Houston had een probleem, maar nu heb ik er één. Eén die mij best wel dwars zit...
Problemen zijn er om opgelost te worden...
Die uitspraak ken je ook vast wel, toch? Nou, ik zit met een probleem waar ik al heel lang last van heb en die ik maar niet opgelost krijg.
Wat is er dan aan de hand? Wat is mijn probleem? Ik weet wat het probleem is en ik vind het moeilijk om over te schrijven. Ik zit nu dan ook met tranen in mijn ogen en die welbekende kikker in mijn keel.
Zo moeilijk vind ik het om erover te praten/schrijven. Maar ja, ik ben er nu zelf over begonnen... Nu moet ik er van af! En wie weet krijg ik een oplossing aangedragen. Misschien loopt er iemand op deze aardkloot rond die de oplossing heeft voor mij. Wat zou ik ontzettend dankbaar zijn wanneer ik van dit probleem af kan komen. Het tart mij al jaren en jaren en ik denk te weten waar de oorzaak ligt, maar daarmee is de kous nog niet af.
Om het een beetje te rekken heb ik eerst maar een plaatje opgezocht van een kikker. Best wel een enge kikker, al zeg ik het zelf. Maar ja, het is ook niet niks om een kikker in je keel te hebben en zeker zo'n enge! Maar, ik moet niet zo blijven rekken. Gooi het er uit!!! Oké, daar komt ie dan... Je weet hoe moeilijk ik het vind, toch? Maar dat had ik al gezegd... Mede door mijn probleem ben ik nu een paar dagen niet meer actief geweest op Xead. Door mijn probleem, maar ook omdat ik met mijn eigen site bezig was en visitekaartjes aan het ontwerpen was. Dat was dan de leuke kant van mijn afwezigheid... Nu ben ik weer aan het rekken.... Gatverpielekes!
Mijn probleem...
Ik heb een probleem met vriendschappen. Dat klinkt raar en zeker omdat ik zo graag goede vriendschappen wil. Zo graag zou ik hechte vriendschappen willen hebben, maar elke keer stoot ik dat zelf af. Wanneer mensen te dichtbij komen (niet fysiek) stoot ik ze uiteindelijk af. Ik snap zelf niet waarom ik dat doe. Ik ben best wel open naar iedereen toe. Mijn Frank zegt altijd tegen mij dat ik niet zoveel over mezelf moet vertellen. Ik heb dan als weerwoord dat ik alleen dingen over mezelf zeg die waar zijn. Daar kan niets mis mee zijn. Maar dan zegt hij weer dat ze dat tegen me kunnen gebruiken. Dat interesseert me niet, want ik heb immers niet gelogen. En als iemand dat dan tegen me wil gebruiken dan is dat die anders probleem.
In vriendschappen, die ik nauwelijks heb, ben ik open, eerlijk en betrouwbaar. Oh, en gezellig met wat droge humor... Alleen niet iedereen begrijpt mijn droge humor en woordgrapjes. Da's best jammer, maar er valt mee te leven. Waarom houden vriendschappen dan geen stand? Wanneer iemand open, eerlijk en betrouwbaar is moet daar toch een vriendschap mee op te bouwen zijn, toch? Nou, bij mij lukt dat niet blijkbaar. Uiteindelijk stoot ik die mensen dus af.
Leg ik zelf misschien de lat te hoog? Dat zou toch kunnen? Wanneer ik een vriendschap met iemand aanga, hoef ik niet persé elke week af te spreken. Nee, ik vind dat dat spontaan moet gebeuren. Gewoon dat iemand gewoon aangewaaid komt om een bakkie te doen ofzo.
Maar, zelf doe ik dat niet zo makkelijk. Ja, dan kan ik het ook niet van een ander verwachten... Vroeger deed ik dat wel, maar ik kreeg nooit wat terug. De vriendin waar ik op doel is inmiddels geen vriendin meer. Ik heb haar al jaren niet meer gezien. Alles had ik voor haar en haar kinderen over, maar ze deed nooit wat terug. Ze kwam niet op bijvoorbeeld mijn verjaardag en toen ik ging trouwen kwam ze maar iets van twee uur. Dit terwijl we heel hecht waren, althans... dat dacht ik. Ik had verwacht dat ze er de hele dag bij zou zijn. Jammer maar helaas, dat was dus niet het geval. Zij had inmiddels een nieuwe vriend en daardoor kwam ik op de allerlaatste plaats te staan waardoor we nu dus geen contact meer hebben.
