Op een dag ontdek ik dat ik een gave heb...Ik kan stemmen imiteren!

                                                                                Meneer de Uil

 STEMMETJES
Als jochie van een jaar of 12 fiets ik door een natuurgebied.  Opeens moet ik aan Meneer de Uil  van de Fabeltjeskrant denken. Zonder er bij na te denken komt spontaan de stem van Meneer de Uil uit mijn mond. Hier schrok ik zó erg van, dat ik spontaan zo van mijn fiets in het gras donderde! Daar lag ik dan. Toen ik een beetje van de schrik bekomen was, dacht ik: zou ik ook andere stemmetjes kunnen imiteren? Als ik Meneer de Uil na kan doen, kan ik misschien ook Joop den Uyl die destijds minister was imiteren. En ja hoor de stem en manier van praten komen aardig in de buurt. Ik bleek een natuurtalent te zijn in het imiteren van stemmen. Vervolgens ging ik thuis voor de spiegel oefenen op stemmen die ik na wilde doen. De stem van de persoon nam ik op met een cassetterecorder als oefenmateriaal. Die stem draaide ik net zo lang, tot vervelens toe, totdat ik de stem perfect kon imiteren. In die tijd hadden veel mensen een 27MC bakkie. Dat kwam mooi uit want de luisteraars op mijn bakkie gebruikte ik als publiek. Ik deed op die zender de imitaties en hoorde zo of mijn stemmen leken op het origineel, of dat er nog even geoefend moest worden. Op een gegeven moment begonnen de stemmen zo goed te lijken, dat ik steeds maar te horen kreeg dat ze zo goed waren! Dat ging mij ook weer vervelen. Zo erg dat ik de knop van mijn bakkie omdraaide, en nooit meer heb aan gezet.

CHAUFFEUR
Na vier jaar, op mijn zestiende jaar, had ik meer dan 40 stemmen in mijn repertoire.  Ik ging van mijn hobby mijn beroep maken. Ik imiteerde onderanderen de stemmen van: de Fabeltjeskrant, Dolf Brouwers, Joop den Uyl, Toon Hermans, Chriet Titulaer, Bassie en vele anderen. Schreef teksten en ging optreden in het land en kreeg een aardig bedrag per optreden. Op een gegeven moment was ik zo succesvol, dat ik mocht optreden met Anita Meijer, Drukwerk en Nico Haak. Vaak trad ik op als het besloten party’s waren. Door de mond op mond reclame kwam ik door heel Nederland. Ik had zelfs een eigen chauffeur. Die man had ik leren kennen toen ik een radio en TV zaak binnen liep en iets met de stem van André van Duin zei. Joop herkende meteen de stem en zo raakte we aan de praat. Samen met Joop kwam ik door heel Nederland. Joop is ongeveer 1.85m, beetje dik en hij heeft twee grote voortanden Z’n haar is sluik, dat hij naar één kant draagt. Hij had alleen één nadeel. Hij stonk vreselijk uit z’n mond. Jaren later (Joop was inmiddels in de 70) als ik hem toevallig weer tegen kom, valt mij iets op. Hij stinkt niet meer uit z’n mond. De oplossing: Hij had al z’n tanden laten trekken en had tegenwoordig een kunstgebit.



BASSIE&ADRIAAN
Ik kreeg best veel aanbiedingen. Zo belde Adriaan van Bassie mij op met de vraag of ik de stem van toenmalig minister Dries van Agt wilde doen in een aflevering van Bassie en Adriaan en de huilende professor. Natuurlijk wilde ik dat! Daar leerde ik ook André Hazes kennen. Als er ergens een optreden was van André, mocht ik altijd bij hem in de kleedkamer. We dronken dan een biertje. Ik heb daar nog steeds hele fijne herinneringen aan. Vaak stond er een paar man beveiliging voor de deur van z’n kleedkamer, maar ik mocht er altijd in! Toen ik de stem deed voor Bassie en Adriaan, haalde ik een grap uit met Adriaan. Ik ging achter hem staan en begon te praten in de stem van zijn broer Bassie. Tot drie keer toe merkt hij niet dat niet Bassie tegen hem praat maar ik! De journalist Aad Zandstra van de Delftse Post (helaas overleden) is er bij en schrijft er een leuk artikel over voor in de krant. Als je de stem van iemand na kan doen zodat zijn eigen broer geen verschil meer hoort…? Zo ben ik jaren doorgegaan.



