De Eurocrises druppelt voort, de verliezen nemen in razend tempo toe, hoelang houden Rutte en De Jager dit nog vol? Moet het zo langzamerhand voor onze eigen schatkist niet eens stoppen, we kunnen toch niet aan het sinterklazen blijven?

Het 'gewone' economische leven van Nez & Nyc, 29,30

Het leven is op dit moment ongedurig, onvoorspelbaar. Het weer houdt hiermee gelijke tred met hagelbuien, windvlagen, natte sneeuw, en stormen. Economisch gezien zit het ons niet mee, niet voor de kleine man, maar ook niet voor de grote, die veel verliest op de beurs. Die ‘grote man’ zijn veel institutionele beleggers, die hun hele vermogen in aandelen lijken te hebben omgezet. Denk aan het ABP, die veel in aandelen heeft zitten en daardoor erg gevoelig is voor koersschommelingen op de beurs, zowel ten positieve als ten negatieve. Indexering vindt niet plaats en voor de uitkeringen wordt volgend jaar bezien of er nog nadere stappen moeten worden genomen, te denken valt aan korting op uitkeringen, dan wel verhoging van de premies. Merkel en Sarkozy spelen hun spel zonder dat ze de eigen ‘landen’- belangen uit het oog verliezen. Voor Sarkozy zijn ook de belangen van de herverkiezing belangrijk, Merkel moet weerwerk geven tegen de “Bondsdag”, maar bereid haar huiswerk goed voor, lijkt bescheiden, neemt op het juiste moment de juiste beslissingen, ook al zijn er vele spelers op het niet alleen ‘europese’-, maar veelal ‘wereld’-bord. Ze kent haar eigen sterktes en zwaktes als geen ander en maakt daar dankbaar en trefzeker gebruik van.
Hoe zit het met Rutte, die elke keer kijkt of hij er netjes op staat als hij iemand bezoekt, bang dat zijn jasje niet goed zit, terwijl hij bij Obama toch ‘relaxed’ “jobs, jobs and jobs” uitspreekt. De Jager, die zijn Europese collega’s lijkt te hersenspoelen, vooral de Duitse collega en bij interviews voor het eigen land, een open en eerlijk verhaal lijkt te geven, waarbij hij nog niet alles kan vertellen, ook al lijkt hij echt te geloven in wat hij doet. Een hardloopwedstrijd is eindig, een strijd, zoals deze crises, wordt gevoerd is dat ook, maar het tijdstip, waarop het eindigt is niet duidelijk, alleen wat wel degelijk duidelijk is dat het op de kortst mogelijke termijn afgelopen moet zijn, want het kost ons elke dag handen vol geld, voor dit kleine kikkerlandje. Mark en Jan Kees zijn weliswaar taai, maar moeten het toch op enig moment ook goed zat worden, ook al zullen hun ego’s ze nog wel een tijdje op de been houden. Maar zijn ze wel gezond genoeg om goed de eindstreep te halen. Doen ze tussendoor nog wat aan sport of is er alleen geestelijke beweging? Mark ziet er nog wel patent uit, maar Jan Kees lijkt zijn fysieke lijn niet echt in de gaten te houden, hoe lager zijn geestelijke zwaartepunt ook dreigt te gaan liggen, zijn fysieke zwaartepunt volgt dit heel snel, hetgeen toch zorgelijk lijkt te worden.

Nez en Nyc proberen hun gezondheid goed in het oog te houden en proberen het ‘geestelijke’ en ‘fysieke’ in lijn met elkaar te brengen en te houden, met alle relativering van dien blijven ze dicht bij zichzelf.