Het gevoel dat je als ouder kunt hebben als je kind iets bijzonders haalt of doet.... Lees mijn verhaal en ik weet zeker dat je je erin herkent als jezelf kinderen hebt....

Nou dat gevoel kan onbeschrijflijk zijn... Trots zijn we al als een van de kids een mooi cijfer heeft gehaald op school, of iets aparts op school heeft gedaan of buiten school... Maar het gevoel dat je overkomt als je je kind in een grote productie ziet staan in Scheveningen.... Niet te omschrijven...

Mijn zoon heeft een passie voor theater, met name musical. Dit heeft hij niet van een vreemde, want ondergetekende is zeer groot musicalliefhebster. Op een bepaald moment werden er jongens gevraagd voor de musical Tarzan. Hij wilde dit graag proberen en schreef zich in. Dagen kwamen en gingen van auditie. Hij mocht steeds door! Toen kwam het bericht dat hij de  'Tarzan' school mocht doen. Elke zaterdag in Scheveningen repeteren; zang, dans, spel en acrobatiek. Na een aantal maanden van intensieve training mochten de overgebleven 'jungle-boys'  een laatste auditie verrichtten voor de Amerikaanse producenten. Er werd gespeeld, gedanst, gezongen en geslingerd!!! Dit laatste was wat zorgelijk voor ons, want mijn zoon stond niet erg bekend om het liefhebben van hoogtes.... ;-)  Hoe verbaasd en trots waren we dan ook toen hij 's avonds het verlossende telefoontje kreeg met het bericht dat hij Kleine Tarzan mocht spelen.... wow.... onvoorstelbaar en nu definitief....  Alle familieleden gebeld op een soort van roze wolk... 

Er werd dagen daarna nog intensief in het theater met de cast getraind en op 12 juni 2008 was het dan zo ver...

Wat hebben we met z'n allen genoten van de premiere van onze Kleine Tarzan.
We hadden flink de zenuwen vantevoren. Dan komt het moment dat hij op het podium komt... hij ziet er geweldig uit met die dreadlocks hahaha. Zijn spel begint en je raakt gebiologeerd door je eigen kind. Alleen Nicky is wat telt op dat moment. Je geniet... Vooral door het feit omdat HIJ zo geniet... Hij straalt, hij heeft lol. Daar doe je het voor. Hard werken is wat hij heeft gedaan en wat hij moet doen tijdens zo'n voorstelling, maar hij krijgt er veel voor terug. De lol is onbetaalbaar en dan het applaus....
Wat hadden we graag zijn koppie willen filmen toen het zijn beurt was om het applaus te halen... Wij gilden en klapten zo hard we konden, maar er kwam een golf van helemaal achter uit de zaal naar voren van nog harder geklap en gegil. Ze hadden van hem genoten!!! En dat zagen we heel duidelijk in zijn gezicht.... Heerlijk...

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.