Eigenlijk is hij voor mijn tijd, maar ... op een oude fiets moet je het leren. Toch?

Hier zou ik dus wel eens een beschuitje mee willen eten!

Sommige mannen hebben behalve vele andere talenten de gave om mooi oud te worden. Boudewijn de Groot is daar een heel groot voorbeeld van en met hem zou ik echt wel een beschuitje willen eten.

 

Frank Boudewijn de Groot in het kort

Geboren op 20 mei 1944 in een Japans interneringskamp te Batavia. Zijn moeder overleed aan het einde van de oorlog in 1945 in een interneringskamp  en in 1946 keerde Boudwijn met zijn vader, broer en zus terug naar Nederland, waar hij terecht kwam bij zijn tante, (zijn broer en zus werden elders ondergebracht )omdat zijn vader weer terug wilde naar voormalig Nederlands-Indie.

Pas in 1951 werd Boudewijn met zijn vader, broer en zus herenigd omdat zijn vader terugkeerde naar Nederland en hertrouwde.

 

Wat maakt zijn muziek zo speciaal?

Hoewel Boudwijn met zijn vriend Leannaert Nijgh koos voor de filmacedemie belandde hij uiteindelijk in de muziek.
Meisje van zestien was het eerste nummer. Een vertaling van een Engels nummer. Dit nummer sloeg aan en de eerste ''commerciele''  noot was gezet.

Boudewijn (en Nijgh) heeft een uitgesproken en poetische manier waarop hij zijn liedjes vertolkt. Ook in Vlaanderen is Boudewijn een graag geziene zanger.

Boudwijn de Groot maakte in 1966 pas echt naam met het liedje ''meneer de president''
Een lied tegen de Vietnamoorlog en tegen zesendertigste  president van de verenigde staten, Lyndon B. Johnson.
Het liedje haalde de negende plaats in de top 40.
Vele liedjes volgde die vele van ons direct mee kunnen zingen.
Want wie kent het land van maas en waal niet?

Flikken

In 2004 kreeg Boudewijn de Groot een rol in de populaire Vlaamse tv-serie Flikken als Nederlandse rechercheur om op zoek te gaan naar een seriemoordenaar. Hij speelt de rol voortreffelijk en het is overduidelijk te zien dat Boudewijn van een studie heeft genoten op dit gebied.

Bekende liedjes van Boudwijn

Meneer de President
Een protestlied tegen de Vietnamoorlog, zoals hierboven beschreven staat.

De avond

Met dit nummer haalde Boudwijn in 2005 de eerste plek in de top2000.

Jimmy

Een lied genoemd naar de jongste zoon van Boudewijn de Groot

Het land van Maas en Waal

Een carnavalshit uit 1967

Maar ook:

Testament
Als de rook om je hoofd is verdwenen

Tante Julia
De eenzame fietser

Verdonken Vlinder

 

Als de rook om je hoofd is verdwenen

Hoe sterk was ik toen ik als eenzame fietser een weg probeerde te wanen, langs de grote rivieren, terwijl de wind ruw speelde met de regendruppels en deze als speldenknoppen in mijn huid probeerde af te schieten met een kracht die orkanisch onmeetbaar moest zijn.
Ik wist het niet, maar íets moest mij op het pad houden. Het pad dat bij elke meter dat ik aflegde een kilometer in lengte leek toe te nemen.  Menige vloek liet ik uit mijn mond ontsnappen, maar allen waaiden weg nog voor de trilling een symfonische samenhang kon ontdekken die een woord tot een woord maakte.
Als een vloek dan een woord zijn mocht. Ook dat wist ik niet. Het deed er feitelijk niet toe, want hoe eenzaam en verlaten kun je je als fietser voelen als werkelijk alles tegen zit?
De wind speelde met mij en dwong me op één plaats zodat zijn vriend, de wind het vocht uit de hemel kon storten. Drijf was ik.

Was dit nu het welbezongen land van Maas en Waal? Was de regen het blikken harmonie orkest en die doortrekkende lange stoet het pad waarop ik op reed?
Ach, in rotmomenten is alles aan elkaar te linken, omdat de logica in willen toch allang verloren is gegaan.
Misschien zoals die vlinder...die stierf op het water en de geuren en kleuren vergat omdat het met papieren vleugels in zijn dromen zo hoog niet komen kon.
Was dat het?
Was dat pokkenweer een fluitje terug?
Dat fluitje terug was dan beter vergeven op het moment nog voor ik vertrok van huis.
Maar ach...je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij...

Dat was in elk geval wat er werd gezegd...maar hoe moeilijk is dat te geloven op een moment waarop je er midden in zit?
Ik geloofde het niet. Ongelovig was ik altijd al geweest, want was geloven niet zwevend door de tijd heen gaan, zoals menig machthebber een ideaal nastreefde in zijn wetenschap het goede te doen?

De klap op aarde dubbel zo hard.

Hallo wereld! Is dat wat we samen zijn?

Ik voelde mij die eenling. In de steekgelaten en gevoed met gedachten. Idiote gedachten bij een onderkoeling die mij bijna een testament op lieten maken.
Als er dan al iets na te laten viel, want geen kip die belangstelling had bij mijn diepgang die de breedte van de filosofie niet kende.
Onuitgevonden...dood...

Hoe sterk was ik als fietser.
Ik weet het niet. De rook om mijn hoofd is verdwenen ....

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.