Een overpeinzing over de vluchtige gedachtes die in inspiratie veranderen en je op idee�n brengen.

Inspiratie......

Sinds ik op Xead ben beland vloeien de verhalen en artikelen uit mijn pen en in de computer.
Aan inspiratie schijnbaar geen gebrek dus.

Vraag is wel waar komen de ideeën vandaan? Ontstaan die spontaan of worden ze ergens door aangevuurd?
Zijn het gedachten die zoetjes zweven in mijn brein en die ooit geland zijn om vandaar verder te groeien tot een verhaal?

Even aan mijn moeder vragen

Als je het aan mij moeder vraagt schrijf ik al mijn hele leven. Ben begonnen als dichter in de spee en heb in mijn tienertijd ooit eens een poging gedaan om een lied te schrijven.
Ahum.

De dichtels zijn allang vergeten en wat ik me nog wel herinner brengt me het schaamrood op de kaken.

Vooruit er is er 1 die ik wel met jullie wil delen, maar kijk me even niet aan als ik reciteer en probeer het gegiechel in te houden:

Ik zit op de bank
Te zitten zit ik
Ik verveel me.

Er is ook een variatie die wat dynamischer is

Ik loop op straat
te lopen loop ik
Ik verveel me

(Ik had jullie gewaarschuwd, erg hoogstaand zijn ze niet – vrees maar niet ik rijm allang niet meer. Behalve dan zo eind november....)

Een gedicht als inspiratiebron (nee, niet zelf geschreven)

Nu ik het toch over gedichten heb is er nog 1 die ik met jullie wil delen. Mijn favoriete gedicht en de inspiratie voor het verhaal Winter (schrijfopdracht van Stormerwout, een romantisch verhaal)

Lied van de zwerver (onder de roos)

Niemand, niemand heeft mij verteld
Wat niemand, niemand weet
maar ik weet nu waar het eind van de regenboog is
ik weet waar er groeit
een boom, die boom des levens heet
ik weet waar er vloeit
de rivier van de vergetelheid
en waar de lotus bloeit
en ik heb het woud betreden waar
in vlammen roze en goud
verbrandend en herrijzend steeds
de Feniks zich ophoudt.

Niemand, niemand heeft mij verteld
wat niemand, niemand weet
verberg je gezicht in een waas van licht
Die met zilver schoeisel treedt –
jij bent de vreemdeling die ik het beste ken
van wie ik het meeste hou
ja kwam van een land tussen waken en droom
koud van de morgendauw

(ik ben vergeten wie het heeft geschreven)

Ik ken dit gedicht al heel lang het stond voorin het boek Ogen van Tijgers van Tonke Dragt en nestelde zich in mijn hart.

Voor wie nieuwsgierig is naar het verhaal wat hieruit ontstond hier de link naar deel 1:

http://www.xead.nl/schrijfopdracht-stormerwout-winter

Wat nog meer?

Andere inspiratie-bronnen zijn net zo gemakkelijk te benoemen. Er gebeurt van alles waar ik me druk over maak, me over verbaas en waarover ik het niet kan nalaten om mijn zegje over te doen.
De maatschappij, dieren, de landen waar ik ben geweest – eigen ervaringen vooral.

In een paar zinnen gevangen of juist heel breedsprakig alles wat me interesseert kan een bron van
inspiratie zijn. En als ik het een keer niet weet heb ik een lijst gemaakt met mogelijke onderwerpen. Soms heel gemakkelijk, meestal niet nodig. Ik bedoel: ik neem me voor ergens over te schrijven maar dan gebeurt er iets (ik hoor of zie wat) wat dan toch weer voorrang krijgt.

Ik zal jullie nog wel een keer vertellen over de kat die op water kon lopen en de hond die dacht dat ze het kon.

Ik als tekenaar (verwacht er niet te veel van)

Waarom die drang om te schrijven? Geen idee, kan het gewoonweg niet laten.

Doet me eraan denken dat ik vroeger altijd tekende – een mens moet alles geprobeerd hebben niet waar?
Mijn schriften zaten onder de tekeningetjes, paarden vooral en gezichten. Ik kan aardig tekenen maar ben net bij de gedichten geen talent.

Ik zal er wat voorbeelden bij halen, kunnen jullie voor jezelf oordelen.....

Lezen doet schrijven

Nou ja, om op het schrijven terug te komen.
Hebben jullie dat ook dat als je een boek – een echt goed boek – leest, je vingers en geest beginnen te kriebelen en je dat ook wilt?

En dan net zo mooi als degene die het boek heeft geschreven?

Er zijn een aantal boeken en schrijvers die dat effect op me hebben. Die me dus inspireren om zelf te schrijven.

Waarschuwing vooraf: Ik ben een fantasy-fan. Verwacht geen Mulisch of Wolkers van me. De eerste heb ik nooit gelezen de tweede doet me totaal niets.

Helden

Mijn helden zijn Tad Williams, Terry Pratchett en Roger Zelazny. Woordkunstenaars die me meevoeren en die om verschillende redenen mij doen verlangen te schrijven als zij. (droom zacht Karazmin)

De Amber-serie van Roger Zelazny kan ik bijna dromen, zo vaak heb ik die gelezen. Wat zal ik er niet voor geven om op dezelfde gestileerde stijl een wereld te kunnen scheppen (nee, dit is geen uitnodiging voor iemand met bokkenpoten en een paar hoorntjes, zo ver zal ik nooit gaan. Laat dat duidelijk zijn!)

Ik was vrij en ik was op de vlucht, maar tot hier had ik in elk geval gebracht. Nu had ik de kans waarnaar ik zo lang had uitgezien.
De zwarte vogel van mijn verlangen kwam aangevlogen en streek neer op mijn linkerschouder. Ik schreef een briefje, 'Eric, ik kom terug', stond erop en daaronder mijn handtekening: 'Corwin, heer van Amber '.
Een hellewind blies mij naar het uiterste oosten.

(uit De negen prinsen van Amber. Het eerste deel van de serie)

Tad Williams heeft wat meer woorden nodig, maar er is er geen één overbodig en dan Terry Pratchett. Zelfs voor fantasy-lezers 'an aquired taste' , satirisch, maatschappijkritisch en soms heel verhelderend over de wereld waarin wij leven.

Monty Python maar dan met een boodschap. Black Adder maar dan op de schijfwereld. A bit of Fry and Laurie maar dan met magie. Kortom Engelse humor op zijn best.
Je moet er alleen van houden.

Orlando voelde zich net een kleine jongen terwijl de volwassenen beslisten wat hun te doen stond. Hij was moe, doodmoe, maar ook te gespannen om te kunnen slapen of op dezelfde plek te blijven staan. Hij begon langzaam door de tempel van Ra te lopen, op de voet gevolgd door de bezorgde Fredericks.
De Apenbende wilde uiteraard ook mee.

(uit Berg van zwart glas, van Tad Williams. Een serie over een virtuele wereld waarin mensen verdwalen)

Waar hadden we het ook alweer over?

O, ja inspiratie en de drang tot schrijven.
Het moest een informatief artikel worden maar wat overbleef zijn zomaar wat losse gedachten.
Nou ja de volgende keer beter – misschien maak ik dan wel een echt plan, met een schema en zo.

( Alle foto's hier zijn van mijzelf.)

Word fan