In de jaren 80 werd er veel ophef gemaakt over het normafwijkend gedrag bij de politie. Dat werd naggen genoemd en dalven. Dalven was meer een mooi woord voor bietsen. Het waren praktijken die vooral genoemd werden in het Amsterdamse politiekorps. En dat gaf natuurlijk een verkeerde stand van zaken weer, omdat dit gebeurde in de gehele politiewereld. En men had de mond er van vol over die corrupte dienders. En het is zeker niet goed te praten maar om nu alleen de politie aan te wijzen. Nu heet het graaien en bonussen weggeven en zelfverrijking.

 Wat is nu integriteit
Tegenwoordig heeft men het over integriteit.
Met integriteit - of integer handelen - wordt bedoeld dat jij je functie adequaat en zorgvuldig uitoefent, met inachtneming van je verantwoordelijkheden en de geldende regels. Het is de eigenschap van iemand, wat inhoudt dat hij alles eerlijk en oprecht doet. Dan ben je integer en laat jij jezelf niet beinvloeden door verkeerde bedoelingen.
- Een politieagent komt, tijdens zijn surveillance, in een café. Hij heeft die nacht horecadienst, samen met zijn collega. Bij binnenkomst biedt de barman de dienders een colaatje aan.
- Een taxichauffeur komt een klant ophalen uit een café en bij binnenkomst biedt de barvrouw hem een drankje aan. Het zijn 2 voorbeelden waarvan je van alles kunt bedenken. Beiden zijn aan het werk en worden fatsoenlijk benaderd en nemen het drankje aan.  
Of zal een korpschef dit zien als niet integer zijn; immers kan die barman jou eens om een gunst vragen.
Of zal die werkgever tegen de chauffeur zeggen dat hij dit niet wil hebben; immers kan de chauffeur gevraagd worden door de barvrouw om haar rit, met korting, te doen. Dan wordt het zaak voor de beide werkgevers om hulp te gaan zoeken bij een psygiater. Dan wordt er snel gezegd dat diegene spijkers op laag water zoekt.
Maar het blijft wel zaak om alert te blijven. Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen. Want er kan wel misbruik van worden gemaakt. Immers de keuze om een bon wel of niet uit te schrijven is snel gemaakt. Ook de keuze om een taxirit wel of niet op de meter te laten rijden. Of te voldoen aan de vraag van je collega om de uitgeschreven bon te verscheuren. Want de bon was niet van zijn partner maar van een hele goede vriendin. En zo is het hek van de dam. Natuurlijk zal dat een keer gebeuren en kon je de flitsboete voorheen nog laten intrekken door een telefoontje naar die collega uit een andere provincie. Wie appelen vaart die appelen eet. En een diender zegt vaak: een diender schijt altijd in zijn eigen nest.

Maar het is natuurlijk altijd gemakkelijker om naar de ander te wijzen. Leidt dat niet de aandacht af op jezelf. Ik zie geen politie meer op een dienstfiets rijden met bietstassen. Wel heb ik het nieuws gevolgd en zelfs vandaag was er weer een bankdirecteur, die een bonus heeft ontvangen over het jaar 2009 van een bedrag van 875.000 euro. Of een korpschef die niet in de provincie wil wonen waar hij de korpschef is. Ik zie ook taxibedrijven waarvan het wagenpark schandalig is, ten koste van de villa waarin de werkgever woont. Waarom moeten die bekende voetballers miljoenen verdienen. Een TV presentator kan toch ook rondkomen van een gewoon jaarinkomen. Waarom van die exorbitante, buitensporige, bedragen willen "verdienen" Of ziet men de splinter alleen maar in het oog van de ander en de balk in hun eigen ogen niet, die zegt, ik weet van niks. En al die zorgmanagers etc.
Zo zie je maar weer hoe men omgaat met normafwijkend gedrag. De appel valt niet ver van de boom. Alleen is het zaak om wel te willen zien welke appels nu wel of niet rot zijn. 

In een aantal verzorgingstehuizen krijgen de bewoners geen koekje meer bij de koffie. Te duur.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.