Hoe mijn leven bijna in een paar uur bijna voorbij was,!!!!! Het beest dat in me kwam en me wou verwoesten . ík heb geknokt en heb het overwonnen .

Wat is een vleesetende bacterie?

Hoe een bacterie mijn hele leven op zijn kop zette.

Het was 25 December 2001, maar helaas verliep het allemaal anders dan ik had verwacht. Ik voelde me niet zo lekker, ik had hoofdpijn en werd steeds misselijker. Het was de griep periode hier, dus dacht ik dat het straks wel weer over zou gaan, maar toen begon de nachtmerrie.                                    Ik werd steeds zieker, dus de weekend dokter werd gebeld, maar die zei: "Neem maar een paracetemol, dan zakt het wel weer". Nadat ik dat gedaan had, voelde ik me niet veel beter, zelfs slechter.Stemmen van mijn kinderen om me heen, hoorde ik steeds verder van me af gaan klinken.   Ik dacht: " wat gebeurd er toch met me? ". Ik wou nog zo veel doen, maar niks lukte meer.                                                                                                                                                                              Mijn oudste dochter was dat weekend weg, en kwam pas na de Kerstdagen weer thuis. Ik dacht nog : " Ik moet volhouden, de drie andere kids hebben me nodig". Ik heb de kinderen dan ook vroeg op bed gedaan, en ben zelf ook gegaan. Die nacht kwam ik moeizaam door,  alle kracht vloog uit me weg. Ik rolde bijna van de trap af naar beneden. Door zetten, door zetten was het enige wat ik dacht, het is kerst dus er moet wat gedaan worden. Iedereen is wel eens goed ziek van de griep. We proberen om er wat van te maken met elkaar met elkaar. Was de kerst maar voorbij, dan kon ik mijn eigen dokter bellen.                                                                                                                                                                               De kerstdagen waren voorbij, en mijn eigen dokter, en dochter zouden zo weer thuis komen.  Ik zei tegen de assistente: " Kan de dokter snel komen, want het gaat niet zo goed met mij". Hij was er heel snel, en ik werd met spoed opgenomen. De zelfde dag werd ik geopereerd aan mijn buik, maar daar konden ze niks vinden. Er werd bloed afgenomen, en ik kreeg allerlei dingen aangesloten. Langzaam zakte ik helemaal weg. Wat was er toch met mij aan de hand ? Hierna ging alles zo snel, mijn familie werd gebeld en ze moesten snel naar  het ziekenhuis komen. Het ging niet goed met mij, en ik belandde op de ic. Al mijn vitale Functies vielen uit, en ik kwam aan de beademing enzovoort. Ongelooflijk hoe snel deze bacterie om zich heen greep. Er werd tegen de familie gezegd: " kom maar snel langs om afscheid te nemen, we denken dat ze de avond niet meer haalt",  en daar begon voor iedereen de grootste nachtmerrie. Om voor mij te knokken .Iedereen Vechte door om mij  in leven te houden. In korte tijd werd er aan mijn kinderen en familie gevraagd of ze mijn rechter onderbeen er af mochten halen ,omdat ze er achter waren dat het om een vlees etende bacterie ging .

Een moeilijke keuze !!!!

 Weer een operatie en maar bidden dat ik de nacht door zou komen. Wonder boven wonder, ik was er nog, maar nog steeds lag het gevaar op de loer. Er was nog een operatie nodig omdat mijn andere been, aan de linker voorvoet zwart aan het worden was. Ook deze heb ik moeten verliezen. Tijdens deze operatie kreeg ik een dubbele klaplong en mijn nieren en hart gingen ook raar doen.

Nog een moeilijke keuze voor de Familie.