Van dit soort vriendinnen heb ik nog meer voorbeelden. Maar daar ga ik me nu niet over uit laten. Allemaal vriendinnen die uit mijn leven zijn verdwenen. En waardoor, dat weet ik niet. Ik heb die vriendinnen altijd geholpen wanneer ze in de problemen zaten. Wanneer de problemen opgelost waren, waren zij ook verdwenen. Ik praat nu wel over vriendinnen waar ik al langer bevriend mee ben geweest. Ik hoor je denken.... je trekt probleemgevallen aan. Maar de vriendschappen zijn niet geboren uit problemen. Nee, in het begin was alles probleemloos tot op een bepaald moment.
Xead
Ik vertelde ook dat ik mede door dit probleem een paar dagen niet op Xead ben geweest.... Maar daar kan ik dus niet mee leven. Daarom ben ik hier nu dus wel en leg ik je mijn probleem voor. Het is toch te belachelijk voor woorden dat ik geen vriendschappen meer kan aangaan!?
Nieuwe mensen ontmoeten vind ik altijd erg leuk. Eigenlijk vind ik dat leuker dan mensen die ik al ken. Da's toch raar! En zeker wanneer je weet dat ik heel erg graag goede vriendschappen wil.
Vriendschap, wat betekent dat voor mij? Je kent die films wel waar vrienden met z'n allen aan tafel zitten te eten en te lachen. Ze kennen elkaar door en door, ze vertellen elkaar alles. Ze lachen met en om elkaar. Ze kunnen om elkaar lachen, ze lachen elkaar niet uit en dat weten ze... Heeft iemand een probleem dan lossen ze dat samen op.
Leef ik in een fantasiewereld en blijkt dit misschien alleen maar te bestaan in films? Voor mij lijkt het alleen in films te bestaan. Misschien ben ik te oud om nog zoiets te kunnen krijgen en zijn alle vriendengroepen al volledig en kan er niemand meer bij. Waarom lukt het mij niet om zoiets te bereiken en stoot ik iedereen af?
Begrijp me niet verkeerd... ik heb één vriendin waarmee ik kan lachen en praten, maar die zie ik bijna nooit. Zij woont in Utrecht en heeft het druk met haar werk en haar eigen gezondheid. Maar als we bij elkaar zijn is het als vanouds. Een andere vriendin woont ook verder weg en is ook altijd erg druk. Weer een andere vriendin woont in Italië en die zie ik in de zomervakantie weer. Wanneer we elkaar weer zien is het ook weer als vanouds. We hebben een klik samen... ze is kunstenaar
en staat ongeveer hetzelfde in het leven als ik. Ik mis haar best vaak. Gewoon even bij elkaar zijn is voor mij goed genoeg. Ik hoef niet eens met haar te praten, gewoon door bij haar te zijn voel ik me goed en weet ik wie ik ben. Raar is dat, maar dat heb ik alleen met haar.
Oplossing...
Die heb ik niet. Ik ben blij met de vriendinnen op afstand die ik heb, maar ik zou ook zo graag vrienden in mijn directe omgeving willen hebben. Ik weet dat ik dan beter mijn best moet doen, maar er is iets dat mij tegenhoudt. Wat dat is? Wist ik het maar, dan kon ik daar wat aan doen. Wat is het toch dat mij ervan weerhoudt vriendschappen te onderhouden?????
Ik heb mijn hart gelucht... Hopelijk schrikt het je niet af mijn relaas....

Laat een reactie achter
RachelenHans schreef op 17 Dec 2011 om 12:11
Een mooie afkorting die Jack erin gooit. Daar sluit ik mij graag bij aan.
Wat heb je dit trouwens "mooi" beschreven, Ir! En als je het probleem onderkent en erkent, en als je er een oplossing voor zoekt, dan geloof ik zeker dat je die ook zult vinden.
Hier op Xead hoor jij er gewoon bij, dus.... Blijf vooral komen!
Duim. Hans
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 12:17
Dank je, Jack! VOA voor vrienden, hahaha! ;)
Dank je, Rachel en Hans, lieve woorden.
Henie schreef op 17 Dec 2011 om 13:02
Vriendschap is zo eenvoudig niet, je verwoord het heel mooi!
