dat uiteindelijk de kracht van deze persoon sterk genoeg was om de verslaving te overwinnen. nu werd ik er helaas weer mee geconfronteerd maar had besloten afstand te doen van de situatie i.v.m. het terug komen van het verleden.

ik werd een aantal maanden geleden benaderd door deze persoon met het verhaal te gaan scheiden en verhuisd te zijn. de verslaving had zijn gezin verwoest. helemaal alleen te wonen werd erg moeizaam, niet meer werken, schulden opbouwen en veel drinken.

Het moment dat ik te horen kreeg dat deze persoon opgenomen was in het ziekenhuis liet mij toch schrikken, want ookal heeft deze persoon een verslaving, hij blijft toch dierbaar voor je.

Ik heb deze persoon dan ook opgezocht in het ziekenhuis, en veel met hem gepraat. door zijn alcohol gebruik was zijn maag en slokdarm ontstoken, waardoor hij bloed opgaf en al dagen niet meer kon eten ten gevolge van braken. Deze persoon was natuurlijk erg vermagerd en had geen energie meer in zijn lichaam.

Je hoopt dat dit het keerpunt zal zijn, maar helaas was dit niet het geval, weer terug thuis in de oude gewoonte terug vallen was te gemakkelijk, want hulpverlening kreeg hij niet omdat het niet ernstig genoeg was.

Ik heb met verschillende instanties contact gehad, kreeg als antwoord dat ik niet veel voor hem kon betekenen, hij zou het zelf moeten doen. Je werd gewoonweg bot behandeld aan de telefoon want je was geen hulpverlener maar familielid. Informatie kon ik moeizaam los krijgen, over welke paden je moet bewandelen voor een opname.

Nu wou hij zelf hulp voor zijn verslaving en heeft bij verschillende instanties aangeklopt. Voor opname staat een wachttijd ookal klop je vaak genoeg aan bij deze instanties, spoed zit er niet bij.Nou ja spoed zit er niet bij, als je iemand anders wat aandoet onder invloed wel, maar als je, jezelf wat aandoet dan is de hulpvraag niet groot genoeg.in zijn thuissituatie kwam verslavingshulp bij hem langs, zijn tas stond al klaar voor opname, helaas was zijn bloeddruk en hart goed dus geen gegronde reden voor opname. Naar vaak aangeklopt te hebben bij de huisarts en huisartsenpost met zijn hulpvraag is hij 1 stap verder. hulp van de verslavingszorg in nederland.

Nu heeft hij 1 keer per 2 weken een gesprek met de verslavingszorg. Verder is zijn probleem nog niet verholpen. Hoe nu verder met de verslaving. Ik kan niks meer voor hem doen en hij zou het zelf moeten doen, ondersteunen is alles wat je kan en meer ook niet. 

Reageren?