VLAMMETJE
Als ik eens moet werken voor de AVRO, kom ik op een afterparty de zoon tegen van niemand minder dan Toon Hermans. Een man waar ik zeer veel bewondering voor had. Hij heet Maurice en lijkt een beetje op Toon. Hij vraagt me wat ik zoal doe. Ik vertel hem dat ik imiteer en af en toe gedichten schrijf. Hij is nieuwsgierig en wil graag een gedicht horen. Als ik het gedicht voordraag zegt hij, ‘Dat had een gedicht van mijn vader kunnen zijn’. Dat vond ik zo’n groot compliment, ik ben het nooit meer vergeten. Het gedicht is getiteld ‘Vlammetje’ en gaat als volgt:

VLAMMETJE
Als ik kijk naar een vlammetje,
dan denk ik aan het leven.
Een vlammetje brandt net zo lang
als menig ander leven
’T is niet gebonden aan een tijd
noch aan een vast begin
Maar echt zolang hij brand in mij
heeft mijn leven zin.

BROER
Wat ik jullie niet wil onthouden dat erg grappig is, dat is een verhaal over mijn oudste broer Jaap. Hij probeerde de stem van Chriet Titulaer te imiteren. Het leek nergens op! Ik had hem wijsgemaakt dat het hardstikke goed was en echt leek. Toen hij jarig was zei hij tegen iedereen dat hij een verassing had. Hij vertelde dat ook hij kon imiteren. Toen probeerde hij die imitatie van Titulaer. Iedereen lag in een deuk, want het leek natuurlijk nergens op.

Op een gegeven moment ben ik gestopt met imiteren. Ik heb daar nog wel eens spijt van. De verhalen die ik heb meegemaakt, daar kan ik nog wel uren over doorschrijven. Het is jammer maar de voorstelling is afgelopen.
MIVAK© 2012
 