Taco-Veldstra schreef op 17 Dec 2011 om 13:05
Had je inderdaadgemist [that;s were friens are for]maar zelf ws ik ook ven zonder Xead,,,komt wel weer. Maar vriedschappen..soulmates ik had re velen..maar ook veel verloren..nu nog een twee vrienen op afstand.
Duim Taco
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 13:13
Dank je, Henie! ;)
@ Taco, fijn om gemist te worden... dat doet me goed te horen. Ik ben veel vrienden verloren, ook door mijn gezondheid. Je hebt er een vriend op afstand bij (maar dat wist je al). ;)
arcade2202 schreef op 17 Dec 2011 om 13:39
Oh, wat herkenbaar, ik zag ze stuk voor stuk verdwijnen , eerst na mijn echtscheiding, kon immers geen dure dineetjes meer geven en, toen mijn onzichtbare klote ,excuzes le mot, ziekte, met een ach , gaat wel over , nee, levenslang, maar er mee leren leven en tijdens dat proces, allemaal verdwenen, dan die angst om je geheimpjes en dingetjes te delen met anderen , of die nieuwe hartsvriendin, want je weet immers niet waneer die opstapt, meis, vedorie ,ik begrijp je, ik zit in het zelfde schuitje, maar vechters winnen en we hebben xeadianen , vergeet dat niet, ! Duim!
xsane schreef op 17 Dec 2011 om 13:39
Ik denk niet dat hier een oplossing voor is, je kan moeilijk vriendschappen gaan forceren. Maar als je vrienden hebt dan behoud je die ook en als het echte vrienden zijn dan merk je dat vanzelf wel. Wat ik heb gemerkt is dat mensen gewoon niet recht vooruit durven te zijn en daardoor alles kapot maken. (zelf meegemaakt)
Eerlijkheid duurt het langst zeggen ze wel en dat is zeer zeker waar !
groetjes
tiegemboy schreef op 17 Dec 2011 om 13:55
Ik wil echt wel een goede vriend van je zijn hoor, alleen op Xead zit ik hier een beetje zonder inspiratie den laatste tijd! duim voor je super artikel
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 14:41
@ arcade, ja ik blijf een vechter en wonend in Xeadlandia moet het wel lukken. Hahaha!
@ xsane, ik zou absoluut nooit een vriendschap forceren, dat lukt nou eenmaal niet en zo wil ik ook geen vriendschap. En ja, eerlijkheid duurt het langst, maar schrikt ook veel mensen af.
@ tiegemboy, bedankt dat je mijn vriend wil zijn. Die inspiratieloosheid gaat wel over. Even een pauze inlassen kan geen kwaad, toch? Maar je kan ook over je week vertellen in een artikel. Lijkt me leuk te lezen... ;)
neerpenner schreef op 17 Dec 2011 om 16:59
Ik heb ook niet echt bepaald veel vrienden, maar beter een paar goeie dan veel slechte.
Ik denk gewoon dat je moet doen zoals je nu doet, vroeg of laat loop je weer iemand tegen het lijf waarmee je een klik krijgt. En dan heb je weer een vriend bij.
Geef de vriendschap niet op.
verbijsterend62 schreef op 17 Dec 2011 om 17:45
Ten eerste: dit heb je geweldig geschreven! Ten tweede: ik herken ook wel wat in jouw verhaal; ik geloof dat vriendschappen tegenwoordig wel wat oppervlakkiger zijn, misschien door internet? Ik vind wel dat vriendschap niet zozeer gebonden is aan hoe vaak je elkaar ziet, het gevoel is er gewoon of niet. Echte vriendschap is ook niet iets wat je iedere dag tegenkomt, iemand die als het ware precies op jouw golflengte zit. Ik denk ook: zodra je het loslaat, dat zo graag te willen, komt het vanzelf op je pad. (zelf vaak meegemaakt!)
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 18:18
@ neerpenner, daar heb je wel gelijk in. Enne, ik geef niet op! ;)
@ verbijsterend, dank je voor je compliment. Ja, het komt vanzelf op mijn pad die ene waar ik die klik mee zal hebben. ;)
Marinus schreef op 17 Dec 2011 om 19:07
Je helemaal blootgeven op Xead, dan komen de vrienden als vanzelf. Je hebt prachtig het probleem van vriendschap geschetst. DD
doortje schreef op 17 Dec 2011 om 20:18
Ik herken mijzelf heel erg in jouw verhaal. Ik heb ook vaak gedacht dat ik echte vriendinnen miste, MOEST hebben.. aan de andere kant... zo op het internet is het wel zo lekker. Yrsa is al een vol jaar mijn vriendin en ik heb haar nog nooit gezien haha. tig e-mails per dag, we slaan nooit een dag over. Werkt prima! Neemt niet weg dat we elkaar wel gaan ontmoeten hoor maar ik bedoel maar.. het hoeft niet perse zo close aan den lijve elke week!
