Ik wens U allen een heel mooi, gelukkig en prachtig 2012 toe en dat al uw wensen uit mogen komen. Driemaal kus, driemaal kus, driemaal kus!

Hoe wij tegenwoordig ook Atlantis de beste wensen kunnen doen voor het jaar 2012

 

Wie zegt dat de wereld niet vergaat, kan het weleens mis hebben. Volgens Maja de Bij zou eind van dit jaar de wereld vergaan omdat de sterren Beatles en Gazeuse gaan ontploffen. Ik klets dit niet uit mijn nek, vanmorgen nog gelezen in het AD!

 

Maar goed, het is een Nieuwjaar en bij een jaarwisseling behoren, naast de uitgebrande woningen, zoekgeraakte ogen en ledematen, vechtpartijen en ontbossing, ook de zogenaamde nieuwjaarswensen. U kent ze wel. Een ieder die U tegenkomt (familie en naasten zijn inmiddels al geslachtofferd), wenst U dan het allerbeste toe voor het nieuwe jaar. Vaak meent men er geen ene flikker van, maar dat terzijde. Het is een gebruik dat nu eenmaal in ons idiote brein zit ingekapseld en zodoende wenst men zelfs die rare meneer bij de supermarkt een heel goed jaar. Ondanks dat je weet dat zijn lever het allang begeven heeft door de ziekte van Heineken.

 

Ikzelf ben niet zo van dat wenserige. Niet dat ik het iemand niet gun, houd me ten goede. Nee, dat kleffe gedoe. Al twee dagen ontwijk ik de buurtjes en echt niet omdat ik ze niet aardig vind. Integendeel. Maar dan moet ik ze een geweldig, gezond, wijs, super, mooi jaar en weet ik veel meer wat voor superlatyfusbende meer, toewensen, terwijl ik mezelf dat net effen wat meer toewens. Om maar te zwijgen van de zogenaamde drie kussen. Ik ben echt niet preuts, maar kussen met vreemden, het is niet mijn ding. Heb ik overigens ook met verjaardagen en dergelijke. En ik groet echt wel elke week een paar keer bekenden met de beruchte drie kussen. Dat heb ik mezelf inmiddels wel aangeleerd.

 

Nee, drie kussen om iemand een geweldig en mooi, gezond en prachtig 2012 toe te wensen, het is niet aan mij besteed. Waar mogelijk, duik ik de garage in of bij de supermarkt zoals zojuist, de koelvitrine. Om er vervolgens met opgezwollen testikels weer tussen de vla, boter en aanverwanten uit te duiken en geloof mij, drie kussen in het openbaar geven, het staat echt beleefder dan met ballen tot op je knietjes een supermarkt afstruinen. En dat ook nog eens wanneer de scholen gesloten zijn en driehonderd moeders met zeshonderd kinderen besluiten boodschappen te doen. En ze jou ook nog eens allemaal gloeiende sodemieters nog aan toe, een geweldig mooi en prachtig gezond 2012 willen toewensen.

 

Ik ben altijd bang. Ik vind zoenen best prettig, hoor. Als het met mijn muze is, geen enkel probleem. Kan me best bekoren. Maar om nu de halve Noord Hollandse damesstal af te lebberen omdat het weer een keer een nieuw jaar is geworden? Nee, nogmaals niet mijn ding. Ben echt altijd bang. Dat ik genitale herpes krijg of zo. Of iemand stiekem bevrucht. Via zoenen? Nou, die Boris Becker was ook met zoiets vet de lul, het zal mij niet gebeuren! Of dat een ouwe taart me zodanig zoent dat haar gebit achterblijft, compleet vastgehaakt aan mijn gehemelte! Gadverdamme! Of in je mond staan te kotsen en ik dan te beleefd zijn er wat van te zeggen. Nee, ik ontwijk liever de wensen.

 

Vandaag is het de eerste maandag van het jaar, maar alweer de laatste van deze week en nee, ik leg hem niet uit. Beetje niveau, zeg! Kom! Dus ondergetekende gaat de teringbende van de afgelopen feesten opruimen. Boom gekapt, ballen geknapt, piek door de midden en de slingers naar buiten geflenst! Weg met die bende. Een jaar lang geen kerst! Heerlijk! Vroeger liet ik el jaar mijn boom staan. En kocht ik ook elk jaar een nieuwe boom. Tot ik op een gegeven moment door de bomen het huis niet meer zag, had er twaalf staan! Opruimen is nu wel het credo geworden. Weg ermee!

 

Een stofzuiger door het huis gehaald. En nog een keer. En nog een keer. En nog een keer. Toen de stekker maar in het stopcontact gestoken, ging wat sneller. Dweil door het huis. En nog een keer. En nog een keer. En nog een keer. Emmer sop over de vloer geflikkerd en toen wederom de dweil door het huis gehaald. Ging wat vlotter. Tsja. Dan moet er ook nog gewassen worden, want kleding en linnengoed heeft ook de neiging wel eens vies te worden en laten wij nu een wasmachine hebben! Ik snap nooit waarom het was heet. Als ik in het washok kijk, dan IS het er. Pas als het gewassen is, dan is het was. Dus ik stop de donkere kleding in de ISmachine, standje twee, dertig graden. Iets dat ik altijd doe, maar nooit met de broeken van mijn lief omdat zij simpelweg NOOIT iets in haar broek steekt, is dubbel checken of er niks in de zakken zit. Uiteraard autistisch als ik ben, 22 keer in mijn eigen broeken gekeken, alsmede in de mouwen van mijn shirt, alsmede in de sokken, maar helemaal niks.

 

Toen de was klaar was, ofwel, de Is klaar is, haalde ik de broeken en truien uit de machine. Bij het ophangen bemerkte ik in de broek van Marloes iets, dat ik niet eerder had meegemaakt. Het voelde hard en stevig. Ja, in mijn eigen broek heb ik de ervaring regelmatig, maar ik houd het netjes, moeders leest ook mee! Was het potverdomme haar mobiele telefoon! Nooit zit dat kolereding in haar broekzak, nu zat dat kreng er de hele wasbeurt wel in!

 

Loeslief erg boos. Marcel erg boos. Loeslief met föhn het apparaatje proberen weer droog aan de gang te krijgen, maar deze reanimatie mocht niet meer baten. Het enige geluid dat uit het ding kwam, was het deuntje van Jaws. Voordeel is wel dat we nu met Atlantis kunnen bellen. Gratis, want daar hebben ze dezelfde provider. Meteen maar gelukkig Nieuwjaar gewenst. Nee, de combinatie wasmachine, broekzak en mobieltje, het is niet echt een gelukkige. Ik voelde me alsof ik een luik van een onderzeeboot opende. Op een diepte van 2200 meter wel te verstaan. Alsof ik mijn vinger uit het gat in de dijk haalde en er later een boek over is geschreven. Alsof ik de gehele dag in mijn broek heb staan te zeiken.

 

 

Morgen krijgt ze een nieuwe van me. Na de dure feestdagen, zetten wij dat gewoon nog even lekker voort.

 

 

Dat dan weer wel!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.