Alles werd uit de kast gehaald om mij in leven te houden, maar deze streptokokken bacterie was nog niet van plan om te stoppen en vrat maar door in mijn lijf. Ik lag als een zombie aan allerlei machines die met mij vochten zonder dit, redde ik het zeker niet .De 2de nacht ging in, en ik moest weer geopereerd worden. Dit keer werden al mijn vingers ook zwart ,en ook die moesten verwijderd worden weer vochten dokters om me in leven te houden.Tjonge als je zo naar  me kijkt is het meer de machine die tikte dan ik zelf .Al deze pijn was bijna niet te dragen, en ik  werd in kunstmatige coma gebracht .Zo hoopte ze dat ik ook de volgende nachten en dagen door kon komen.
Uiteindelijk werd dit 4 maand. Langzaam werd ik wakker en beetje bij beetje drong het tot me door. Mijn leven word nooit meer als voorheen ! Ik lig nog maanden daarna aan de beademing, en word vol medicijnen gestopt. Toen kreeg ik ook nog eens een ziekenhuis bacterie en hierdoor kon ik niet naar een gewone afdeling. Na bijna 8 maand kon ik de ic verlaten en ging ik naar een verpleeg afdeling. Op dat moment kon ik zelf niks meer doen. Het is alsof  ik opnieuw geboren  werd  en ik moest  alles weer  leren. Zitten , liggen, praten, anders leren dingen vast te pakken ,opnieuw leren lopen.Alleen nu miste ik me rechter voorvoet en mijn linker onderbeen en aan me linkerhand alleen klein stukje duim en de rechter kleine stukjes vinger en gelukkig nog wel me duim .Nog maar 1 stukje nagel aan heel mijn lijf overgehouden, dat was anders dan toen ik geboren werd. Toen bezat ik alles !  Maar een groot wonder, ik leef gelukkig nog !! Wat een onschuldige griep leek was dus een vlees etend monster die door mijn lijf is gegaan. Cardinale streptokoken !!  Maar God zij dank ik heb het beest in me verslagen en heb gewonnen. Daarna ben ik naar Beatrixoord gegaan, om te revalideren. Zij hebben me weer de hulp middelen gegeven om weer  zelfstandig naar huis te kunnen gaan. Mijn  kinderen hebben hun moeder weer  terug gekregen, anders dan voor heen maar ik ben er nog. Na bijna 1 ½ jaar weg te zijn geweest kwam ik weer naar mijn huis terug bij mijn familie en de kids .

Waar gebeurt verhaal .!!

    Wat is een streptokok bacterie van groep A?
Een streptokok bacterie van groep A is een bacterie die vaak voorkomt in de keel en op de huid. Je kan er drager van zijn zonder symptomen te hebben.
De meeste infecties met deze bacterie veroorzaken milde symptomen, zoals keelpijn of "wondroos", een wondinfectie.
Uitzonderlijk kan deze bacterie ernstige en zelfs levensbedreigende ziekten veroorzaken.
Hoe verspreiden deze groep A streptokokken zich?
Ze verspreiden zich door rechtstreeks contact met slijm uit neus of keel van een besmet persoon of door contact met een besmette wonde of met huidletsels.
Vooral zieke mensen met een streptokok A keelinfectie of wondinfectie kunnen die bacterie doorgeven.
Gezonde dragers zijn veel minder besmettelijk.
Een antibioticumbehandeling blokt de verspreiding van de bacterie af.
De kuur moet wel helemaal worden afgemaakt om volledige genezing te geven.
Deze bacterie lijkt niet te worden overgedragen via huishoudelijke voorwerpen zoals borden, drinkbekers of speelgoed.
Ernstige symptomen zijn zeldzaam
Ernstige symptomen doen zich voor als deze bacterie zich nestelt op plaatsen in het lichaam die steriel horen te zijn, zoals het bloed, de spieren of de longen:
Bij een "necrotiserende fasciitis" wordt spier-, vet- en huidweefsel aangetast.
Twintig procent van deze patiënten overlijdt. Deze vorm wordt in de media de "vleesetende bacterie" genoemd.
Het "toxische shock syndroom" (STSS) geeft een snelle bloeddrukdaling, waardoor organen zoals nieren, lever en longen niet meer naar behoren werken.
Meer dan de helft van deze patiënten overlijdt.
Bij andere invasieve vormen van groep A streptokokkenziekte overlijdt 10 à 15 %.
Vroegtijdige symptomen van de twee ernstige vormen
Vroegtijdige symptomen van "necrotiserende fasciitis" zijn koorts met hevige pijn, zwelling en roodheid  van de besmette wonde.
Vroegtijdige symptomen van STSS zijn koorts, duizeligheid, verwardheid en een vlakke rode huiduitslag op grote delen van het lichaam.
Hoe kan u deze infectie voorkomen?

De verspreiding van deze bacterie kan worden afgeremd door handen wassen, vooral na hoesten of niezen, en vóór het klaarmaken van eten.

Bij keelpijn kan de huisarts met een wisser een staal uit de keel nemen om de bacterie op te sporen.
Als het over een streptokok A gaat moet de patiënt thuisblijven van werk, school of dagverblijf tot hij minstens 24 uur een antibioticum heeft genomen.
Wonden moeten altijd worden ontsmet en in het oog worden gehouden voor de beschreven symptomen.
Doen die zich voor, dan is onderzoek door de huisarts nodig, zeker als daarbij ook koorts optreedt.
Antibiotica worden bijna nooit preventief gegeven na contact met een patiënt.
Maar het is uiteindelijk uw arts die hierover beslist, door elk geval afzonderlijk te bekijken.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.