Uitermate goed geschreven weer!
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 21:18
Dank je doortje! Tja, en toch mis ik het wel een beetje... Ik kan het niet helpen. ;)
Lovely schreef op 17 Dec 2011 om 21:26
Ik wil wel behoren tot je vriendenkring hoor lr :) Van mij krijg je alvast een troostend duimpje!
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 21:30
Maar ik wil niet zielig overkomen hoor, maar het is een probleem voor mij vrienden te houden. Ik dreig deze namelijk af te stoten. Waarom ik dat doe, weet ik niet....
yrsa schreef op 17 Dec 2011 om 21:35
het was in een van die vijfhonderd pb's dat doortje me wees op dit artikel. En godzijdank...want ik herken me er ook we een beetjel in.
Sowieso raak je na een scheiding, maar ook de dood van een dierbare zeer veel ''vrienden'' kwijt.
Een heel klein handje blijft over...daar valt ook weer een aantal van af... Staat er geen zeven jaar voor?
vriendschap is geven en nemen, maar niet verwachten..niet verplichten....ook de diepte in durven gaan...soms met ruzie, maar soms ook gewoon lachen om totaal niets.
Het is echt maar met één of twee met wie je dat kan en soms dan nog een combi ...zo van...bij de ene kan ik dit kwijt, of dat waar ik nu behoefte aan heb en bij de ander dit.
En onderhouden? Is dat niet een verwachtingspatroon van die ander?
Ieder mens heeft vriendschap nodig...jij gaat er ook eentje vinden! Echt!
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 21:40
Dank je Yrsa voor je lieve woorden! ;)
Ik ben doordat ik vroeger van school veranderd ben, door gezondheidsproblemen, relaties en verhuizingen veel vrienden kwijt geraakt. Maar ja, zo merk je wel wie de echte zijn... en inderdaad da's niet veel. En da's best wel eens jammer, zeker als ik weer naar zo'n gezellige film zit te kijken waar vrienden samen eten en lachen... Daar kan ik alleen maar van dromen. Nou ben ik dus ook geen keukenprinses, dus bij mij zouden het alleen maar hapjes en een drankje zijn. Ook lekker toch? Koken is niet aan mij besteed, gezelligheid daarentegen wel. Met een korreltje droge humor on the side! ;)
Kirsti schreef op 17 Dec 2011 om 22:00
IR je bent niet de enige met dit probleem. Heb hetzelfde wat Doortje schets over Yrsa met Spiritlady gevonden. Niet vaak lijfelijk aanwezig maar via de moderne wegen bijna altijd met elkaar in gesprek. Dit is eigenlijk voor het eerst dat ik het op deze manier ervaar, dit is geen oppervlakkige vriendschap. Ik denk dat je hier meer vrienden hebt dan je denkt. We kunnen hier op één of andere manier alles bij elkaar kwijt, de contacten zijn vrij snel diepgaand omdat we vanuit ons hart schrijven! Maar ik snap heel goed wat je bedoelt hoor, ook ik heb veel vriendinnen zien gaan en misschien daarom wel voorzichtig geworden in het sluiten van nieuwe!
Ir schreef op 17 Dec 2011 om 22:30
@ Kikafonie, blij te horen dat ik niet de enige ben, maar tegelijkertijd ook jammer natuurlijk. Tja, het is een beetje dubbel. En inderdaad kunnen we hier heel veel kwijt, geschreven vanuit het hart. En inderdaad, in de loop der jaren lijkt het net of je voorzichtiger wordt met het sluiten van nieuwe vriendschappen. Zo vaak mijn neus gestoten... en meerdere mensen ook. Bedankt voor je reactie! ;)
Roswitha78 schreef op 17 Dec 2011 om 23:50
Bang voor teleurstellingen en gekwetst te worden misschien? Ik herken ontzettend veel in je verhaal. Ik stond ook altijd voor iedereen klaar,, maar wie was er voor mij? Mensen zeggen ook dat ik altijd te veel vertel en heb dan ook de mening dat dat moet kunnen.. want IR wij zijn wel eerlijk en durven wel voor dingen uit te komen. Blijf gewoon lekker wie je bent! Een vriendschap is geen verplichting.. en zodra iemand mij laat merken dat ik verplicht 1x in de week op moet komen draven dan ben ik daar al heel snel klaar mee.