STEMMETJES
Als jochie van een jaar of 12 fiets ik door een natuurgebied.  Opeens moet ik aan Meneer de Uil  van de Fabeltjeskrant denken. Zonder er bij na te denken komt spontaan de stem van Meneer de Uil uit mijn mond. Hier schrok ik zó erg van, dat ik spontaan zo van mijn fiets in het gras donderde! Daar lag ik dan. Toen ik een beetje van de schrik bekomen was, dacht ik: zou ik ook andere stemmetjes kunnen imiteren? Als ik Meneer de Uil na kan doen, kan ik misschien ook Joop den Uyl die destijds minister was imiteren. En ja hoor de stem en manier van praten komen aardig in de buurt. Ik bleek een natuurtalent te zijn in het imiteren van stemmen. Vervolgens ging ik thuis voor de spiegel oefenen op stemmen die ik na wilde doen. De stem van de persoon nam ik op met een cassetterecorder als oefenmateriaal. Die stem draaide ik net zo lang, tot vervelens toe, totdat ik de stem perfect kon imiteren. In die tijd hadden veel mensen een 27MC bakkie. Dat kwam mooi uit want de luisteraars op mijn bakkie gebruikte ik als publiek. Ik deed op die zender de imitaties en hoorde zo of mijn stemmen leken op het origineel, of dat er nog even geoefend moest worden. Op een gegeven moment begonnen de stemmen zo goed te lijken, dat ik steeds maar te horen kreeg dat ze zo goed waren! Dat ging mij ook weer vervelen. Zo erg dat ik de knop van mijn bakkie omdraaide, en nooit meer heb aan gezet.
CHAUFFEUR
Na vier jaar, op mijn zestiende jaar, had ik meer dan 40 stemmen in mijn repertoire.  Ik ging van mijn hobby mijn beroep maken. Ik imiteerde onderanderen de stemmen van: de Fabeltjeskrant, Dolf Brouwers, Joop den Uyl, Toon Hermans, Chriet Titulaer, Bassie en vele anderen. Schreef teksten en ging optreden in het land en kreeg een aardig bedrag per optreden. Op een gegeven moment was ik zo succesvol, dat ik mocht optreden met Anita Meijer, Drukwerk en Nico Haak. Vaak trad ik op als het besloten party’s waren. Door de mond op mond reclame kwam ik door heel Nederland. Ik had zelfs een eigen chauffeur. Die man had ik leren kennen toen ik een radio en TV zaak binnen liep en iets met de stem van André van Duin zei. Joop herkende meteen de stem en zo raakte we aan de praat. Samen met Joop kwam ik door heel Nederland. Joop is ongeveer 1.85m, beetje dik en hij heeft twee grote voortanden Z’n haar is sluik, dat hij naar één kant draagt. Hij had alleen één nadeel. Hij stonk vreselijk uit z’n mond. Jaren later (Joop was inmiddels in de 70) als ik hem toevallig weer tegen kom, valt mij iets op. Hij stinkt niet meer uit z’n mond. De oplossing: Hij had al z’n tanden laten trekken en had tegenwoordig een kunstgebit.
BASSIE&ADRIAAN
Ik kreeg best veel aanbiedingen. Zo belde Adriaan van Bassie mij op met de vraag of ik de stem van toenmalig minister Dries van Agt wilde doen in een aflevering van Bassie en Adriaan en de huilende professor. Natuurlijk wilde ik dat! Daar leerde ik ook André Hazes kennen. Als er ergens een optreden was van André, mocht ik altijd bij hem in de kleedkamer. We dronken dan een biertje. Ik heb daar nog steeds hele fijne herinneringen aan. Vaak stond er een paar man beveiliging voor de deur van z’n kleedkamer, maar ik mocht er altijd in! Toen ik de stem deed voor Bassie en Adriaan, haalde ik een grap uit met Adriaan. Ik ging achter hem staan en begon te praten in de stem van zijn broer Bassie. Tot drie keer toe merkt hij niet dat niet Bassie tegen hem praat maar ik! De journalist Aad Zandstra van de Delftse Post (helaas overleden) is er bij en schrijft er een leuk artikel over voor in de krant. Als je de stem van iemand na kan doen zodat zijn eigen broer geen verschil meer hoort…? Zo ben ik jaren doorgegaan.
VLAMMETJE
Als ik eens moet werken voor de AVRO, kom ik op een afterparty de zoon tegen van niemand minder dan Toon Hermans. Een man waar ik zeer veel bewondering voor had. Hij heet Maurice en lijkt een beetje op Toon. Hij vraagt me wat ik zoal doe. Ik vertel hem dat ik imiteer en af en toe gedichten schrijf. Hij is nieuwsgierig en wil graag een gedicht horen. Als ik het gedicht voordraag zegt hij, ‘Dat had een gedicht van mijn vader kunnen zijn’. Dat vond ik zo’n groot compliment, ik ben het nooit meer vergeten. Het gedicht is getiteld ‘Vlammetje’ en gaat als volgt:

VLAMMETJE
Als ik kijk naar een vlammetje,
dan denk ik aan het leven.
Een vlammetje brandt net zo lang
als menig ander leven
’T is niet gebonden aan een tijd
noch aan een vast begin
Maar echt zolang hij brand in mij
heeft mijn leven zin.

