Het zou dit weekend mooi weer worden. Dus pakten we de caravan en gingen op weg naar de camping. Even weg uit de dagelijkse drukte. Hoe anders zou het lopen. Een waargebeurd verhaal.

Het is vrijdagmiddag als de caravan klaar staat om te vertrekken. Als mijn zoon uit school komt drinken we samen nog wat om daarna op ons gemak op weg te gaan naar de Veluwe. En ja, we wonen nu eenmaal in Nederland dus ook wij kwamen in de vrijdagmiddag file terecht. Maar dit langzaam rijden kon onze stemming niet bederven, we hadden geen haast.

De camping

Rond de klok van zes kwamen we op de camping aan. De foto`s die we op het internet hadden gezien klopten met wat we nu in het echt zagen. Een prachtig mooi bos met daarin mooie groene grasveldjes. Kortom een goed onderhouden camping. Ons weekend kon niet meer stuk.

 

 

De receptie

Bij de receptie aangekomen ging alles heerlijk vlot. Onze reservering klopte zowaar waardoor we snel naar ons plekje konden gaan. Op het plekje aangekomen hebben we nog even nagedacht of we de voortent zouden opzetten.. Best veel werk voor een weekend, zo was de gedachte. Maar de ruimte die de tent ons zou opleveren won het toch van het werk dus hup de handen uit de mouwen en werken maar.

Na een uurtje stond de tent in al zijn pracht. Tja het is even werken maar dan had je ook wat. Nu nog even het gas aansluiten en de soep opwarmen die we gelukkig thuis al hadden gemaakt. Als we kamperen is de afwas een vader en zoon taak, dus daar gingen we samen. Op weg naar de vaatwas plaats.

Nadat deze taak was volbracht wordt er nog even gevoetbald waarna het bedtijd is voor mijn zoon. En als hij in zijn tentje ligt hebben mijn vrouw en ik nog even tijd voor een biertje en een wijntje.

Bij het inchecken hebben we een hele stapel papier meegekregen. Allerlei folders korting bonnen en nog veel meer. Veel te veel om nog de zelfde avond te lezen.

Hadden we dit nu maar wel gedaan. Hier kwamen we de volgende morgen achter.

 

Zaterdagmorgen

We waren net wakker en zaten onder een heerlijk zonnetje te genieten van een lekker kopje koffie. Vlak voor de caravan huppelde een paar konijnen in het gras, en prachtig gezicht. Mijn zoon, die gek is op dieren probeerde ze dichterbij te lokken met een paar stukjes brood. Heel langzaam komen de konijnen dichterbij. Mijn zoon gaat steeds harder fluisteren van de spanning. Zie je dat, kijk nou eens, fluistert hij ons constant toe.

 

  

 De BHV

Het genoeglijke tafereel wordt plotseling ruw verstoord door een fietser die met hoge snelheid ons grasveldje op komt rijden. De jongeman draagt een oranje hesje waarop met grote letters de afkorting BHV staat te lezen. Om zijn status te verhogen had de jongeman een luide sirene bij zich die hij vol passie het gillende geluid liet voortbrengen.

Het gevolg was dat de konijnen het hazenpad kozen en ik me in de koffie verslikte. Wat is hier aan de hand? Het carnaval is al lang voorbij. Weet die jongeman dat dan niet?  Wat is het dan wel?

De jongeman stopte voor onze caravan en vertelde op gebiedende toon hij als BHVer ( Bedrijfs Hulp Verlener) ons moest evacueren vanwege een bosbrand. Waar moeten we heen vroegen we ons geschrokken af, een bosbrand is heel gevaarlijk en kan snel om zich heen grijpen.

Nu was het de beurt van de jongeman om verbaasd te zijn. Julie hebben toch een brief van de receptie gekregen zei hij. Er is een grote brandweer oefening aan de gang in de hele omgeving, en de BHV van de camping is daar bij betrokken. Zijn stem klonk vol trots, hij was een heel belangrijk persoon.  Hadden we nu maar de papieren gelezen dacht ik op dat moment. Daar was het nu te laat voor, en als een kudde makke schapen werden we door de jongeman en zijn collega BHV ers naar het sportveld geleid.

 

 

De Brandweer

Onderweg naar het sportveld kwamen we de brandweer al tegen. In vol ornaat scheurden ze over de camping. Allerlei typen brandweerauto`s kwamen ons te gemoed. Mijn zoon keek zijn ogen uit. De konijnen die hij zojuist nog heel enthousiast  stukjes brood voerde was hij op slag vergeten. Kijk daar eens Papa, en kijk daar nu eens ging het aan een stuk. En ik moest toegeven, de brandweer auto`s zagen er indrukwekkend uit.  

 

 

Alweer de BHV

Op het sportveld aangekomen bleek dat wij niet de enige camping gasten waren die verast waren door deze oefening. Hoewel iedereen overtuigd is dat een dergelijke oefening heel belangrijk is voor de brandweer en BHV klaagt men toch over deze onverwachte onderbreking van de vakantie. 

De mensen van de BHV waren ondertussen aan iedereen koffie aan het uitdelen. Ook de jongeman die zo belangrijk met de sirene stond te loeien was nu een koffie boy. Toen ik hem vertelde dat deze taak veel beter bij hem paste kon er een zuur glimlachje vanaf. Het was duidelijk dat de sirene voor hem veel interessanter was. Toen ik hem ook nog eens mede deelde dat het rustig houden van de gasten door koffie uit te delen heel erg belangrijk was voor het welslagen van deze oefening speelde ik echt met mijn leven.  Zijn ogen spoten vuur, en mijn ochtend was gered.

 

 

Einde oefening

Na een uurtje kwam er een hoge brandweerofficier die ons vriendelijk bedankte voor de medewerking. We mochten weer terug naar de caravan, het weekendje kon weer hervat worden.

Het duurde nog een hele tijd voordat de rust weer was weergekeerd en de konijntjes terug kwamen. Maar later in de middag kwamen ze gelukkig weer. Het restje brood werd meegenomen door de beestjes. En zo was een ieder weer tevreden.

 

 

De avond valt

Na het avondeten zitten we nog even rustig voor de caravan. We gaan nog even een spelletje doen. Voor de gezelligheid doen we een klein lampje aan, het begint al te schemeren.

Plotseling horen we een luid gegil vanuit de bosrand. Opnieuw verslik ik mij in de koffie die ik net had ingeschonken. Wat is dit?. Het lijkt wel of er iemand in hoge nood is in het bos. Heel beangstigend. Geschrokken pak ik een zaklantaarn en ga met samen met de buurman naar de bosrand. We zijn op alles voorbereid. Moet ik 112 bellen vraagt mijn vrouw nog zachtjes.  Wacht daar maar even mee zeg ik haar nog, even geen paniek maken.

Bij de bosrand aangekomen zien we de reden van het gegil, de buurman en ik wenken naar de mede camping bewoners om ook te komen kijken. Een prachtig schouwspel speelt zich vlak voor ons af.

We zien een wild zwijn met een paar jongen. Ze woelen de grond om, op zoek naar voedsel. Iedere keer als een jong te ver van de moeder is afgedwaald geeft de moeder een gil waardoor het jong snel terug naar moeder zwijn rent. Zo stil als mogelijk kijken we met open mond van verbazing naar deze prachtige dieren. Heel bijzonder. 

 

 

Zondag

Op zondagmorgen gebeurde er niets bijzonders. We hebben de tent afgebroken en de caravan ingeladen. Hierna zijn we rustig aan naar huis gegaan. Een weekend vol ervaring rijker.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.