Dit artikel gaat over homofilie in de middeleeuwen

Homofilie in de middeleeuwen

Kom maar uit de kast!

In de middeleeuwen

Ten tijde van de grote middeleeuwse theologen dacht men dat homoseksualiteit een perversie was. De heteroseksuele geaardheid werd gezien als de enige normale gerichtheid. De Bijbel leert ons dat de mens geen genoegen mag nemen met zijn onvolmaakte bestaanswijze. Christus biedt ons complete verlossing. Het gaat hierbij om meer dan alleen de ziel! Zielenheil is een wezenlijk onderdeel van de verlossing, maar we mogen het niet daartoe beperken.

gelijk

Homoio is het Griekse woord voor 'gelijk'. Homofilie is dus het liefhebben van iemand van hetzelfde geslacht. Sommigen spreken liever van 'homoseksualiteit' dan van 'homofilie', omdat het gaat om seksuele of erotische aantrekking en gedrag. Homofilie lijkt dan een versluierend begrip, alsof het daarbij vooral gaat om alleen de gevoelens of het 'geestelijke' contact. Het is begrijpelijk dat toen homoseksuele contacten streng bestraft werden, ze in het geheim moesten plaatsvinden en met veel schuldgevoelens gepaard gingen. In de eerste helft van de twintigste eeuw werd homoseksualiteit wel nog steeds als een misdaad gezien (vooral als er een jongere bij betrokken was), maar ook steeds meer als een stoornis of een bepaalde neiging of voorkeur. De acceptatie werd daardoor wel groter. Als iemand alleen maar een neiging had, kon hij er niets aan doen dat hij zo was. En een neiging betekende nog niet dat die ook in praktijk gebracht zou worden. Dit laatste argument werd veel door kerkelijke vertegenwoordigers gebruikt.

“Zijn striemen is onze genezing geworden” (Jes. 53: 5). Verlossing is inclusief genezing van ziekten en bevrijding uit maatschappelijk onderdrukkende structuren.

Perversie

Vandaar dat christelijke hulpverleners altijd hebben gedacht dat je anders-geaarden moet genezen van hun perversie. Dit was geheel in de lijn van schepping, zondeval en verlossing. De schepping: De mens is heteroseksueel gericht => De zondeval: bracht seksuele perversies => De verlossing: Innerlijke genezing van deze seksuele perversies.

De doodstraf

Op homofilie, kwam de doodstraf te staan. Men was door het bijbelverhaal over Sodom en Gomorra bang geworden voor een goddelijke straf voor de hele gemeenschap als iemand zo ‘verdorven’ leefde. Straffen gingen dienen als een waarschuwing. Het vastleggen van de strafmaat was de eerste waarschuwing: men kon weten wat men op de hals haalde. Het bouwen van het schavot of het opstellen van de galg was een tweede teken, met als ‘hoogtepunt’ de openbare uitvoering van de straf.

De straf hiervoor werd bepaald aan de hand van de plaatselijk geldende normen of die van de kerk. Vaak werd de voorgeschreven straf echter niet toegepast. De dader kon, zelfs na het vonnis gratie of strafvermindering krijgen of zijn straf afkopen. Dat laatste had de voorkeur omdat het geld opleverde voor de stad. Het ontnemen van rechten, verbanning en boetes waren alternatieven voor lijf- en doodstraffen.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.