Het spreekwoord zegt, hij is altijd haantje de voorste. En daar gaat dit artikel over. Als men geen verstand van dieren heeft, kan men er beter niet aan beginnen. En zeker niet bij het aanschaffen van 2 kuikentjes. Want wat was het geval. In een nieuwbouwwijk werd er flink geklust. Het was een mengeling van Nederlanders uit alle delen van het land. Je kon wel horen wie er de overhand hadden, juist de Amsterdammers. Die kwamen uit de stad, 3 hoog achter, met een duivenplatje.

Die duiven hadden hun zeker geen windeieren gelegd want die waren niet mee gekomen, gelukkig maar.  Het werd lente en men kreeg de lentekriebels. En wat dacht u, jawel, de buurman wilde nu wel eens kippetjes. Hij had nu een huis met een tuin, gelegen in een gezellige buurt, en was de koning te rijk.
En de grasmat werd gelegd en achterin de tuin kwam een kippenhok. Niet te groot maar net genoeg voor 2 kuikens. Ziet u het al gebeuren in de dierenwinkel. Meneer wil graag 2 kuikentjes, nou zoekt u ze zelf maar uit, zei de eigenaar. En als je dan geen verstand hebt van kippen, dan al helemaal niet van kuikens. Want waren het wel kuikens van een kip. Jazeker, zei de eigenaar, de kip heeft ze allemaal uitgebroed. Nou dat zal dan wel en deze kuikentjes hadden ruimte genoeg in het kippenhok. Het woord zegt het al, een hok voor kippen.

Prachtig toch, zei hij tegen zijn vrouw, nog fftjes en dan iedere dag 2 eitjes. Allebei eentje en om de dag een hard gekookt ei en de andere dagen een geklust ei. Die bakken we dan. En zo piepten de kuikentjes tevreden in het kippenhok. Maar al snel werden ze groter. Gaat lekker schat, ik verwacht vandaag of morgen een ei. Ik heb ze ook wat krachtvoer gegeven.
Maar dat liep toch anders dan verwacht. Ik moet het hok toch groter maken schat, want die kippentjes worden wel heel erg groot. Morgen maar aan de slag. Maar voordat de morgen was gekomen, werd de hele buurt wakker van het gekraai van een haan. Ochtendstond heeft goud in de mond en wat is er nu prettiger dan in de zomer, vroeg opstaan.
U raadt het al, die Amsterdammer had zich in de maling laten nemen en kreeg 2 hanen mee. Het werd letterlijk een hanengevecht. En in de buurt werd het haantjesgedrag. De Amsterdammer voelde nattigheid en zat met die haantjes in zijn maag. Nou niet direct hoor. Ze vonden het eigenlijk wel leuk dat gekuukelekuuuu, maar de buurt niet echt. 
En het haantjesgedrag werd geboren en we wisten direct wat voor buren we eigenlijk hadden.
De Amsterdammers begrepen nu wel dat ze de beide hanen weg moesten doen, voordat de buurt de hanen door elkaar gingen klutsen om te kijken of er toch nog eieren uit zouden komen. U begrijpt het, de hanen in een doos en op naar de poelier. Die heeft ze netjes voor hen klaargemaakt. Hoe dat ging mochten ze niet zien. De volgende dag konden ze 1 gebraden haan ophalen, zie foto.
Maar of ze nu een gebraden haan hadden; of was het toch een kip.

Alsof dat gekraai compenseert dat ze geen eieren kunnen leggen

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.