Ik weet het, ik weet het.... 't Was allemaal niet nodig geweest. Als een bang konijntje kwam ik de reeds volgelopen zaal binnen. 't Angstzweet in mijn handen en mijn lief als een groot, stoer schild heel dicht in mijn buurt... Wat kon ik verwachten? Wat zouden ze wel niet van me vinden....?

Zaterdag 7 januari. Weken lang ernaar toe geleefd, al dagenlang buikpijn.

Eindelijk was het zover. Lang verwacht, maar ook lang gevreesd. Weken had ik zitten wikken en wegen; wat wil ik nou? Mijn lief werd er af en toe een beetje kierewiet van; doe het of doe het niet. De tijd begon te dringen. Ik moest kiezen; wint mijn angst het, of mijn nieuwsgierigheid?

Ik wist wel dat ik spijt zou krijgen als ik niet ging. Alle verhalen, de foto's, de ervaringen... Het zou zonde zijn als mijn 'beperking' mij dat zou ontnemen. Maar aan de andere kant... 't Was wel veilig om gewoon maar thuis te blijven. Minder buikpijn, minder gepieker over 'wat er allemaal wel niet zou kunnen gebeuren', en 'wat ze wel niet van me zouden vinden'... Daarnaast zou mijn lief mee moeten, omdat ik geen geld heb om te blijven slapen. De heenreis zou ik met Ir mee kunnen rijden (nog bedankt voor het aanbod en sorry voor de halve miscommunicatie!!), maar zij bleef met haar vent slapen. Dat zat er voor mij niet in. Mijn lief kon de auto lenen van mijn schoonouders en hij 'wilde zich wel opofferen', als ik écht graag zou willen. Hij heeft niets met de site, absoluut geen tijd voor door studie en drukte, dus hij zou het echt alleen voor mij doen. En ik durfde te twijfelen of ik wel wilde!!

Mijn lief is geweldig. En ik ben hem heel dankbaar dat hij mij deze kans heeft geboden.

 

Nuwel, zoals je begrijpt heb ik besloten te gaan. Met bonzend hart, zweet in mijn handen en een knoop in mijn maag, laat dat duidelijk zijn.

Na een goed 5 kwartier rijden kwamen we aan. We volgenden mijn richtingsgevoel en ..liepen verkeerd. Natuurlijk. Uiteindelijk vonden we het feestgedruis, in volle gang. Waarschijnlijk aan mijn houding herkende Kikafonie me vrijwel direct. Ze stond net even van haar welverdiende paar minuten 'frisse lucht' te genieten, maar pakte me letterlijk bij de hand en loodste me naar binnen. Ze stelde me gerust, én stelde me voor aan een aantal mensen. De hoeveelheid mensen binnen was een beetje overweldigend voor me; ik wist niet zo goed waar ik kijken moest. Iedereen leek zijn plekje gevonden te hebben en was gezellig aan het babbelen. Mèn, wat voelde ik me hmm..ongemakkelijk..

"Dan maar een wijntje" opperde mijn lief. En nog één. En nóg één.... langzaam ontspande ik wat. Ons Josh met zijn fijne Brabantse accent vergezelde mij, terwijl mijn lief in gesprek was geraakt met Rachel (die van Hans ja). Hartstikke leuk, maar ik merkte dat ik nog steeds behoorlijk gespannen was.

 

Die lieve Jack deed ook diverse pogingen om me gerust te stellen.

Hij liet me merken en ervaren dat hij blij was dat ik toch gekomen was. Weer een verlegenheidsmomentje... maar wel heel lief bedoeld. Langzamerhand, zo rond het eten, spraken we steeds meer mensen en leefde ik wat op. Een aantal kinderen voorzag ons van geweldige optredens en de boy van Stormerwout hielp de clown onwijs goed met het kegelen. Ongelooflijk; Berna heeft haar roeping ook gemist! Schitterend én vertederend; ik vond het prachtig. (Normaal ben ik als de dood voor clowns moet je weten..dus dit was een prestatie die vermeldt moet worden...)

Wat een geweldige mensen heb ik ontmoet gisteren.

Ik heb niet iedereen kunnen (lees: durven) spreken, maar de mensen die ik heb mogen spreken waren stuk voor stuk geweldig.  Ik vond het schitterend om te ervaren dat je, onbewust, een beeld vormt van schrijvers door hun stijl en hun verhalen. Deze bleken veelal helemaal niet te kloppen! Maar Ruud, Berna Josh, Wolf, Stormerwout, zijn vriendin én prachtig leuke kids, McSuffie en Miss Janie, Ir, Ed-Naab... en uiteraard Jack, Kikafonie en Spiritlady: Wat ben ik blij dat ik jullie heb mogen 'leren kennen'... (Misschien nog wel meer; ik heb het even niet zo helder.. sorry als ik je 'vergeet' te noemen hier!!)

Ik heb het zó leuk gevonden met jullie te kunnen praten, de warmte te voelen. Jullie zijn stuk voor stuk helemaal leuk en ik wil iedereen dan ook onwijs bedanken voor de warmte en vriendelijkheid..!

Leuke bijkomstigheid: De kaartverkoop ;)

Spiritlady (Cisca) had mij gevraagd of zij een bijenwaskaart kon kopen. Ik had ze meegenomen en heb hem haar kunnen overhandigen. Ik vind het nog steeds een raar principe dat mensen willen betalen voor producten van mijn hobby'tje. Toen ik ze tevoorschijn had getoverd heeft Berna ook een selectie gemaakt en 5(!) kaarten uitgezocht. Op die manier had ik een deel van de kosten van de avond er weer uit. Superleuk en superlief... dank jullie wel!!

Dit is één van de vijf kaarten waar Berna voor heeft gekozen. Ik voel me echt heel erg vereerd Berna, dank je wel!

 

Ik wil iedereen onwijs bedanken voor de geweldige dag.

Ik weet dat het mogelijk anders is overgekomen, maar ik heb daadwerkelijk onwijs genoten. Dank jullie wel voor alles en NLB: Heel erg veel succes! Jullie eerste aanzet maakte indruk!!

 

 

liefs,

mandy. (Ja, ík was madje88 ;)

 

 

 

mandy, januari 2012
Website: http://meneervink.nl/mandy

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.