Op een gegeven moment ben ik gestopt met imiteren. Ik heb daar nog wel eens spijt van. De verhalen die ik heb meegemaakt, daar kan ik nog wel uren over doorschrijven. Het is jammer maar de voorstelling is afgelopen.
MIVAK© 2012
STEMMETJES
Als jochie van een jaar of 12 fiets ik door een natuurgebied.  Opeens moet ik aan Meneer de Uil  van de Fabeltjeskrant denken. Zonder er bij na te denken komt spontaan de stem van Meneer de Uil uit mijn mond. Hier schrok ik zó erg van, dat ik spontaan zo van mijn fiets in het gras donderde! Daar lag ik dan. Toen ik een beetje van de schrik bekomen was, dacht ik: zou ik ook andere stemmetjes kunnen imiteren? Als ik Meneer de Uil na kan doen, kan ik misschien ook Joop den Uyl die destijds minister was imiteren. En ja hoor de stem en manier van praten komen aardig in de buurt. Ik bleek een natuurtalent te zijn in het imiteren van stemmen. Vervolgens ging ik thuis voor de spiegel oefenen op stemmen die ik na wilde doen. De stem van de persoon nam ik op met een cassetterecorder als oefenmateriaal. Die stem draaide ik net zo lang, tot vervelens toe, totdat ik de stem perfect kon imiteren. In die tijd hadden veel mensen een 27MC bakkie. Dat kwam mooi uit want de luisteraars op mijn bakkie gebruikte ik als publiek. Ik deed op die zender de imitaties en hoorde zo of mijn stemmen leken op het origineel, of dat er nog even geoefend moest worden. Op een gegeven moment begonnen de stemmen zo goed te lijken, dat ik steeds maar te horen kreeg dat ze zo goed waren! Dat ging mij ook weer vervelen. Zo erg dat ik de knop van mijn bakkie omdraaide, en nooit meer heb aan gezet.
CHAUFFEUR
Na vier jaar, op mijn zestiende jaar, had ik meer dan 40 stemmen in mijn repertoire.  Ik ging van mijn hobby mijn beroep maken. Ik imiteerde onderanderen de stemmen van: de Fabeltjeskrant, Dolf Brouwers, Joop den Uyl, Toon Hermans, Chriet Titulaer, Bassie en vele anderen. Schreef teksten en ging optreden in het land en kreeg een aardig bedrag per optreden. Op een gegeven moment was ik zo succesvol, dat ik mocht optreden met Anita Meijer, Drukwerk en Nico Haak. Vaak trad ik op als het besloten party’s waren. Door de mond op mond reclame kwam ik door heel Nederland. Ik had zelfs een eigen chauffeur. Die man had ik leren kennen toen ik een radio en TV zaak binnen liep en iets met de stem van André van Duin zei. Joop herkende meteen de stem en zo raakte we aan de praat. Samen met Joop kwam ik door heel Nederland. Joop is ongeveer 1.85m, beetje dik en hij heeft twee grote voortanden Z’n haar is sluik, dat hij naar één kant draagt. Hij had alleen één nadeel. Hij stonk vreselijk uit z’n mond. Jaren later (Joop was inmiddels in de 70) als ik hem toevallig weer tegen kom, valt mij iets op. Hij stinkt niet meer uit z’n mond. De oplossing: Hij had al z’n tanden laten trekken en had tegenwoordig een kunstgebit.
BASSIE&ADRIAAN
Ik kreeg best veel aanbiedingen. Zo belde Adriaan van Bassie mij op met de vraag of ik de stem van toenmalig minister Dries van Agt wilde doen in een aflevering van Bassie en Adriaan en de huilende professor. Natuurlijk wilde ik dat! Daar leerde ik ook André Hazes kennen. Als er ergens een optreden was van André, mocht ik altijd bij hem in de kleedkamer. We dronken dan een biertje. Ik heb daar nog steeds hele fijne herinneringen aan. Vaak stond er een paar man beveiliging voor de deur van z’n kleedkamer, maar ik mocht er altijd in! Toen ik de stem deed voor Bassie en Adriaan, haalde ik een grap uit met Adriaan. Ik ging achter hem staan en begon te praten in de stem van zijn broer Bassie. Tot drie keer toe merkt hij niet dat niet Bassie tegen hem praat maar ik! De journalist Aad Zandstra van de Delftse Post (helaas overleden) is er bij en schrijft er een leuk artikel over voor in de krant. Als je de stem van iemand na kan doen zodat zijn eigen broer geen verschil meer hoort…? Zo ben ik jaren doorgegaan.
VLAMMETJE
Als ik eens moet werken voor de AVRO, kom ik op een afterparty de zoon tegen van niemand minder dan Toon Hermans. Een man waar ik zeer veel bewondering voor had. Hij heet Maurice en lijkt een beetje op Toon. Hij vraagt me wat ik zoal doe. Ik vertel hem dat ik imiteer en af en toe gedichten schrijf. Hij is nieuwsgierig en wil graag een gedicht horen. Als ik het gedicht voordraag zegt hij, ‘Dat had een gedicht van mijn vader kunnen zijn’. Dat vond ik zo’n groot compliment, ik ben het nooit meer vergeten. Het gedicht is getiteld ‘Vlammetje’ en gaat als volgt:

VLAMMETJE
Als ik kijk naar een vlammetje,
dan denk ik aan het leven.
Een vlammetje brandt net zo lang
als menig ander leven
’T is niet gebonden aan een tijd
noch aan een vast begin
Maar echt zolang hij brand in mij
heeft mijn leven zin.

Op een gegeven moment ben ik gestopt met imiteren. Ik heb daar nog wel eens spijt van. De verhalen die ik heb meegemaakt, daar kan ik nog wel uren over doorschrijven. Het is jammer maar de voorstelling is afgelopen.
MIVAK© 2012
 

Reageren?