In dit artikel wil ik wat dieper ingaan over de aandoening Hernia.

De ruggengraat bestaat uit 32 op elkaar gestapelde wervels,

van elkaar gescheiden door elastische tussenwervelschijven. Daardoor is de wervelkolom buigbaar. De wervels zelf hebben de vorm van een hangslot. In het midden loopt het ruggenmerg. Onder in de rug lopen van hieruit zenuwverbindingen naar ondermeer spieren en huid van de benen.

Langs deze weg worden de spieren

bestuurd en gevoel- en pijnsensaties teruggestuurd naar de hersenen. Het gedeelte van de zenuw vlak na een aftakking kan bekneld raken door een uitstulping van een tussenwervelschijf. Hierbij stulpt de zachte kern door een zwakke plek ( breuk ) in het omgevende kapsel uit in het ruggenmergkanaal. Het medische woord voor zo’n zwakke plek is HERNIA.

Er zijn verschillende soorten hernia’s.

Zo kan bij hernia in het middenrif een gedeelte van de maag in de borstholte uitbollen. Als men het over een hernia heeft wordt meestal de hernia in de rug bedoeld. Druk op de omliggende weefsels zoals banden en zenuwen, kan pijn veroorzaken. Onder in de rug gaat het vaak om de beenzenuw. Die loopt vanuit de onderkant van de rug in de bil langs de achterkant van het been tot in de voet.

Hoe vaak komt een Hernia voor :

Rugklachten komen relatief veel voor. Vrijwel iedereen kent ergens in zijn of haar leven ( vaak tussen het 25e en 50e jaar ) wel een periode met pijn in de rug. Lage rugpijn met uitstraling in het been is veel zeldzamer. Van alle patiënten die per jaar met nieuwe klachten een huisarts bezoeken, hebben ongeveer 5 op de 1000 een hernia.

Hoe ontstaat Hernia :

Zoals ik al eerder vertelde bestaan tussenwervelschijven uit elastisch materiaal omgeven door een stevig kapsel. Dankzij deze bouw fungeren zij als schokdempers. De tussenwervelschijven worden in de loop van het leven voortdurend belast. Vooral het onderste gedeelte van de wervelkolom in het lendegebied heeft het zwaar te verduren. Als de druk in de tussenwervelschijf groter wordt, bijvoorbeeld bij bukken of tillen, kunnen er scheurtjes ontstaan in het kapsel. Dit kan uiteindelijk tot een zwakke plek leiden, waardoor de tussenwervelschijf uitpuilt en een of meer zenuwwortels in de knel komen.

Wat zijn de verschijnselen van een Hernia:

Het meest voorkomende verschijnsel van een hernia is pijn die vanaf de onderkant van de rug uitstraalt naar het been. Wordt de druk groter of blijft die lang bestaan, dan kan ook de zenuwwortel verstoord worden en treden tintelingen op of juist uitvalsverschijnselen, zoals een doof gevoel of verminderde spierkracht. In enkele gevallen komen er problemen met de stoelgang of het plassen, bijvoorbeeld het niet kunnen ophouden van de plas of het juist niet kunnen plassen en ontstaan gevoelsstoornissen of pijn rond de anus en de achterkant van de dijen. In dat geval is een aantal zenuwwortels bekneld geraakt. Probeer als je rugklachten hebt of je op je hakken of hielen kunt lopen, is dit niet zo dan betekent dit vaak dat je een Hernia hebt.

Hoe wordt de diagnose gesteld :

De huisarts kan de diagnose met een grote mate van waarschijnlijkheid stellen aan de hand van het verhaal van de patiënt, de verschijnselen en het lichamelijk onderzoek. Hij zal daarbij onder andere vragen naar het verloop en de hevigheid van de pijn en de invloed van rust, beweging en houding: naar krachtverlies in het been, tintelingen en een doof gevoel. Een andere typische herniaklacht is dat de rugpijn verergert door hoesten, niezen en persen. Als de symptomen niet duidelijk zijn of lang blijven bestaan zonder enige verbetering, zal de huisarts de patiënt verwijzen naar een specialist. Zijn er aanwijzingen voor zenuwprikkeling of uitval dan zal dat een neuroloog zijn. Staan de rugklachten meer op de voorgrond, dan zal afhankelijk van de aard van de klachten de voorkeur uitgaan naar een orthopedisch chirurg.

Een Hernia gaat meestal vanzelf over,

ongeacht de behandeling. Als er geen ernstige prikkelings of uitvalsverschijnselen zijn bestaat de voorkeur uit niets doen. Men kan pijnstillers gebruiken om de pijn dragelijk te maken. Vroeger werd zes weken bedrust aangeraden : tegenwoordig is men het erover eens dat een noodzakelijke bedrust zo kort mogelijk moet zijn : in ieder geval niet langer dan 2 weken. Men moet zelf de houding kiezen die het minst klachten geeft.

Dat de klachten uiteindelijk

vaak toch verminderen of verdwijnen, komt vermoedelijk doordat de tussenwervelschijf op den duur schrompelt, en de druk op de zenuwen en de omliggende structuren afneemt. Toch hebben mensen die van hun herniaklachten zijn genezen, een relatief grotere kans dat zij er weer last van krijgen.