Onze eerste kennismaking met Noorwegen was overweldigend, hier het verhaal hoe het allemaal begon.

Onze eerste kennismaking met Noorwegen was overweldigend, hier het verhaal hoe het allemaal begon.

Hoe een liefde begon……

Onderstaande route reden we in 1981.
Het was onze eerste kennismaking met Noorwegen!
We waren de twee jaren hiervoor in Zweden geweest.
Maar op een van de ferry’sn troffen we een paar
Noorwegen verslaafden.

Jullie moeten naar Noorwegen gaan.
Zweden is mooi, maar Noorwegen.....

Misschien moeten jullie het ook niet doen, want er gebeurt iets met je.

Je raakt verslaafd!

En nadat je daar geweest bent, vind je nergens meer dat wat
je daar gevonden hebt!

Tja, het klonk wat vaag.

Maar hoe ons over het avontuurlijke verteld werd.
De wonderschone natuur, de ruigheid, de stilte, de grootsheid.

De kiem was gelegd!!!

En zo vertrokken we in 1981 naar Noorwegen.
Wat ons verteld was, was waarheid!

Er gebeurde iets met ons.

De indrukwekkende natuur.
De woestheid.
De rust.
Het had ons in de greep.

Onze liefde voor Noorwegen was een feit!

Dit reisverhaal heb ik in 1981 geschreven.
De foto's zijn toen ook gemaakt.
De stijl van het verhaal heb ik onveranderd gelaten.
Wegen en veerponten zijn in de loop van de jarenveranderd.
Er zijn heel veel wegen en tunnels bijgekomen.
De grootste verandering heeftde weg over de Hardangervidda ondergaan.
Het was een spannende smalle moeilijk bereidbare weg.
Wat nu gebruikt wordt als wandelpad was toen de weg.
De ruw uit rotsen gehakte tunnels waren spaarzaam verlicht.
Of niet verlicht. Het was een avontuur om deze weg te rijden.
Toen we jaren later deze weg weer reden waren we wat teleurgesteld,
nog steeds de moeite waard om te rijden, maar niet meer dat avontuur van toen.

Lees hier het reisverslag van 1981.

Vakantie Noorwegen 1981.

Deel 2.

Weg Grotli - Geiranger.

Na zo'n 20 haarspeldbochten kom je bij Djupvatshytta.
In het meer ligt bijna altijd ijs.

Je kunt hier nog verder naar boven, naar Dalsnibba.

Een weg van 4.5 kilometer lang, het is een smalle
enge weg die aan de ravijnkant zo goed als
niet beschermd is.

Boven aangekomen vergoed het uitzicht alles.
We zitten op 1450 meter hoogte en de wolken hangen
om ons hoofd.

Je ziet de weg die je nog rijden moet.
Beneden in het dal ligt Geiranger en de Geirangerfjord.
Aan de andere kant van de fjord gaat de Adelaarsweg
weer naar boven.

Nu is de weg goed te rijden.
Eigenlijk te goed, de spanning van toen zit er niet meer in.
Aan het eind is een groot plateau gebouw.
Tja dat heet de vooruitgang……

De weg naar Geiranger.

Een stuk weg van 6 kilometer waarbij een hoogteverschil
van 1000 meter overbrugt moet worden.
Een kurkentrekker weg, met prachtige uitzichten.
Van de kale vlakten komen we weer in een beboste streek.

De Geirangerfjord.

De Geirangerfjord word beschouwd als een van
de mooiste en indrukwekkendste fjorden.

Het is een zijarm van de grote Storfjord.
(stor = stoer, groot, machtig)

Met zijn loodrechte rotswanden en vele watervallen is het
prachtig om te zien.

De zeven zusters (Syv Søstre) een waterval die zo heet
omdat er zeven sluierachtige witte gewaden te zien lijken.
Vanaf het water kun je pas goed zien hoe ongelooflijk
steil de rotswanden uit het diepblauwe water omhoog rijzen.

Je kunt zien hoe de Adelaarsweg zich in 10 - 11 scherpe
bochten naar boven slingert.
Er zijn boerderijen die griezelig hoog boven op
de steile rotswanden lijken te hangen.
Sinds begin 1970 zijn alle boerderijen verlaten.
Kinderen zaten aan touwen vast, omdat ze anders te
pletter zouden vallen.
De boerderijen waren alleen te bereiken via een touwladder
vanaf het water.

