Met enige regelmaat lees je in de krant over de agressie in het openbaar vervoer. Bestuurders of conducteurs die belaagd worden, reizigers die worden lastiggevallen zonder dat iemand ingrijpt, tasjesdieven, zakkenrollers, vernielingen, dreigende taal, het komt allemaal veel te vaak voor.
En bijna net zo vaak zijn het de reizigers in dat openbaar vervoer die daar de schuld van krijgen. Want om een metrostel te kunnen vernielen, moet je er wél eerst inzitten. Want om een buschauffeur te kunnen verwonden, moet je er wél vlakbij zijn, in de bus dus. Want om iemands portemonnee te kunnen jatten uit zijn jas die in de trein hangt, moet je dus wel eerst in die trein zijn. En dus, zo is de conclusie, gaat het hier om reizigers en dus wordt ineens De Reiziger een potentieel gevaar.
Vooral de interviews met woordvoerders van de openbaar vervoerbedrijven zijn wat dat betreft een bron van vermaak en ergernis tegelijk. Want ik bén een reiziger en ik heb nog nooit iemand kwaad gedaan. Maar ondertussen wordt ik gefilmd, gevolgd, bekeken, gecontroleerd en als het echt tegenzit zelfs gefouilleerd. En dat allemaal omdat ik een Reiziger ben en dus een potentieel gevaar zou vormen.
Laat ik één ding voorop stellen: dergelijk zinloos geweld is wat mij betreft nooit goed te praten. Bestuurders en conducteurs horen veilig en ongestoord hun werk te kunnen doen en reizigers horen veilig en ongehinderd van A naar B te kunnen reizen. Dat dat steeds vaker niet lukt, is erg genoeg. Maar om daar nou De Reiziger de schuld van te geven, is zeker zo onaanvaardbaar!
De realiteit is namelijk anders. De Reiziger is helemaal niet gevaarlijk, net zomin als de echte voetbalsupporter een hooligan is. Het geweld komt niet uit die hoek, dat komt van luiden die zin hebben in een relletje, die het leuk vinden om te dreigen en te vernielen en te verwonden en die daarvoor de plekken opzoeken waar ze de meeste kans op succes hebben en de meeste aandacht zullen krijgen: stadions, uitgaansgebieden, openbaar vervoer. De Reiziger wil gewoon van A naar B en graag zo snel mogelijk. Die maakt helemaal geen stampei.
En dat laatste mag gerust een wonder heten, als je ziet waar zo'n Reiziger aan wordt onderworpen. Vertragingen en uitval van lijnen zijn aan de orde van de dag en de informatie aan de reizigers bestaat dan uit mededelingen als: "Wegens een storing rijden de metro's onregelmatig." En het klapstuk: "Houdt u rekening met vertraging." Rekening houden met? Je bent al onderweg! Is het nou echt zo moeilijk om eerlijk te zeggen: "U zult dus vertraging oplopen. Onze excuses daarvoor"?
Dan zijn er de omleidingen, het in meerdere delen hakken van bestaande lijnen en zelfs de opheffing ervan (er moet immers wel winst gemaakt worden), overvolle rijtuigen die smerig en beklad en stuk zijn, overstromende prullenbakken bij de haltes, vieze perrons en plakkerige trapleuningen, kapotte roltrappen en liften, metrobestuurders die vergeten de verlichting aan te doen en die de verwarming in de zomer áán en in de winter juist uit hebben, deuren die niet open kunnen, chauffeurs die doorrijden bij een halte omdat jij je hand niet hebt opgestoken, perronwijzigingen die net te laat komen om de trein nog te kunnen halen of die teruggedraaid worden als net iedereen op het andere perron staat, OV-chipkaarttoegangspoortjes naar de perrons die veel te vaak dienst weigeren zodat honderden reizigers in beide richtingen de beschikking hebben over welgeteld één poortje en o, laat ik maar niet over de OV-chipkaart zelf beginnen! En hoe erger het mis gaat, hoe minder medewerkers van het OV er te bekennen zijn. En als ze er wel lopen, hebben ze géén idee wat er aan de hand is of wat er aan gedaan zou kunnen worden.
Desondanks gebeurt er vrijwel nooit iets. Ik reis al jaren met de metro naar mijn werk en met de bus, de metro en de trein naar mijn ouders en vrienden en ik heb in al die jaren maar één keer meegemaakt dat mijn portemonnee verdween. En die kreeg ik toen nog terug ook! Al die reizigers die dag in, dag uit onderworpen worden aan allerlei vormen van ongemak, onwil en onkunde van de kant van de OV-bedrijven en desondanks gebeurt er vrijwel nooit iets.
Hoezo, De Reiziger agressief? De Nobelprijs voor de Vrede verdienen we!
Laat een reactie achter
Lid sinds 2 jaar
4 reacties geplaatst
0 artikelen beoordeeld
5 artikelen geschreven










Merel schreef op 01 May 2010 om 12:32
Er zit altijd wel een rotte appel in de mand.