IR hoezo stoot jij mensen af? Misschien ligt het wel aan die mensen zelf en hebben ze het gewoon minder goed met je voor dan dat je had gehoopt.. in een echte vriendschap maakt het niet uit hoevaak je elkaar ziet.. dan weet je gewoon dat het goed zit en komt het van 2 kanten.. Die mensen zijn er voor jou ook wel hoor. Want volgens mij ben je een hele lieve meid.
Chayenna schreef op 17 Dec 2011 om 23:59
Heel herkenbaar Ir. het volgende gedicht heb ik geschreven toen ik met dezelfde vraagstelling als jij zat
Een echte vriend, geeft me een knuffel wanneer ik het nodig heb
Een echte vriend, laat zijn liefde voor me zien wanneer hij kan
Een echte vriend, heeft respect voor mijn keuzes,
En de manier waarop ik handel
Een echte vriend, moedigt me aan mijn droom waar te maken
Een echte vriend, deelt zijn tranen
Een echte vriend, deelt zijn lach
Een echte vriend, deelt zijn vreugde
Een echte vriend, deelt zijn angsten en winsten
Een echte vriend, laat me vallen als ik het nodig heb
Een echte vriend, negeert me als ik het nodig heb
Een echte vriend, geeft me een duw als ik het nodig heb
Een echte vriend,, laat zijn gevoelens en emoties zijn
Dit is wat een echte vriend voor mij betekend
En de vriend die ik wil zijn
Riettian schreef op 18 Dec 2011 om 00:41
Goed geschreven. Vriendschappen sluiten is gemakkelijker dan vriendschappen handhaven. Mijn oude vriendinnen en ik groeiden vaak niet met elkaar mee en dat betekende dan vaak het einde van een vriendschap. Verhuizingen, veranderen van school, veranderen van werk, vriendjes, trouwen en kinderen krijgen zijn veranderingen die mij vriendinnen hebben gekost.
Rose_love schreef op 18 Dec 2011 om 10:05
Vriendschappen zijn moeilijk.. maar over dat weinig vertellen over jezelf, gaat ook niet altijd op. Ik had een kennisje/vriendin, die kon niet zwijgen.. dus ik vertelde weinig, want ja..;) Maar nu hebben we ook ruzie, terwijl ik van niks weet, maar ze maakt me overal zwart (ik ben zo gesloten als een pot:P) En geloof me, dat zwartmaken is nog erger.. het is naar als vriendschappen teloor gaan, maar dat vreselijke roddelen! Verder heb ik wel een paar vriendinnen gelukkig. Maar je verhaal komt me dus heel bekend voor.. zo te lezen bij iedereen wel. Je weet nooit hoelang vriendschappen stand houden..
Nou ja, gelukkig hebben we al onze Xead-vrienden nog;)
Ir schreef op 18 Dec 2011 om 12:30
@ Roswhita, dat zijn mooie woorden! Bedankt voor je compliment. ;)
@ Chayenna, da's een heel mooi gedicht! En zo waar! ;)
@ Riettian, bedankt! Ja, heel herkenbaar. ;)
@ Rose, inderdaad dat roddelen! Dat is het ergste dat er is! Gelukkig hebben we Xead nog! ;)
Lid sinds 8 maanden
1856 reacties geplaatst
702 artikelen beoordeeld
119 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Ir beveelt aan
- Dutch gigolo op de s.s. Nieuw Amsterdam leert de liefde van Mrs. Stuyvesant! Vervolg Dutch gigolo!
- Mijn leven als cycloop! Ik geloof in engelen.
- Nederlandbeter op sbs 6
- Mooie invalide vrouwen, mooie gehandicapte vrouwen
- Energetische banden, we hebben ze allemaal
- De Georgia Guidestones en de nieuwe wereldorde.
- Een mud lieve vrede voor Moederdag, alstublieft









Jack-Hage-Sr schreef op 17 Dec 2011 om 11:55
Deze VOA ( vriend op afstand) begrijpt het! D