Eens per jaar werd de touwladder opgetrokken, als
er iemand kwam om de belastingen te innen…..

We gaan verder via de Ørnevei (Adelaarsweg) naar Eidsdal.
Het hoogste punt ligt bij Eidsvatn met heel mooie uitzichten.
Bij Eidsdal gaat de veerpont in 10 minuten naar Linge.

Op naar Åndelsnes, 60 kilometer lang over de Trollstigenvei
(Trollenweg).

De weg gaat het nauwe Meierdal in maar eerst is het nog breed
en groen met veel bos.
Verderop is het ruig, woest met besneeuwde bergtoppen.
Het is een mooi gezicht om de haarspeldbochten bijna
loodrecht tegen de rotswand op te zien slingeren.
Wat een moed om zoiets uit de rotswand te hakken.
Halverwege stort een waterval van 200 meter naar beneden.

We zijn nu in het Isterdal waar het steeds groener wordt.
Verder via de Romsdalfjorden naar Sjoholt.

Langs de Storfjorden naar Gravanes, hier steken we
over naar Stranda.
De weg gaat nu verder naar Hellesylt, een weg door een
prachtig dal met een aantal tunnels en mooie uitzichten.
Ongeveer 5 kilometer voor Hellesylt heb je een prachtig
uitzicht op de Geiranger- en Sunnylvsfjord.

De weg is uit de loodrechte rotswand gehakt zoals zoveel
wegen in Noorwegen.
In Hellesylt is een waterval die loodrecht naar beneden valt.
We vervolgen nu onze weg naar Orstra.
We gaan met de pont van Leknes naar Saebo.
De weg van Hellesylt naar Orstra voert langs dalen en meren.
Het is hier erg ruig en kaal.
Er wordt hier veel gevist naar zalm.
Van Orstra gaan we naar Volda.
In Volda kunnen we de veerpont naar Folkestad nemen, maar je
kunt ook om de Voldafjord heenrijden.
Het is een erg smalle weg met een aantal tunnels.
In het begin stijgt de weg nogal.
In ongeveer 15 minuten had je met de pont naar de
overkant kunnen gaan.
Nu rijden we 21 kilometer over een moeilijk begaanbare weg.
Maar het is de moeite waard het uitzicht op de Voldafjord
is geweldig!

We vervolgen onze weg naar Nordfjordeid, maar blijven
aan het Horndalsvatn meer overnachten.
Dit meer is het diepste van Europa (562 meter).
Van Nordfjordeid gaan we weer door een tunnel naar Lote.
Hier nemen we de pont naar Anda.
De weg gaat verder naar Dragsvik via Moskog.

De weg is prachtig, het wemelt er van de hoge
bergtoppen met sneeuw, meertjes en watervallen.
Bij Dragsvik steken we over deSognefjord naar Vangness.
We gaan verder via Vik nog steeds langs de Sognefjord.

Na Vik klimt de weg naar boven zodat we de fjord
nog een poosje kunnen zien, prachtig!
De weg naar Vinje voert over een hoogvlakte.
Op weg naar Voss komen we weer wat in de bewoonde
wereld.
Van Voss gaan we naar Kvandal.
Hier nemen we de pont naar Utne.
Langs de andere kant van de Sorfjord gaan we naar Odda.

De weg is smal met mooie uitzichten op de fjord.
Verder richting Sand.
In deze weg zitten heel veel tunnels.
Bij Vindsik steken we met de pont over naar Totlandsvik.
Langs de Boknafjorden gaan we naar Oanes daar steken we
over naar Lauvik.
Door het Olterdal en het Byrkjedal gaan we naar Vikea.

Bij Eide gaan we richting de kust.
Klimmend door een aantal tunnels, onder overhangende
rotsen door.
Mooie uitzichten, een prachtige weg.

Flekjefjord is een oud stadje met smalle straatjes en
lage houten huisjes.
Verder naar Kristiansand.
Hier komt een eind aan ons Noorse avontuur.
Met de ferry gaan we naar Hanstholm - Denemarken.